Μάνα σ΄ ευχαριστώ όχι που με γέννησες
κι ένοιωσες τα σωθικά σου να γδέρνονται!
Όχι που με μεγάλωσες, και δούλεψες
μέρα νύχτα να μ΄ αναστήσες!
Σ΄ ευχαριστώ που μ’ έμαθες να μαι λεύτερη
που μ΄ έμαθες να μαι υπεύθυνη
που μ’ έμαθες να μαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ !
Σ΄ ευχαριστώ που με δίδαξες το δίκιο
το δικό μου και των άλλων,
και με το παράδειγμα της δικής σου ζωής
φώτισες τη δική μου
Σ΄ ευχαριστώ που μ΄ έφερες στον κόσμο
που μού μαθες τον κόσμο
που μού δωσες τη δύναμη να ζήσω στον κόσμο.
Από την ποιητική συλλογή της συγγραφέως
«Κομμάτια». Ρέθυμνο 1985.


ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ!ΠΟΙΗΤΙΚΟ!ΑΛΛΑ ΕΠΙΣΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ!Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ
Σχόλιο από Γεωργία Ζαχαριουδάκη — 14 Μαΐου 2008 @ 6:10 μμ |