To «μαιμού» Κρητικό μαχαίρι
Λάμες χοντροκομμένες και άτεχνες, ή πολύ λεπτές και ψεύτικες, πλαστικές θήκες και πλαστικές ή από διαφανές πλέξι-γκλας λαβές, που έχουν προσαρμοστεί βιαστικά και παράγωνα πάνω στο μαχαίρι.
Τι σχέση έχουν αυτές οι κακόγουστες κατασκευές με το περίφημο Κρητικό μαχαίρι? (περισσότερα…)
Αποσπάσματα από το βιβλιο του Νίκου Ψιλάκη Λαϊκες τελετουργίες στην Κρήτη, σελ. 369- 376.
Στην Πόμπια συνηθίζουν να διακοσμούν τα εορταστικά ψωμιά τυ Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή με σταφύλια
Μπορει να μην έχει καμία σχέση με το κρασί ο Άγιος Γεώργιος που στις τρεις Νοεμβρίου τιμάται η ανάμνηση της κατάθεσης των λειψάνων του στο ναό του στην Παλαιστίνη, ωστόσο η συνήθεια να ανοίγουν εκείνη τη μέρα τα βαρέλια τον κατέστησε… μεθυστή και με το όνομα αυτό καταγράφεται στο ελληνικό λαϊκό εορτολόγιο. (περισσότερα…)
Ο φίλος, δημοσιογράφος, δικηγόρος και πρώτος εκλεγμένος Δήμαρχος Ρεθύμνης μετά την μεταπολίτευση, ο αείμνηστος Μανιός Καλαιτζάκης, μου είχε διηγηθεί την παρακάτω ιστορία.
Καλοκαίρι, ζέστη, σκόνες και κάθεται ξαπλωτά ο Χότζας στο παζάρι του χωριού του. Τα πόδια, τα χέρια του γεμάτα ανοιχτές πληγές, από αρρώστια που τον είχε κτυπήσει. (περισσότερα…)
Στο γνωστό αρχοντοχώρι τ’ Άη Βασίλη , τον Άρδακτο, ζούσε στις αρχές του περασμένου αιώνα ο Γυμνασιάρχης Μιχάλης Πρεβελάκης, άθρωπος μεγάλης μόρφωσης για την εποχή εκείνη, δραστήριος κι έχαιρε της εκτίμησης όχι νόνο των συγχωριανών του, αλλά και όλων των κατοίκων της περιοχής. Ζούσε στο ίδιο χωριό και ο Δεκάρχος, άθρωπος πολυφαμελίτης, μεροκαμαθιάρης, αγράμματος, ετοιμόλογος και καλαμπουριτζής, πιοτής, γλετζές, ριμαδόρος και μαντιναδολόγος πρώτης. (περισσότερα…)
Ο καφές
Γέρο-βοσκός ο Γιωργάκης, αορίτης σ’ ούλη ντου τη ζωή, εκατέβηκε στο Σπήλι μιαν ταχινή στο Δικαστήριο για κάποια μικροδιαφορά. Δεν το συνήθιζε να πολυκατεβαίνει, γιατί ΄χε μεγάλο χασομέρι, αλλά μια και δεν ήτανε από δικού ντου είντα να κάμει!
Έβαλε το λοιπός την καινούργια ντου βράκα με το μεϊντανογέλεκο, (περισσότερα…)
Μια πραγματική ιστορία από αείμνηστο δικηγόρο Μιχάλη Μυρ. Παπαδάκη πολυγραγότατο ερευνητή της τοπικής ιστορίας
Αλέφ, Λαμ, Μιμ.
Πισμ- ι- λλάχ- ιρ- ραχμάν- ιρ- ραχήμ.
Οι πρώτες τρεις λέξεις είναι ονόματα στοιχείων του Αραβικού Αλφαβήτου. Και τη σημασία τη γνωρίζει μόνο ο Θεός και ο Προφήτης αυτού Μωάμεθ. Ουδείς άνθρωπος έως τώρα, κατόρθωσε να τη μάθη. (περισσότερα…)
ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΚΡΟΥΒΟΜΑΙ !
Δεν τα πήγαινε καλά με τη γυναίκα ντου τελευταία ο Μανωλιός. Είχενε την εντύπωση ότι δεν τον υπολόγιζε. Σκέφτηκε το λοιπός να τση σκαρώσει κιαμιά λαχτάρα, μπας και φτιάξουνε τα πράματα μιαολιά.
Μια μέρα πήγε για δουλειά σ’ ένα λιόφυτο, που ήτανε μέρος περαστικό και ότι κι αν έκανε σίγουρα θα τον έβλεπε κιανείς. Έβγαλε το φόρτωμα (το σκοινί που είχαν μόνιμα στο σωμάρι του γαϊδάρου) το έδεσε ψηλά σ’ ένα κλαδί τσ’ ελιάς από τη μιαν άκρη και στην άλλη έκαμε μια θηλιά και πέρασε τον ένα του πόδα μέσα. (περισσότερα…)
α) Οι πρώτες ύλες
H Καλαθοπλεκτική στη Κρήτη είναι μια από τις πρώτες τέχνες των κατοίκων της, που εξελίχθηκε σε μεγάλο βαθμό δίδοντας εξαιρετικά χρηστικά και διακοσμητικά τεχνουργήματα. Τα καλάθια, τα τουπιά, τα πανέρια, οι κόφες, τα κοφίνια και άλλα είναι από τα είδη που κατασκευάζονται και σήμερα από αξιόλογους χειροτέχνες χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά που χρησιμοποιούσαν εκατοντάδες χρόνια οι προγονοί τους. (περισσότερα…)
Η ΑΝΟΙΧΤΟΜΑΤΑ ΧΗΡΑ
Κάθε φορά άπου είχανε δουλειά έκανε την άρρωστη.Ο κακομοίρης ο Μανωλάκης, ο άντρας τση, γινότανε λάστιχο για να προλάβει. Εκτός από τσι δουλειές στην εξοχή είχενε μάθει και τσι δουλειές του σπιθιού. Άλεσμα, ζυμωτό, φούρνος, μπουγάδιασμα, σ’ ούλα έβαζε το χεράκι ντου. Με τόσα βάσανα όμως και από σίντερο να ήτανε φτιαγμένος, πάλι δεν θα άντεχε για πολύ καιρό και κάποια μέρα ο καλός μας ο Μανωλάκης “απεδήμησεν εις Κύριον…” (περισσότερα…)
ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΤ ΓΑΝΩΤΗ ή γανωτζή ή γανωματή ή κασσιτερωτή ή καλαϊτζή είναι από τα πιο παλιά επαγγέλματα. Πολλοί τοποθετούν την ύπαρξη του ακόμη και στα βυζαντινά χρόνια. Ήταν μια δουλειά δύσκολη και υπεύθυνη, αφού πολλές φορές έσωζε τους ανθρώπους από βέβαιο θάνατο , που προκαλούσαν τα αγάνωτα σκεύη. (περισσότερα…)
