Άγονη γραμμή

2 Μαρτίου 2008

Άγονη Γραμμή…

Filed under: Πετράκης Μανόλης — Άγονη Γραμμή @ 11:02 μμ
Tags:

Μας ξέχασε στου δρόμου την άκρη μας αδι’-κη-η-η-σεεεε!
Καθόσον άγονη, οπότε φυσικό είναι…
Κι άμα μας βρει κανείς εδώ, να μου γράψει…
-Σ.σ. Ασε γιατί δεν ξέρεις καμιά φορά…-
Κι άμα το διαβάσει κανείς αυτό το κείμενο, εγώ θα πετάξω….
-Είπαμε θα πετάξω! Πουλάκι θα γίνω.
Το γράψω εν πάση περιπτώσει κι ας ξέρω πως το πολύ-πολύ δύο άτομα θα το διαβάσουνε, άντε κι η μάνα μου, τρία δηλαδή.
Τρία, πουλάκια κάθονται, αλλά συνεχίζω παρά ταύτα να γράφω, καθ όσον άγονη ξαναλέμε είναι η γραμμή, κι ας ξέρω πως όσοι ταξιδεύουν με άγονες γραμμές, ψάχνοντας ίσως γραμμές των οριζόντων, ίσως συνειδητά επιλέγουν τον δρόμο της μοναξιάς, ίσως γιατί η συνείδηση τους, τους το επιβάλλει, ίσως γιατί δεν τους ενδιαφέρει αν τους διαβάζουν οι πολλοί, ίσως, κι ίσως μια μέρα να ξεφύγεις απ’ τον κόσμο που σου φτιάξανε, που λέει και το τραγούδι, που δεν το βλέπω…
Και δεν το βλέπω, γιατί για να ξεφύγεις απ’ τον κόσμο που σου φτιάξανε, για να γλιτώσεις δηλαδή και να καταφέρεις να φύγεις απ’ αυτόν τον κόσμο που σου φτιάξανε, κατ’ αρχήν πρέπει να μη σε ενδιαφέρει αν θα απομακρύνεσαι απ’ όλο τον κόσμο που δέχεται να μη φτιάχνει αλλά να του φτιάχνουν κόσμους, σαν τον κόσμο που του φτιάξανε, να ‘σαι δηλαδή λίγο πολύ φευγάτος, και να μη σε ενδιαφέρει αν τελικά στο τέλος, μαζί σου θα ‘ναι μόνο η μάνα σου, πιστεύοντας αφενός ότι θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, αφετέρου ότι του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ!
Ποτέ, λοιπόν, ας μη διαβάσουν αυτό οι πολλοί, ποτέ ας μη ξεφύγουν απ’ τον κόσμο που τους φτιάξανε, κι ας είναι το ταξίδι δωρεάν!!!, κι ας διανέμεται το περιοδικό δωρεάν!!! – σ.σ. Μα να μην έχει μέσα δυο cd πέντε κουπόνια, ένα κιλό μπάμιες, ρε παιδί μου; – κι ας ψάχνει κάθε άγονη γραμμή συνταξιδιώτες, κι ας…
Κι άστα να πάνε…
Άγονη, λοιπόν, γραμμή μας πέταξε ή μάλλον μας πέταξαν στου δρόμου την άκρη, μας αδίκησαν, μας ξεφτίλισαν, μας περιθωριοποίησαν, μας ξέχασαν…
Το καλό τουλάχιστον είναι ότι τώρα ευτυχώς κανείς δεν θα παρεξηγηθεί μ’ αυτά που γράφω, γιατί κανείς δεν θα διαβάσει, είπαμε, αυτά που γράφω, εκτός βέβαια απ’ αυτά τα τρία τα άτομα που κατάλαβα πως τελικά σ’ αυτό το ταξίδι προς το παρόν θα πάρω…
Μέχρι να πάρω τα βουνά!

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Το κείμενο αυτό (σε αντίθεση με το τραγούδι μου «Ο Φαροφύλακας»), δεν είναι δικό μου!!!
    Υπέστη αυθαίρετες αλλαγές για τις οποίες δεν είναι υπεύθυνος φυσικά ο κ. Χάρης Παπαδάκης αλλά κάποιος άλλος που δεν θα αναφέρω, ο οποίος, χωρίς καν να μπει στον κόπο να με ρωτήσει, άλλαζε κατά βούληση εντελώς αυθαίτερα ό,τι αυτός ήθελε, ,με αποτέλεσμα το κείμενο αυτό να είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό που εγώ έγραψα, το οποίο επιφυλάσσομαι μια κάποια στιγμή να δημοσιέυσω ξανα.

    Μανόλης Πετράκης.

    Σχόλιο από Μανολης Πετράκης — 27 Νοεμβρίου 2008 @ 12:05 μμ | Απάντηση

  2. Παραθέτω, το αυθεντικό κείμενο που έγραψα.

    Άγονη γραμμή…

    Μας ξέχασε στου δρόμου την άκρη μας αδί-κη-η-η-σεεεε!
    Καθόσον άγονη, οπότε φυσικό είναι…
    Κι άμα μας βρει κανείς εδώ, εγώ θα κάτσω να με….
    Να με φτύσει!
    -Σ.σ. Άσε γιατί δεν ξέρεις καμιά φορά…-
    Κι άμα το διαβάσει κανείς αυτό το κείμενο, εγώ θα ξανακάτσω….
    -Είπαμε να με φτύσει!-
    Το γράφω εν πάση περιπτώσει κι ας ξέρω πως το πολύ πολύ μόνο ο Χάρης θα το διαβάσει, άντε κι ο Γιώργος ο δάσκαλος, άντε κι η μάνα μου, τρία δηλαδή, -και το λουρί της μάνας-, άτομα, και όλοι οι υπόλοιποι όλο τούτο το μελάνι θα το γράψουνε τελικά εκεί που δεν πιάνει με τίποτα μελάνη, και εγώ θα μείνω τελικά με τα τρία….(Τα άτομα!).
    Τρία, -είπαμε-, πουλάκια κάθονται, το τρίτο θα το πάρω, -σ.σ. στα σίγουρα-, αλλά συνεχίζω παρά ταύτα να γράφω, καθόσον άγονη ξαναλέμε είναι η γραμμή, -σ.σ. κι όχι άσπρη να ‘χει ζήτηση-, κι ας ξέρω πως όσοι ταξιδεύουν με άγονες γραμμές ψάχνοντας ίσως γραμμές των οριζόντων, ίσως συνειδητά επιλέγουν τον δρόμο της μοναξιάς, ίσως γιατί η συνείδηση τους, τους το επιβάλει, ίσως γιατί δεν τους ενδιαφέρει αν τους γράφουν οι πολλοί, ίσως γιατί γραμμένους τους έχουνε τους πολλούς, κι ίσως, ίσως μια μέρα να ξεφύγεις απ’ τον κόσμο που σου φτιάξανε που λέει και το τραγούδι, που δεν το βλέπω…
    Και δεν το βλέπω, γιατί για να ξεφύγεις απ’ τον κόσμο που σου φτιάξανε, για να γλιτώσεις δηλαδή και να καταφέρεις να φύγεις απ’ αυτόν τον κόσμο που σου φτιάξανε, κατ’ αρχήν πρέπει να μη σε ενδιαφέρει αν θα απομακρύνεσαι απ’ όλο τον κόσμο που δέχεται να μη φτιάχνει αλλά να του φτιάχνουν κόσμους, σαν τον κόσμο που του φτιάξανε, να ‘σαι δηλαδή λίγο πολύ φευγάτος, και να μη σε ενδιαφέρει αν τελικά στο τέλος, μαζί σου θα ναι μόνο η μάνα σου, πιστεύοντας αφενός ότι θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, αφετέρου ότι του φευγάτου η μάνα, δεν έκλαψε ποτέ!
    Ποτέ λοιπόν ας μη διαβάσουν το περιοδικό αυτό οι πολλοί, ποτέ ας μη ξεφύγουν απ’ τον κόσμο που τους φτιάξανε, κι ας είναι το ταξίδι δωρεάν!!!, κι ας διανέμεται το περιοδικό δωρεάν!!! -σ.σ. Μα να μην έχει μέσα τρία cd, πέντε κουπόνια, δυο άφτερ σέιβ, ένα κιλό μπάμιες ρε παιδί μου;- κι ας ψάχνει κάθε άγονη γραμμή συνταξιδιώτες, κι ας…
    Κι άστα να πάνε στο διάολο…
    Άγονη λοιπόν γραμμή μας πέταξε ή μάλλον, μας πέταξαν στου δρόμου την άκρη, μας αδίκησαν, μας ξεφτίλισαν, μας περιθωριοποίησαν, μας ξέχασαν…
    Το καλό τουλάχιστον είναι, ότι τώρα ευτυχώς κανείς δεν θα παρεξηγηθεί μ’ αυτά που γράφω, γιατί κανείς δεν θα διαβάσει είπαμε αυτά που γράφω, εκτός βέβαια απ’ αυτά τα τρία (τα άτομα) που κατάλαβα πως τελικά σ’ αυτό το ταξίδι θα πάρω…
    Μέχρι να πάρω τα βουνά!

    Σχόλιο από Μανολης Πετράκης — 27 Νοεμβρίου 2008 @ 12:16 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: