Άγονη γραμμή

2 Μαρτίου 2008

Η πόλη που γεννήθηκα

Filed under: Απανωμεριτάκης Θανάσης — Άγονη Γραμμή @ 10:08 μμ
Tags:

Μοσκοβολούν τα γιασεμιά κι ανθοβολούν τα ρόδα
κι η θάλασσα κάθε βραδιά γλυκά με νανουρίζει
σ΄αυτή την πόλη που το φως της ζήσης μου πρωτόδα
ο κάθε τόπος σε γλυκές θύμησες με γυρίζει.

Στ’ ακροθαλάσσι φοίνικες και στις πλαγιές πευκάκια
μυρίζουν τα βασιλικά στα παστρικά μπαλκόνια
και στις κορφές αραδιαστά, χιονάτα εκκλησάκια
που τις φωλιές τους χτίζουνε τα μαύρα χελιδόνια.

Κάστρα πολυκαιρίτικα, κουμπέδες, μιναρέδες
του Τούρκου και του Βενετού το διάβα μαρτυρούνε
και στο λιμάνι το παλιό ταβερνοκαφενέδες
που μερακλήδες, κάθουνται και σιγοτραγουδούνε.

Όπου σταθείς κι όπου διαβείς σε γλυκοχαιρετούνε
στην αγορά, στις γειτονιές, στη στράτα, στο μουράγιο
αθρώποι που στην αθρωπιά ακόμ’ αποκρατούνε
και στις φουρτούνες της ζωής σου δίνουνε κουράγιο.

Μοσκοβολούν τα γιασεμιά κι ανθοβολούν τα ρόδα
κι η θάλασσα κάθε βραδιά γλυκά με νανουρίζει
σ’ αυτή την πόλη που το φως της ζήσης μου πρωτόδα
ο κάθε τόπος σε γλυκές θύμησες με γυρίζει.

limani02

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: