Άγονη γραμμή

9 Απριλίου 2008

Η υπεράσπιση

Filed under: Δασκαλάκη Αθανασία — Άγονη Γραμμή @ 8:06 πμ
Tags:

(Αφιερωμένο σε κάθε νέο άνθρωπο που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με την αρτηριοσκλήρωση, τον εμπαιγμό της δημιουργικότητας, τα στερεότυπα)

Ήταν ένα λάθος, και η αποτίμησή του θα γινόταν το μεσημέρι, μετά τη δουλειά. Η προειδοποίηση είχε πέσει βαριά από νωρίς το πρωί. Σήμερα το μεσημέρι θα μπει στη θέση του, γιατί τόλμησε να πράξει χωρίς να ρωτήσει. Στο δικό του το μυαλό το λάθος αυτό δεν ήταν σημαντικό, μα αλλιώς τα λογάριαζε εκείνος κι αλλιώς έβλεπε γύρω του να το δέχονται οι άλλοι.

Βέβαια, και η συγχώρεση υπάρχει ως απόρροια του λάθους, φαίνεται όμως πως σ’ αυτή την περίπτωση το λάθος ήταν ασυγχώρητο. Γιατί; Γιατί εκείνοι εκεί στη γωνία περίμεναν πως και τι να συμβεί αυτό το λάθος.

Η ευγένειά του, η αβίαστη συμπεριφορά του, το ήθος του, ήταν προφανώς ασύμβατα σ’ αυτό τον κήπο με τις τσουκνίδες. Δεν χρειαζόταν πολύ κόπο για να λυθεί η έκφρασή του σε χαμόγελο, να παρασυρθεί από τη χαρά της προσφοράς, να κοπιάσει για κάτι που θεωρούσε δημιουργικό. Όλα αυτά όμως ήταν λάθος σ’ ένα κόσμο κουρασμένων, στεγνών ανθρώπων. Ανθρώπων που έμαθαν να ναι έτσι, γαλουχημένοι σ’ άλλες εποχές, που έμαθαν να προφυλάσσονται, να εκβιάζουν την αδυναμία αντί να αφήνουν όσους το θελήσουν να έρθουν κοντά τους.

Φανατισμένες εκφράσεις στόχευαν την κατηφή μορφή του εκείνο το πρωινό. Κι εκείνος πεισμωμένος προσπαθούσε να χτίσει την απολογία του στηριζόμενος στο αυτονόητο: «γιατί να υπάρξει απολογία; Ήταν ένα λάθος! Μήπως γι’ αυτό δεν είμαστε πολλοί κι όχι ένας; Για να διορθωθεί το λάθος, για να υπάρξει αλληλοσυμπλήρωση, αλληλεγγύη, κατανόηση;» έφερνε στο νου του παλιά περιστατικά που ο ίδιος είχε συμπληρώσει, είχε αντικρούσει και στο τέλος είχε αντιστρέψει αρνητικές καταστάσεις, για να είναι όλοι καλά, «ζεστά» όπως έλεγε.

Οι σκέψεις έρχονταν σ’ αυτό το φουρτουνιασμένο μυαλό καταιγιστικές. Σιγά- σιγά ένιωθε όλη την άρνηση να τον μεταμορφώνει, να φυτρώνουν στον πυρήνα της ψυχής του επιθετικά νύχια, έτοιμα να δηλητηριάσουν όποιο μέμφονταν τις ευγενείς προθέσεις του που γέννησαν αυτό το λάθος. Άρχισε να ψάχνει δικαιολογίες για να αντικρούσει κάθε πιθανή εκδοχή επίθεσης, να χτίζει γύρω του τον τοίχο της υπεράσπισής του και οι εκφράσεις του να διαδέχονται η μία την άλλη με ρυθμό καταιγιστικό: ενοχή, επιθετικότητα, απορία, απόγνωση….

Η ενοχικότητα τον ράπιζε στέλνοντάς τον διαρκώς σε άλλες στιγμές της ζωής του, εποχές σκανταλιάς, τιμωρίας, μεταμέλειας. Ενήλικος κι ανήλικος μαζί, παιδί τιμωρημένο και λαμπρός νους. Όλα μαζί, όλα μπερδεμένα. Πως χειρίζεται κανείς μια παράλογη κατάσταση;

Φαλήρισαν οι σκέψεις του, δεν υπήρχε λογικός ειρμός κι αυτή η «κρίση» αργούσε. Αποκαμωμένος περίμενε πότε πια θα ερχόταν αυτή η αναπόφευκτη τιμωρία.

Ξαφνικά σηκώθηκε, μάζεψε τα χαρτιά του με νευρικές άτσαλες κινήσεις και κινήθηκε προς την πόρτα. Δε χρειάζονταν χαιρετισμός. «Ήταν ένα λάθος» είπε και δρασκέλισε βιαστικά την ατέλειωτη αυτή απόσταση.

Ο χαλαρός αέρας του τόνισε πως δεν έχει δοθεί τέλος. Πως αυτή η παρωδία θα τον κυνηγούσε και τις επόμενες μέρες πως ίσως έπρεπε να καθίσει εκεί, να εξηγήσει. Ήξερε όμως ταυτόχρονα πως θα ήταν ανώφελη μάχη, μάχη ενάντια στα στερεότυπα που φτιάχνουν αυτό το στεγνό κόσμο.

Μέσα του συνωστίζονταν, απογοητευμένες που δεν εμφανίστηκαν, οι λέξεις. Ανυπόμονες που δεν έκαναν το ντεμπούτο τους, απειλητικές, επαναστάτριες, δυνητικά αποτελεσματικές.

Βαδίζοντας οι λέξεις άρχισαν να γίνονται τραγούδια, το βήμα του κινήθηκε στο ρυθμό τους και σε λίγο ο καθαρός αέρας και το σωτήριο πρόσωπο της αγάπης που στεκόταν απέναντί του φώτισε το είναι του, γκρέμισε τα τείχη της ενοχής, της άμυνας, του παραλόγου.

«Εδώ θα δίνω τις μάχες μου, σ’ αυτά τα λιβάδια» σκέφτηκε και μια ζεστή αγκαλιά αφάνισε κάθε αγωνία του.

Ρέθυμνο 3/4/2008

Advertisements

4 Σχόλια »

  1. Σιγά σιγά αλλάζουν οι καιροί. Και οι λέξεις θα γίνουν τραγούδια, και οι τσουκνίδες θα δώσουν τη θέση τους σε λουλούδια, και ο κόσμος θα φτιάχνει από μέρα σε μέρα!

    Σχόλιο από Τσουντάνης Γαβριήλ — 9 Απριλίου 2008 @ 12:52 μμ | Απάντηση

  2. …και έγιναν όλα καλά!

    Μπράβο,… πολύ αισιόδοξο.

    Σχόλιο από Πετσαγγουράκης Γιώργος — 9 Απριλίου 2008 @ 2:32 μμ | Απάντηση

  3. Δάνδολε , ξάδελφε , αίμα ίδιο απο τους προγόνους μας , ΕΥΓΕ .
    Εσύ έχεις δοκιμασθεί στην έκθεση των σκέψεών σου και υποκειμενικά και αντικειμενικά .
    Υπάρχουν – άτακτα αρχειοιθετοιμένοι μεν – αλλά υπάρχουν , προφορικοί και γραποί λόγοι σου στη βιβλιοθήκη μου και στις μνήμες μου .
    Σ`αυτό το δίκτυο οι λόγοι σου έχουν ιαματικοή αμεσότητα και η αυτοέκδοσή τους είναι ευεργετικό και ανωθρώσκων πόνημα τάσης για επικοινωνία , πού ενώ ενέχει την αγωνία της <> , και της περιπέτειας μίας συνεχούς λογοδοσίας , ενέχει περισσότερο μία αντίδραση με αλυσιδωτές προεκτάσεις πνευματικής σχάσης , εκρηκτικής δομής και απαραίτητου θυμού ( όπου θυμός είναι το θυμικό ,που αγανακτάει – ασυναίρετα – και πάσχει και συμπάσχει και δηλώνει πανταχού παρόν ) Ας κυκλοφοράμε στο ψηφιακό δίχτυ με όση προσοχή χρειάζεται για να μην κολλήσουμε και αποτελέσουμε θήραμα της αδηφάγου αράχνης .
    Οραματίζομαι ζωογόνες αποδράσεις στα Κουρταλιώτικα φαράγγια σε μετέωρες καταδύσεις στα άδυτα των φρεσκοεπεξαργασμένων υδάτων τους από τα ιχνοστοιχεία , τα μέταλλα και τα ιόντα των ερεβωδών υπόγειων θηλάκων μέσα στα σπλάχνα του Ψηλορείτη . ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΜΙΧΑΛΗ .

    Σχόλιο από ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ ΣΩΤΟΣ — 10 Απριλίου 2008 @ 1:14 μμ | Απάντηση

  4. ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ στο ανωτέρω comment μου έγραφα : φωνής – -γραφής βοώντος εν τη ψηφιακή ερήμω .

    Σχόλιο από ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ ΣΩΤΟΣ — 10 Απριλίου 2008 @ 1:20 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: