Άγονη γραμμή

13 Απριλίου 2008

Αγάπη από το μέλλον

Filed under: Μιχάλα Στέλλα — Άγονη Γραμμή @ 9:22 μμ
Tags:

Ο Ρόμπερτ Γκρόουν, Διευθύνων Σύμβουλος και βασικός μέτοχος της ΓΚΡΑΝΤ Ρ. & Ρ. Κόμπανι, διέσχιζε με γρήγορα βήματα τους λευκούς, μαρμάρινους διαδρόμους, με την αγωνία φανερά αποτυπωμένη στο πρόσωπο του. Με την κάρτα που του είχε δώσει ο Ρίτσαρντ Σάουντ, Δόκτωρ του Σικάγο Γιουνιβέρσιτι, άνοιγαν αυτόματα οι θωρακισμένες πόρτες του Ινστιτούτου Ρόζλιν, στην Πανεπιστημιακή κλινική του Σικάγου. Ο δρ. Σάουντ είχε αρνηθεί κατηγορηματικά, να δεχτεί την επίσκεψη του Ρόμπερτ Γκρόουν, σ; αυτή την φάση του πειράματος.ΚΟΨΙΜΟ Τον ανάγκασε να υποχωρήσει, η αύξηση της αστρονομικής προσφοράς σε δολάρια, που ο Ρόμπερτ Γκρόουν έκανε προς το Ινστιτούτο.Ο Ρόμπερτ δέχτηκε τους όρους του δρ. Σάουντ και έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης, προκειμένου να ικανοποιήσει την μεγάλη περιέργεια που τον διακατείχε. Διότι αν ανακάλυπταν το μυστικό πείραμα, τα σενάρια των Μ.Μ.Ε. θα οργίαζαν και θα το κατέστρεφαν. Ο δρ. Σάουντ τον είχε προειδοποιήσει, ότι σε αυτή την περίπτωση, εκείνος θα αρνιόταν κάθε ανάμειξη, δεν θα δεχόταν ποτέ να τον ξαναδεί και θα έχανε το αστρονομικό ποσό, που είχε προσφέρει στο Ινστιτούτο.

Ο Ρόμπερτ Γκρόουν δεν μετρούσε, πόσους λευκούς, μαρμάρινους, από πάνω ως κάτω διαδρόμους, είχε περάσει, χωρίς να συναντήσει ψυχή, όταν έφθασε μπροστά στην πόρτα με την πινακίδα: «Γονιδιακή Κλινική» και πλησίασε την κάρτα. Η πόρτα άνοιξε, κάνοντας ένα διαπεραστικό ήχο, που σπάζοντας την τέλεια ησυχία, τον έκανε να τρομάξει. Τον υποδέχτηκε ο ίδιος ο δρ. Σάουντ και τον οδήγησε στο γραφείο του. Ο Ρόμπερτ παρατήρησε έκπληκτος τον ιδιότυπο χώρο γύρω του. Όπως και στους διαδρόμους κυριαρχούσε το λευκό μάρμαρο, υπήρχαν σε διάφορα σημεία, λευκά κουμπιά και κάπου ψηλά μια γυάλινη περιστρεφόμενη μπάλα, έμοιαζε να επιτηρεί τα πάντα..Ο δρ. Ρίτσαρτ Σάουντ τον οδήγησε στον χώρο του πειράματος και ο Ρόμπερτ Γκρόουν αντίκρισε έκπληκτος το κρεβάτι που βρισκόταν μέσα σ’ Ένα μεγάλο γυάλινο κουτί και πάνω του ήταν ξαπλωμένος ένας γυμνός άντρας.Γύρω του υπήρχαν διάφορα μηχανήματα και καλώδια, συνδεμένα με το μέτωπο του και αναβόσβηναν δείχνοντας, ότι λειτουργούσαν κανονικά.

Ο δρ. Σάουντ του έκανε νεύμα να πλησιάσει.. Ο Ρόμπερτ έκανε μεγάλη προσπάθεια να κινήσει τα πετρωμένα του πόδια και παρατήρησε τον ξαπλωμένο άντρα, χωρίς να μπορεί να πιστέψει στα μάτια του. Ένιωσε ένα ρίγος συγκίνησης να τον διαπερνά, γιατί ήταν ίδιος και απαράλλαχτος ο εαυτός του.

Ο Ρόμπερτ Γκρόουν Διευθυντής της Γκραντ Ρ. & Ρ. Κόμπανι, ήταν μόνος του στο κόσμο, παρά τα πλούτη που του άφησε η μητέρα του, η Ελέιν Στ.Γκρόουν, η οποία διεύθυνε με επιτυχία, μέχρι πριν από λίγο την εταιρία. Ο μοναχογιός της Ρόμπερτ, ζούσε στην σκιά της και ποτέ δεν τόλμησε να της πάει κόντρα. Τώρα που είχε πεθάνει, εκείνος αισθανόταν μια κρυφή ανακούφιση, αλλά δεν ήξερε πώς να διαχειριστεί την ξαφνική ελευθερία του. Γι΄ ; αυτό τώρα κοίταζε με συγκίνηση, αυτό το πλάσμα, που θα μπορούσε να είναι δίδυμος αδερφός του. Όχι, τον είχε προειδοποιήσει ο δρ.Σάουντ, δεν μπορούσε να είναι αδερφός του, γιατί δεν αναπτύχθηκε στην ίδια μήτρα μ’ εκείνον, ούτε παιδί του, αφού δεν είχε προέλθει από δικό του γεννητικό υλικό. Δεν έπρεπε λοιπόν ν’ αναπτύξει κανένα συναίσθημα γι αυτόν, αλλά να τον βλέπει μόνο, σαν ένα απαραίτητο και αποτελεσματικό βοηθό του. Δεν επιτρεπόταν να διαπράξει αυτό το λάθος. «Τι είναι όλα αυτά;» ρώτησε τον δρ. Σάουντ, δείχνοντας τα καλώδια που κατέληγαν στο κεφάλι του άντρα.

«Του μεταβιβάζουμε πληροφορίες» απάντησε εκείνος, υπερήφανος για το έργο του. «Μαθαίνει τα πάντα που σας αφορούν μίστερ Γκρόουν. Όλα όσα συνθέτουν την προσωπικότητα σας, τις εμπειρίες σας, τα πιστεύω σας, τις γνώσεις σας και τις προτιμήσεις σας. Κοιτάξτε τον, είναι τέλειος. Κανένα λάθος. Είναι ίδιος με σας, όμως – επιτρέψτε μου – πολύ πιο ευφυής, με δίψα για μάθηση, με τεράστια αντοχή στον πόνο, στις νόσους και στα μικρόβια και το κυριότερο χωρίς ένστικτα και συναισθήματα. Αυτό τον απελευθερώνει και τον κάνει να ζει χωρίς εξαρτήσεις και ν’ αποφασίζει με ελεύθερη βούληση».Ο Ρόμπερτ Γκρόουν με θαυμασμό, έδωσε συγχαρητήρια στον δρ. Ρίτσαρτ Σάουντ για το σπουδαίο επίτευγμα του. Με λίγα κύτταρα που του είχε πάρει, είχε δημιουργήσει στο περίφημο εργαστήριο, έναν άλλο Ρόμπερτ, τον κλώνο του.Ήταν υπέροχο.Όταν πέθανε η Ελέιν Στ. Γκρόουν, ο Ρόμπερτ – παρά την κρυφή του ανακούφιση – ένιωθε μεγάλη ανασφάλεια. Νόμιζε πως ξαφνικά βρέθηκε μόνος του στο απέραντο σύμπαν. Εκείνη κανόνιζε τα πάντα για την ζωή του. Χωρίς να το περιμένει βρέθηκε να διευθύνει μια μεγάλη επιχείρηση και ενώ είχε καταπληκτικές ιδέες, δεν κατάφερνε να του δώσουν σημασία οι σπουδαίοι Μέτοχοι, που τον αντιμετώπιζαν με ειρωνεία.

Αρχιζε να τους εξηγεί αυτά που σκεφτότανε και τότε ένα κύμα φούντωνε μέσα του και τον παρέσερνε.Κατακόκκινος προσπαθούσε να γλιτώσει από την επιρροή του, έχανε τιςλέξεις και έμενε σιωπηλός να τους κοιτάζει χαμογελώντας και έτσι τους επέτρεπε να κάνουν μονίμως, ότι αυτοί ήθελαν, αγνοώντας τον συνεχώς. Η Γκραντ Ρ. & Ρ. Κόμπανι είχε πάρει σταθερά φθίνουσα πορεία και ο Διευθύνων Σύμβουλος δεν μπορούσε να ησυχάσει από τις τύψεις, πως οδηγούσε το έργο της μητέρας του στην καταστροφή. Το άγχος είχε κάνει την ζωή του μαρτύριο και η αίσθηση της απέραντης μοναξιάς του, τον γέμιζε θλίψη.

Τότε, σ’αυτήν την άσχημη φάση της ζωής του, ζήτησε να τον δει ο καθηγητής της Γονιδιακής κλινικής του Ινστιτούτου Ρόζλιν, δρ. Ρίτσαρτ Σάουντ. Ο Ρόμπερτ είχε διαβάσει πολλές φορές, στα επιστημονικά έντυπα, για τα πειράματα και τις έρευνες του Ινστιτούτου, αλλά πίστευε, ότι πολλά από αυτά ήταν μύθοι.Δέχτηκε στο γραφείο του τον σπουδαίο καθηγητή, που αφού του έδωσε συλλυπητήρια, φανερά συντετριμμένος, του ανακοίνωσε, πως η μητέρα του χρηματοδοτούσε το Ινστιτούτο. Προς τιμήν της, ο σπουδαίος καθηγητής, πρότεινε στον έκπληκτο Ρόμπερτ, την λύση στο πρόβλημα του. Μήπως η μητέρα του είχε φροντίσει να τον βοηθήσει και μετά θάνατο;

Ο Ρόμπερτ διέσχιζε βιαστικός τους λευκούς διαδρόμους του Ινστιτούτου Ρόζλιν με μεγάλη ανυπομονησία, γιατί σήμερα επιτέλους θα γνώριζε τον Ρόμπι. Έτσι φώναζε ο δρ. Σάουντ τον δεύτερο Ρόμπερτ Γκρόουν, κλώνο του πρώτου. Κρατούσε ένα κουτί με τ’ αγαπημένα του γλυκά, αφού έχουμε τις ίδιες προτιμήσεις, σίγουρα θα του αρέσουν, σκέφτηκε. Σήμερα δεν χρησιμοποιούσε την θαυματουργή κάρτα, γιατί ο δρ. Σάουντ του είχε ορίσει μια συγκεκριμένη διαδρομή, που θα την ακολουθούσε κάθε φορά που θα επισκεπτόταν τον Ρόμπι. Του είχε ορίσει να διασχίζει τους διαδρόμους του Ινστιτούτου, όπου στην αρχή τους αναβόσβηνε η επιγραφή «Α-7» και να χτυπά την πόρτα με την ίδια επιγραφή: «Α-7».Εξέφρασε την απορία του, αν είχαν οριστεί παρόμοιες διαδρομές και σε άλλους χορηγούς, αλλά δεν πήρε καμιά απάντηση. Ο δρ. Σάουντ του εξήγησε τους όρους που ήταν υποχρεωμένος να τηρήσει σε κάθε επίσκεψη του και τουτόνισε αυστηρά, ότι μπορούσε να βγάζει έξω τον Κλώνο του, αρκεί κάθε βράδυ, να τον γυρίζει πίσω.

«Πρόσεξε το καλά αυτό» του είπε «Μη σκεφτείς να τον πάρεις και να μη τον επιστρέψεις, γιατί θα πεθάνει. Χρειάζεται κάθε βράδυ μια ένεση για να επιβιώσει και μόνο εγώ την γνωρίζω. Έγινε κάποιο λάθος στην εφαρμογή του πειράματος».

Ο Ρόμπερτ απόρησε. «Αγαπητέ μου, είχατε πει ότι είναι τέλειος. Τώρα μου λέτε για λάθος»;

«Σωστά, εγώ όμως δεν είμαι τέλειος», του εξήγησε ο δρ. κουνώντας το κεφάλι του.

ΟΙ διάδρομοι «Α-7» έφθασαν στο τέλος τους και η καρδιά του Ρόμπερτ χτυπούσε δυνατά, τόσο που δεν χρειάστηκε να χτυπήσει την λευκή γυαλιστερή πόρτα με τους χρυσούς χαρακτήρες «Α-7» και αυτή άνοιξε. Μπροστά του στεκόταν ο κλώνος του και τον εξερευνούσε με το παράξενο αχανές βλέμμα του.Ο Ρόμπερτ πέρασε μέσα στο δωμάτιο, που ήταν το ίδιο, όπως όλα τα δωμάτια του Ινστιτούτο, λευκό και κενό από πράγματα. Πρότεινε στον κλώνο του το κουτί με τα γλυκά κι εκείνος αυθόρμητα το πέταξε στα σκουπίδια.

«Νόμιζα ότι σου αρέσουν», παρατήρησε αμήχανος

«Φυσικά είναι στις προτιμήσεις μου, όμως όλες αυτές οι τροφές βλάπτουν και επιλέγω να μη τις τρώγω. Πρέπει να φεύγουμε τώρα» είπε αυστηρά και άνοιξε την πόρτα.

Ο Ρόμπερτ οδηγώντας ο ίδιος το πολυτελές αυτοκίνητο με τα φιμέ τζάμια, μεταμφιεσμένος σε οδηγό, μετέφερε τον Ρόμπι έξω από την Γκραντ Ρ. & Ρ. Κόμπανι. Του είχε δώσει σχεδιάγραμμα της επιχείρησης και εκείνος το είχε μελετήσει και γνώριζε πώς να κινηθεί. Σήμερα είχαν ένα σημαντικό μίτινγκ και ο Ρόμπι θα τον αντικαθιστούσε και ήταν καλά ενημερωμένος για να χειριστεί την κατάσταση, όπως θα έκρινε ο ίδιος. Κανένας στην επιχείρηση,ούτε οι Σύμβουλοι, ούτε οι κλητήρες, ούτε οι εργαζόμενοι, δεν κατάλαβαν την αντικατάσταση. Στη σύσκεψη όλοι έμειναν κατάπληκτοι, από την αλλαγή της συμπεριφοράς του Διευθύνοντα Συμβούλου. Ο συνήθως άβουλος και διστακτικός Ρόμπερτ, έπαιρνε πρωτοβουλίες και τις επέβαλε υποστηρίζοντας σταθερά την άποψη του. Έδειχνε μεγάλη ευστροφία και ευελιξία. ΟΙ Μέτοχοι δεν χαμογελούσαν κοροϊδευτικά πίσω του και τον κοίταζαν με θαυμασμό και απορία.

Η Γκραντ Ρ. & Ρ. Κόμπανι απέκτησε σιγά-σιγά τις δόξες που είχε επί Ελέιν Στ. Γκρόουν και άρχισε να γίνεται περισσότερο δυνατή και μεγάλη και έτσι ο αληθινός Ρόμπερτ δεν αισθανόταν πια τύψεις απέναντι στην μνήμη της μητέρας του, ότι δεν συνέχισε επάξια το έργο της.Αρχισε ν’ ανασαίνει ελεύθερα, να ξεπερνά το άγχος του και να ζει ήρεμα πλέον, απολαμβάνοντας τις αγαπημένες του συνήθειες και μάλιστα χωρίς να αισθάνεται μοναξιά, γιατί κάθε μέρα έπαιρνε από το Ινστιτούτο τον Ρόμπι και μετά την εργασία του στην επιχείρηση έκαναν παρέα, συζητούσαν, άκουγαν μουσική, έκαναν περιπάτους ή έπαιζαν γκολφ που ήταν το αγαπημένο παιχνίδι του. Ο Ρόμπι ήταν ενημερωμένος σε όλα τα θέματα και άκουγε τις απόψεις του με ενδιαφέρον. Το περίεργο ήταν, πως δεν επαναλάμβανε ότι είχε μάθει, αλλά είχε αποκτήσει κρίση και άποψη δική του.Όμως η γεμάτη άγχος κατάσταση, που είχε βιώσει ο Ρόμπερτ και η μικρή αυτοπειθαρχία, που τον χαρακτήριζε κυρίως ως προς το φαγητό, είχαν κάνει την ζημιά τους, όσο και αν τώρα όλα είχαν αλλάξει. Μετά από σοβαρή καρδιακή κρίση μεταφέρθηκε επειγόντως στην εντατική. Η καρδιά του είχεπάθει βλάβη ανεπανόρθωτη.

Ο δρ. Ρίτσαρτ Σάουντ αντιμετώπισε την κατάσταση του με αισιοδοξία. Του μίλησε για την ελπίδα που μπορούσε να τον κάνει τελείως καλά και πιο γερό από πριν. Πώς ήταν δυνατόν; Με μεταμόσχευση μιας γερής και δυνατής καρδιάς. Όσο παντοδύναμος και αν ένιωθε ο Ρόμπερτ, ήξερε πως τα πλούτη του δεν μπορούσαν να τον σώσουν. Έχουμε δότη, του ανακοίνωσε ο δρ.θριαμβευτικά, όταν ξεπέρασε το επεισόδιο. Δότη που είναι πρόθυμος να προσφέρει την ζωή του; Με τι αντάλλαγμα; Ήθελε να ζήσει, ήταν νέος και θα έδινε τα πάντα. Ο δρ. Σάουντ του εξήγησε ότι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως δότη τον Ρόμπι, γιατί τους ανήκε.

Ο Ρόμπερτ του μίλησε ο ίδιος και του ζήτησε να γίνει δότης του, εξηγώντας του την δύσκολη κατάσταση της καρδιάς του. Εκείνος το δέχτηκε αμέσως, χωρίς δεύτερη συζήτηση. Τον ρώτησε, γιατί δίνει την ζωή του, με τόση προθυμία. Εκείνος τον κοίταξε και στο βλέμμα του μια φλόγα τρεμόσβηνε , «Ο δρ. Σάουντ στο πείραμα του έκανε λάθη, γιατί αγνοεί πολλά ακόμη. Πρέπει να καταλάβεις πως είμαι ένας άνθρωπος που ζω. Έχω ζωή, άρα έχω ψυχή όπως εσύ. Κατά την δημιουργία μου στο εργαστήριο του Ινστιτούτο, δεν με προγραμμάτισαν να έχω συναισθήματα. Η ψυχή μου όμως ανέπτυξε σιγά-σιγά την αγάπη. Σ’ αγαπώ Ρόμπερτ και επιθυμώ να ζήσεις, γι’ Αυτό αποφάσισα να σου δώσω την καρδιά μου», του εξήγησε απλά χωρίς ίχνος συγκίνησης. Τα μάτια του Ρόμπερτ είχαν θαμπώσει, χωρίς να το θέλει και έφυγε γρήγορα για να μην επιτρέψει στα συναισθήματα του να τον επηρεάσουν.

Έπρεπε ν’ αποφασίσει άμεσα για την μεταμόσχευση, η ζωή του κινδύνευε, αλλά πολλές φορές άκουγε μέσα του τα λόγια του Ρόμπι. Στον ύπνο του έβλεπε πάνω ; ένα γκρίζο ουρανό τα μάτια του, τεράστια να γίνονται απαλό σύννεφο και να ρίχνουν βροχή πάνω στην άχαρη, ξερή σαν άγονη γη, ζωή του. Ξυπνούσε και η καρδιά του χτυπούσε δυνατά και έπαιρνε μεγαλύτερη δόση από το φάρμακο του.

Αυτό το όνειρο ήρθε απρόσμενα στο μυαλό του, όταν όλα ήταν προγραμματισμένα για την μεταμόσχευση και έπρεπε να μεταβεί στο Νοσοκομείο. Τελικά η καρδιά του είχε καταστραφεί, γιατί δεν ήταν ψυχρός επιχειρηματίας, όπως η μητέρα του και οι υπόλοιποι Μέτοχοι. Κατάλαβε πως δεν άντεχε να σκοτώσει τον μοναδικό άνθρωπο της ζωής του.

Ο Ρόμπερτ Γκρόουν πήρε στο τηλέφωνο τον δρ. Ρίτσαρτ Σάουντ, καθηγητή τουΣικάγο Γιουνιβέρσιτι και του εξέφρασε την επιθυμία του, να προβούν σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, γνωρίζοντας απόλυτα, πόσο επικίνδυνο ήταν αυτό και πόσο αβέβαιο θα ήταν το αποτέλεσμα. Του ανακοίνωσε με κάθε επισημότητα, πως δεν επιθυμούσε πλέον, να προβεί σε μεταμόσχευση.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: