Άγονη γραμμή

22 Απριλίου 2008

Απρίλης

Filed under: Μπριλλάκη Ειρήνη — Άγονη Γραμμή @ 10:15 μμ
Tags:

«Απρίλη μοσκομύρισε,

Μάη μου κανακάρη,

π’ ούλο τον κόσμο γέμισες

μ’ ανθούς και με τραγούδια».

Ψέλνει την όμορφη τούτη ώρα, συνεπαρμένος από την ολόχαρη ομορφιά της φύσης ο λαϊκός μας ποιητής.

«Απρίλη μοσκομύρη, γελαστέ και κακομοίρη», τον προσονομάζει κι ο λαός μας γενικότερα. Κι έτσι νομίζω, πως τον νοιώθουμε και τον απολαμβάνουμε κι εμείς. Μέσ’ από οργιαστικούς χείμαρρους φωτός, χρωμάτων κι αρωμάτων, να ξεπροβάλλει γελαστός και ν’ αποδιώχνει την καταθλιπτική παγωνιά του σκοτεινού χειμώνα, που πέρασε.

Ενώ κοντά-κοντά κι από κοντά, αναπόσπαστο ταίρι του, να κι η πανώρια η άνοιξη. Που φανερά ανυπόμονη κι αψηφώντας τα στερνά χειμωνιάτικα ξεθυμάσματα του Μάρτη, πρόφτασε κιόλας, σαν πρόσχαρη και φιλάρεσκη νοικοκυρούλα, ν’ απλώσει από νωρίς και σ’ όλη την έκταση γης, τα πολύτιμα κι ατίμητα ανθοστρωσίδια της. κι ύστερα, τυλιγμένη στις ωριοπλούμιστες ανθοκάπες της, βγήκε αέρινη στους κήπους. Σκαρφάλωσε μ’ επιδέξια χάρη πάνω στους φράχτες και τα ψηλά μπαλκόνια. Οδοιπόρησε μέχρι πέρα, στους ατέλειωτους λουλουδόσπαρτους κάμπους και τα ολάνθιστα πλάγια. Κι εκεί σε μια ζηλευτή περίπτυξη, μέσα στις παναρμόνιες συναυλίες των πουλιών και τους βόμβους των εντόμων, υποδέχτηκε τον θελκτικό και μεγάλο της φίλο «τον ξανθόν Απρίλη».

Την ίδια ώρα, που τόσο πεζά οι άνθρωποι, διαλέξαμε να υποδεχτούμε τον μήνα τούτο της σπάνιας ομορφιάς και του φωτός, ούτε λίγο, ούτε πολύ…»μ’ ένα τσουβάλι ψέματα…».

Πρωταπριλιά μωρέ παιδιά,
πουλήστε ψέματα πολλά.
Πουλήστε ψέματα με το σακκούλι,
αν θέτε να προκόψει το κουκούλι.

Αλήθεια, είπατε σεις κανένα ψέμα την Πρωταπριλιά; Σας είπαν και σας την έφραν, κατά πως λέμε, ή την φέρατε σεις στους άλλους; Έτσι δηλαδή, για το καλό και μια και το καλεί το έθιμο. Πάντως όχι το ελληνικό, αλλά το υιοθετημένο ελληνικό. Γιατί είναι σίγουρο, πως όσο κι αν αναδηφήσουμε στ’ άδυτα της λαογραφίας μας και μέσα στις πανάρχαιες παραδόσεις μας, δε θα βρούμε να πηγάζει από πουθενά τούτη, η χαριτωμένη ωστόσο, ξενόφερτη συνήθεια.

Τα γνήσια, τα παραδοσιακά μας έθιμα, με τις βαθειές ελληνικές τους ρίζες και τον γνωστό ηθικοπλαστικό τους χαρακτήρα, δε θα μπορούσαν, όσο κι αν η διάθεση για σκώμμα δεν απόλειψε ποτέ από τον σκώπτη λαό μας, να σοφιστούν και να καθιερώσουν μια τέτοια παράξενη συνήθεια. Και μάλιστα πρωτομηνιάτικα, την ώρα που η φύση ξυπνά κι η ομορφιά απλώνεται παντού, να λέμε και να μας λένε ψέματα «με το τσουβάλι κιόλας».

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: