Άγονη γραμμή

22 Απριλίου 2008

Εσύ πιτσιρικά μου …

Filed under: Μαυρόπουλος Χρήστος — Άγονη Γραμμή @ 7:22 πμ
Tags:

Πάει, γκρεμίστηκε κι αυτό.
Το όνειρο που βλέπαμε μαζί.
Όλοι του κόσμου οι λαοί.
Κάθε τετραετία.
Μια λαμπερή γιορτή, «Στ’ ωραίο και στ’ αληθινό!»
Στο τίμιο κι αγνό.
Στο πνεύμα το ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ!Έπεσε όμως, πάει κι αυτό στο κάλεσμα της νέας αγοράς.
Του κέρδους και της συφοράς.
Και τώρα εσύ …
Εσύ πιτσιρικά μου που αναριγούσες σύγκορμος, στο άκουσμα του Εθνικού σου Ύμνου και στη θωριά του Ολυμπιονίκη …
Τι θ’ αποκάνεις τώρα εσύ;
«Ονειρεύεσαι», μου λες.
«Με τον καιρό να μεγαλώσεις και μέσ’ στα στάδια να λιώσεις, ώσπου να φτάσεις κι εσύ με τη σειρά σου, στου βάθρου το πρώτο το σκαλί ..!
Κι ο Κότινος που θε να πάρεις, το δάφνινο στεφάνι, θα σε φωτίζει λες, για μια ολάκερη ζωή».
Κι αυτό είναι ακριβώς πιτσιρικά μου που με σκιάζει..!
Που μέσ’ στην άγνοιά σου, σ’ ελπίδες και στα ωραία ιδανικά σου, ακόμα ονειρεύεσαι «Τ’ ωραίο και τ’ αληθινό», έτσι που κάποιος δάσκαλος ως φαίνεται, σου το μαθαίνει στο σχολειό!
Αχ πιτσιρικά μου ονειροπόλε κι αυριανέ αγωνιστή, που ονειρεύεσαι μια μέρα ΜΕ ΤΑ ΚΟΤΣΙΑ ΣΟΥ, να φτάσεις στο πρώτο το σκαλί..!
Είσαι μικρός πιτσιρικά μου, και δεν ξέρεις …
Έχουν αλλάξει πια τα πράματα!
Έχει σκληρύνει πια, το πνεύμα των νέων των καιρών!
Της αγοράς και των Εθνών!
Στην … «Αμφικτιονία των Βρυξελλών και των Αμερικανών!».
Τώρα πια το πρώτο του βάθρου το σκαλί το παίρνουν,
οι έμποροι των νέων αγορών και αναβολικών …
Οι θηρευτές ονείρων κι ιδεών …
Κι οι τυμβωρύχοι πολιτισμών και θρησκειών!
Και όσο πιτσιρικά μου για το πόπολο, κατά πως λέν’ κι οι νέοι «βασιλίσκοι»,
τους φτάνει «νερό και αλευρόπιτα»,
τι έτσι θα στεριώσουν «Οι Θήβες των Εθνών», στην εποχή των αναβολικών …
Κι όλοι με τον καιρό αγάλι-αγάλι οι φταίχτες θα λησμονηθούν,
και με το ζόρι οι νέες κοινωνίες θα «εξαγνιστούν»,
μια και θα μάθουν οι πεινασμένοι οι Λαοί,
στους νέους «βασιλίσκους» να υπακούν!
Κι αν σου περάσαν απ’ το νου οι κακούργες Ερινύες,
π’ ανακατεύουν ανθρώπους, πολιτείες,
μα και «φροντίζουν» για τις συφορές και μερικών τις τιμωρίες,
έχουν κι αυτές αλλάξει.
Γι’ αυτό σου λέω πιτσιρικά μου, εσύ να ονειρεύεσαι … και μείνε όσο μπορείς μικρός … γιατί αλλοίμονο σα μεγαλώσεις, θα δεις πως είν’ τα πράγματα αλλιώς!!!

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: