Άγονη γραμμή

26 Μαΐου 2008

Χρωματιστές διακοπές

Filed under: Μιχάλα Στέλλα — Άγονη Γραμμή @ 8:51 μμ
Tags:

Η Δανάη πήρε χαρούμενη στα χέρια της το πολύτιμο κουτί, που της έκανε δώρο η μαμά της για τα γενέθλια της. Το άνοιξε και περιεργάστηκε, για πολύώρα, τα χρωματιστά μολύβια που περιείχε. Ένα; ένα άγγιξε τα χρώματα με τα δάχτυλα της και διαπίστωσε πως όλα υπήρχαν μέσα στο κουτί και οι αποχρώσεις τους επίσης. Θα μπορούσε να ζωγραφίσει ότι ήθελε, ακόμη και τα όνειρα της.

Η Δανάη από μέρες τώρα περίμενε την ημέρα, που θα έκλεινε τα τέσσερα χρόνια της και σκεφτόταν, τι δώρο να ζητήσει από την μαμά της.«Λοιπόν Δανάη, τι δώρο θέλεις να σου κάνω αύριο;» την είχε ρωτήσει η μαμά της γελώντας.

«Διακοπές», φώναξε χτυπώντας τα χέρια της. Εξήγησε στη μαμά της το απρόσμενο αίτημα της. Της είπε, πως θα ήταν πολύ ευτυχισμένη, αν έφευγαν για λίγες μέρες μαζί διακοπές. Η μαμά της την πήρε αγκαλιά και της απάντησε, πως δεν ήταν εύκολο κάτι τέτοιο, γιατί έπρεπε να δουλεύει κάθε μέρα και πάλι τα χρήματα, που έπαιρνε τους έφταναν ίσα, ίσα για να ζήσουν, αφού ο μπαμπάς είχε φύγει μακριά τους. Της υποσχέθηκε όμως, πως δώρο γενεθλίων θα της έκανε και θα ήταν έκπληξη. Είχε δίκιο η μαμά της. Η Δανάη πήρε ένα μεγάλο μπλοκ ζωγραφικής, άνοιξε προσεχτικά το κουτί με τα χρωματιστά μολύβια και άρχισε να ζωγραφίζει. Ήταν μόνη της στο σπίτι, αφού είχε μόλις επιστρέψει από τον Παιδικό Σταθμό και περίμενε την μαμά της να σχολάσει από την δουλειά της. Ήθελε να ζωγραφίσει τις διακοπές που επιθυμούσε και έτσι θα τις ζούσε με την βοήθεια των χρωματιστών μολυβιών.

Ξεκίνησε το έργο της, από τον τόπο. Πού ήθελε να πάνε; Ασφαλώς σ΄ένα μικρό χωριό, για να τους στοιχίσουν πιο φτηνά. Νάτο λοιπόν ζωγραφισμένο το χωριό, με τα σπίτια του και τις αυλές του γεμάτες γλάστρες με πολύχρωμα λουλούδια. Ζωγράφισε την πλατεία του με τις μουριές γύρω, γύρω της και στην σκιά τους έβαλε τα τραπεζάκια με τις καρέκλες του καφενείου. Παραδίπλα ζωγράφισε ένα μισογκρεμισμένο τοίχο, σκεπασμένο από ένα πράσινο κισσό και κοντά του την μικρή εκκλησούλα με το καμπαναριό της.

Θα της άρεσε να περάσει τις διακοπές της στην θάλασσα και γι’ Αυτό λίγο πιο κάτω από το χωριό, ζωγράφισε μια ήσυχη παραλία με το άσπρο κυματάκι να γλύφει τα βότσαλα της. Μέσα στην θάλασσα μακριά, έφτιαξε ένα καράβι με μαύρο καπνό να βγαίνει από το φουγάρο του και μια σημαία να κυματίζει περήφανα, στην πρύμνη του.

Όμως ήθελε να έχει και ποτάμι το χωριό της και έφτιαξε μια μπλε γραμμή σαν φίδι πίσω του. Στην άκρη της κόλλας, ζωγράφισε βουνά με όλες τις πράσινες αποχρώσεις πάνω τους. Σταμάτησε να βάφει και καμάρωσε το χωριό της. Της άρεσε πολύ, αλλά δεν ήταν ζωντανό. Του έλειπαν οι άνθρωποι. Ανθρώπους δεν θα είχε το χωριό της; Βέβαια. Ζωγράφισε μικρά χαριτωμένα παιδιά με κόκκινα μάγουλα, να παίζουνε στους δρόμους του. Στις καρέκλες του καφενείου έβαλε ηλικιωμένους ανθρώπους, να κάθονται στην σκιά, με το κομπολόι στο χέρι τους. Να και ο καφετζής με τον δίσκο και την ποδιά του, τρέχει φωνάζοντας: έφτασεεε!

Στους δρόμους του χωριού δεν ζωγράφισε ανθρώπους, γιατί θα ήταν στις δουλειές τους, αλλά στο ποτάμι σίγουρα θα έπλεναν οι γυναίκες ρούχα, λες να έχουν πλυντήριο;«Δεν νομίζω, μάλλον στο ποτάμι πλένουν, όπως στις ιστορίες που μου διαβάζει η μαμά».Έτσι αποφάσισε να προσθέσει στην ζωγραφιά της, γυναίκες με πολύχρωμες ποδιές, να πλένουν στο ποτάμι και ν’ απλώνουν στην λιακάδα τα ρούχα. Πάνω στις πράσινες πλαγιές του βουνού έβαλε έναν κυνηγό, αλλά χωρίς όπλο, γιατί το φοβότανε. Πώς το ξέχασε; Βέβαια, στην θάλασσα ζωγράφισε μια βάρκα, μ΄ ένα ψαρά να ψαρεύει ένα μεγάλο ψάρι.

Μέσα σε μια αυλή πρόσθεσε μια γριούλα, να ποτίζει μ΄ ένα ποτιστήρι τις γλάστρες της. Να κι ένα ολάνοιχτο παράθυρο ενός σπιτιού και μια μα μάνα φωνάζει το παιδί της, που έπαιζε στον δρόμο. Να και ο παπάς, τραβάει το σκοινί και χτυπάει την καμπάνα της εκκλησίας. Η πόρτα της είναι ανοιχτή και περιμένει τους πιστούς. Η Δανάη ικανοποιημένη από το χωριό της, διάλεξε ένα μικρό σπιτάκι κοντά στο ποτάμι, για να το νοικιάσει η μαμά της και να περάσουν εκεί τις διακοπές τους.

Ήταν απορροφημένη από το έργο της και δεν άκουσε την πόρτα που χτύπησε. Ξαφνικά είδε μπροστά της τον μπαμπά της. Ασφαλώς είχε κρατήσει το κλειδί του σπιτιού τους. Χαρούμενη έπεσε στην αγκαλιά του και εκείνος την σήκωσε ψηλά, όπως παλιά. Μετά του γνώρισε το χωριό της.

«Ωραία, να νοικιάσουμε λοιπόν αυτό το σπίτι, αφού σου αρέσει», της είπε και παίρνοντας τα χρώματα της, ζωγράφισε στην αυλή του τις βαλίτσες και τα πράγματα τους. Στην ακροθαλασσιά, ζωγράφισε την Δανάη, την μαμά και τον εαυτό του, να κάθονται ξέγνοιαστοι, πάνω στα βότσαλα και ψηλά να λάμπει ένας χαρούμενος ήλιος.«Κοίτα ένα κοχύλι, άκουσε τον ήχο της θάλασσας», είπε ο μπαμπάς και έβαλε το κοχύλι στ’ αυτί της.«Τι ωραία! Όμως έλα, πάμε στην θάλασσα», φώναξε ευτυχισμένη η Δανάη και τράβηξε τον μπαμπά της, που την ακολούθησε και έπεσαν στα πεντακάθαρα νερά της μικρής παραλίας. Κολύμπησε γρήγορα, προσπαθώντας, να μη την προλάβει ο μπαμπάς. Αλλά εκείνος την έφθασε και βούτηξε το κεφάλι της στη θάλασσα, κάνοντας την να πιει νερό. Η μαμά γελούσε και ο μπαμπάς πέταξε και πάνω της με τις φούχτες του θάλασσα, αναγκάζοντας την να πέσει ξεκαρδισμένη στο νερό. Η Δανάη κάθισε στην άμμο και τους παρακολουθούσε που κολυμπούσαν μέσα βαθιά στην θάλασσα.

Μετά από πολύ ώρα γύρισε από την δουλειά της, κουρασμένη, η μαμά της. Η Δανάη δεν έτρεξε, όπως συνήθως να την προϋπαντήσει και ανήσυχη προχώρησε ως την κουζίνα. Εκεί την βρήκε να κοιμάται, με το κεφάλι της γερμένο πάνω στο μεγάλο τραπέζι. Τα χρωματιστά μολύβια της ήταν σκορπισμένα παντού και δίπλα της ήταν αφημένη η ζωγραφιά της. Η Δανάη είχε γεμίσει όλο το χαρτί με χρωματιστές μολυβιές, θαλασσί, πράσινες, κόκκινες, κίτρινες, καφέ, ροζ και πορτοκαλί. Κυριαρχούσαν όλες οι αποχρώσεις του γαλάζιου και του πράσινου. Απαλά την πήρε στα χέρια της και την πήγε στο κρεβάτι της, τη φίλησε και την άφησε να κοιμηθεί ήσυχη. Επέστρεψε στο καθιστικό, άνοιξε την τηλεόραση και πήγε να καθίσει στον καναπέ.

Τότε το είδε. Ένα φάκελο βρισκόταν ριγμένο κάτω από την πόρτα τους. Πλησίασε και το σήκωσε. Στην θέση του αποστολέα έγραφε το όνομα του μπαμπά της Δανάης!

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: