Άγονη γραμμή

24 Ιουλίου 2008

Το Αρκάδι κάηκε

Filed under: Παπαδάκης Χαρίδημος Α. — Άγονη Γραμμή @ 7:04 μμ
Tags:

Με την ευκαιρία της απομόνωσης του νομού Ρεθύμνου, εξ αιτίας μη τακτικής δρομολόγησης πλοίων μέσα στην τουριστική περίοδο, αναδημοσιεύω ένα προφητικό μου άρθρο, που δημοσίευσα στον τοπικό τύπο την 16-1-2001 με αφορμή την πώληση του Ρεθεμνιώτικου πλοίου μας «Αρκάδι».

Η φωτογραφία και η λεζάντα αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα Ρέθεμνος.

Κάποτε, ορισμένα άτομα προκειμένου να βγάλουν αυτό το νομό από την απομόνωση και την εξάρτησή του από τα συμφέροντα των μεγαλοεφοπλιστών, αποφάσισαν να αγοράσουν ένα πλοίο, που θα εξυπηρετούσε τον τόπο μας.

Δημιούργησαν μια εταιρεία την «Ρεθυμνιακή Ναυτιλιακή Ξενοδοχειακή Εταιρεία», την αγαπημένη μας «ΡΕΝΑΤΟΥΡ». Μπήκε και ο όρος Ξενοδοχειακή, γιατί υπήρχε ο φόβος ότι τα λεφτά δεν θα ήταν αρκετά για την αγορά πλοίου. Την προσπάθείά τους την αγκάλιασε όλος ο νομός. Ακόμα και ο πιο φτωχός Ρεθεμνιώτης συνέβαλε με το υστέρημά του για τη δημιουργία του κεφαλαίου της.

Μετά από αγώνες και πιέσεις, μας άνοιξε το Υπουργείο Ναυτιλίας ένα καινούριο δρόμο, που λεγόταν Πειραιάς- Ρέθυμνο και να σου ξαφνικά τους Ρεθεμνιώτες με πλοίο. Να σου τον «Νέαρχο», ένα μικρούλι βαποράκι με το όνομα του πρωτοπόρου ναυάρχου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ακατάλληλο σκάφος, δάνεια, διαμάχες, δικαστήρια. Εμείς όμως εκεί, να προσπαθούμε να κρατήσουμε την πόρτα μας ανοιχτή προς τον έξω κόσμο.

Τελικά ο αγώνας δικαιώθηκε. Μεγαλόπρεπο, μια μέρα μπήκε στο λιμάνι μας το «ΑΡΚΑΔΙ» μας. Στολίδι του νομού μας με το όνομα του μοναστηριού μας, που έκφραζε τους αγώνες για την ελευθερία μας. Όνομα και πράγμα. Ελευθερία από τα συμφέροντα, και τους καταπιεστές μεγαλοεφοπλιστές. Όλοι το αγκαλιάσαμε, το αγαπήσαμε. Καταργήσαμε τις εισόδους Χανίων, Ηρακλείου, τα αεροπλάνα. Όλοι ταξιδεύαμε με το Αρκάδι. Μπαίναμε στο πλοίο μας και αισθανόμασταν σαν το σπίτι μας. Χαμογελαστό, υπεύθυνο και συντοπίτικο προσωπικό, που μας αντιμετώπιζε και το αντιμετωπίζαμε φιλικά και συγγενικά. Αγωνίστηκαν οι διοικούντες, συμπαρασταθήκαμε και εμείς. Κλείσαμε το λιμάνι, όταν ήλθαν οι μεγαλοκαρχαρίες να βάλουν άλλο βαπόρι στο δρόμο Πειραιά- Ρέθυμνο.

Το ΑΡΚΑΔΙ μας δούλευε κάθε μέρα. Κάθε μέρα πάνω, κάτω, Πειραιά, Ρέθυμνο με μοναδικό εφόδιο την αγάπη και την συμπαράσταση μας. Ξεχρέωσε τον ταλαίπωρο τον ΝΕΑΡΧΟ, άρχισε και κέρδιζε η εταιρεία μας. Ξαφνικά να σου μια μέρα στην πόλη μας το τότε καμάρι της Εμπορικής Ναυτιλίας μας, τον «ΠΡΕΒΕΛΗ» μας. Νέες πιέσεις, νέοι αγώνες και άλλος ένας νέος δρόμος ανοίχθηκε από το Υπουργείο για Πειραιά Ρέθυμνο.

Πόσοι περήφανοι νιώθαμε, δύο πλοία, δυο δρόμοι. Πόσες χιλιάδες άτομα ταξίδεψαν με αυτά. Πατριάρχες, Πρωθυπουργοί διάλεξαν τα πλοία μας για τα ταξίδια τους και τα συνέδριά τους. Και εκεί που όλα πήγαιναν καλά, κάτι πήγε στραβά και μια μέρα μάθαμε ότι τα πλοία μας, δεν είναι πια πλοία μας, οι δρόμοι μας δεν είναι πια δρόμοι μας. Από κει που είχαμε κάθε μέρα στο λιμάνι μας πλοίο, τώρα έχουμε μέρα παρά μέρα. Αρχίσαμε εμείς τα πρώην αφεντικά και παρακαλούσαμε «δώστε μας καινούριοι αφέντες καθημερινά δρομολόγια, βάλτε τα πλοία κάθε μέρα στους δρόμους, που ανοίξαμε εμείς.»

Και εκεί στη ζητιανιά μας, μια μέρα οι αφέντες μας πούλησαν το «ΑΡΚΑΔΙ» μας σε Σύριους. Ποιος Ρεθεμνιώτης δεν συγκινήθηκε την ημέρα που το «ΑΡΚΑΔΙ» μας λυπημένο σφύριξε για τελευταία φορά αποχαιρετώντας μας για πάντα, σαν να μας έλεγε «τι σας έκανα, δεν σας αγάπησα, δεν δούλεψα και δεν αγωνίστηκα για εσάς, γιατί με πουλάτε, γιατί με ξορίζετε;»

Εκεί στα μέσα του Γενάρη του 2003, μια εφημερίδα μας έγραψε σε δυο γραμμές στα ψιλά «Το ΑΡΚΑΔΙ κάηκε»

Δεν ξέρω αν η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αλλά ξέρω ότι το Νοέμβρη του 1866 ξανακούστηκε η ίδια φωνή «Το ΑΡΚΑΔΙ κάηκε». Τότε οι αγωνιστές, που πολεμούσαν για την ελευθερία τους, προτίμησαν να πυρποληθούν παρά να αιχμαλωτιστούν από τα στρατεύματα των Τούρκων, που ως γνωστό τότε δεν τα αποτελούσαν μόνο Τούρκοι αλλά και άλλες εθνότητες πιθανόν και Σύριοι. Πιθανόν οι τότε αγωνιστές να πουλήθηκαν και να εξορίστηκαν κατά την αυτονομία της Κρήτης και την μετέπειτα ένωσή μας, όπως είναι η τύχη των περισσοτέρων αγωνιστών. Εδώ ακόμα μαλώνουμε για το ποιος έβαλε φωτιά στο Αρκάδι, χωρίς να σεβόμαστε νεκρούς και σύμβολα. Αυτά τα ξέρουν όμως καλύτερα οι ερευνητές ιστορικοί.

Δεν ξέρω αν τα σίδερα έχουν ψυχή. Δεν ξέρω αν το «ΑΡΚΑΔΙι» μας είχε ψυχή, αλλά λέτε να βρέθηκε κανένα μικρό καλωδιάκι, που να ξεσήκωσε όλα τα καλώδια και τις μηχανές και απεφάσισαν όλα μαζί να αυτοπυρποληθούν με το ΑΡΚΑΔΙ. Να καούν ξανά, όπως τότε. Να τιμήσουν το όνομα «ΑΡΚΑΔΙ». Να μην προδοθεί ο αγώνας τους για την ελευθερία του νομού μας από τα ξένα συμφέροντα και να μην είμαστε δούλοι στους προαναφερόμενους Σύριους και στους όμοιους τους μεγαλοεφοπλιστές, που σήμερα αντί να φορούν το φέσι του τότε κατακτητή, φορούν τον τίτλο μιας μεγαλόσχημης εταιρείας με άγνωστα συμφέροντα και σε κάθε περίπτωση όχι Ρεθεμνιώτικα.

Λέτε να αρχίσουμε να παρακαλούμε τον τότε μεγαλοεφοπλιστή, που του είχαμε κλείσει παλαιότερα το λιμάνι μας, να δρομολογήσει κανένα καλό πλοίο στη γραμμή μας; Λέτε να πουληθεί και το ΠΡΕΒΕΛΗ σε Γερμανούς; ή λέτε ότι έχω πολλή φαντασία και κάθομαι και γράφω παραμύθια.

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Τώρα ό,τι και να πούμε είναι λίγο!
    Είχες πολύ δίκιο κι ας ακούστηκες υπερβολικός τότε.

    Για άλλη μια φορά φαίνεται ότι κάποιοι έβαλαν τα συμφέροντα τους, πάνω από τα συμφέροντα του τόπου τους, χωρίς να σκέφτονται ότι, τα συμφέροντα μπορεί να τα χάσουν, μα στον τόπο θα ξαναγυρίσουν, ή θα τους ξαναφέρουν, αναγκαστικά!

    Σχόλιο από Τσουντάνης Γαβριήλ — 26 Ιουλίου 2008 @ 9:53 πμ | Απάντηση

    • και που να δεις τι θα γινει το σαββατο 18-05-2013
      το αρκαδι επανερχεται στο ρεθυμνο

      Σχόλιο από mitsos — 10 Μαΐου 2013 @ 9:33 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: