Άγονη γραμμή

13 Νοεμβρίου 2008

Το καπέλο του εισπράχτορα

Filed under: Παπαδάκης Χαρίδημος Α. — Άγονη Γραμμή @ 7:37 μμ
Tags:

Κάπου εκεί στην δεκαετία του 1960, αρκετοί άνθρωποι της επαρχίας άρχισαν και μετακόμιζαν οικογενειακά στην Αθήνα, για ένα καλύτερο μεροκάματο. Πολλοί από αυτούς γινόταν εργάτες, θυρωροί και αρκετοί χρησιμοποιώντας το δόντι του βουλευτή τους διοριζόταν, σαν εισπράχτορες, στα λεωφορεία της Αθήνας μια και ήταν αγράμματοι και δεν είχαν δίπλωμα οδήγησης.

Ο εισπράχτορας φορούσε γκρίζα στολή και ένα γκρι καπέλο. Καθόταν σε μια ειδικά διαμορφωμένη θέση στο πίσω μέρος του λεωφορείου, σαν ταμείο με ένα μικρόφωνο. Έκδιδε τα εισιτήρια, είσπρατε το αντίτιμο του εισιτηρίου και φώναζε τις στάσεις από το μικρόφωνο. Ήταν γραφικός, φόραγε στραβά το καπέλο, συνήθως με ρούχα τσαλακωμένα, ιδρωμένος και ιδιαίτερα όταν φώναζε τις στάσεις του λεωφορείου από το μικρόφωνο, με την επαρχιώτικη προφορά του. Λύσσιατρείου!!! (Λυσσιατρείο)

Ορισμένοι από αυτούς, που δεν ήταν χωρικοί αλλά χωριάτες, με το που έβαζαν την στολή και το καπέλο του εισπράχτορα, θεωρούσαν τον εαυτό τους, ως την απόλυτη εξουσία στο λεωφορείο. Φερόταν με αγένεια στους επιβάτες, πολλές φορές τους έβριζαν, ξεχνούσαν να φωνάξουν τις στάσεις και ευχαριστιόταν να το παίζουν εξουσία ταλαιπωρώντας τους επιβάτες. Ιδιαίτερα, αν τύχαινε και έβλεπαν κανένα χωριανό τους, δεν δίσταζαν ακόμα και να σηκώσουν επιβάτη προς εξυπηρέτηση του «ημετέρου» χωριανού. Στις κεντρικές γραμμές των Αθηνών χρησιμοποιούσαν κάτι τσανακογλύφτικα λουστράκια, που τα έβαζαν χωρίς εισιτήριο και τα χρησιμοποιούσαν σαν αβανταδόρους.

Φώναζε ο εισπράχτορας από το μικρόφωνο με φωνή που κάλυπτε το μεγάφωνο

–         Προχωράτε πιο μπρουστά !!! Διν ακουτ΄βρε στουρν΄(οι)!!!

Αβάνταρε και ο λουστράκος.

–         Δεν ακούτε ρε!!! Το αφεντικό φωνάζει πιο μπροστά!!!

Από αυτή την απρεπή συμπεριφορά ορισμένων εισπραχτόρων βγήκε, κατά την περίοδο της δικτατορίας, η λαϊκή φράση «Στην Ελλάδα όσοι φοράνε καπέλο είναι εξουσία ακόμα και ο εισπράχτορας του λεωφορείου», που σημαίνει ότι ο Έλληνας έτσι και πάρει εξουσία στα χέρια του την χρησιμοποιεί όπως αυτός θέλει κατά τα την κρίση του, αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο.

Πέρασαν τα χρόνια, έπεσε η χούντα, ήλθε η δημοκρατία, καταργήθηκαν οι εισπράχτορες στα αστικά λεωφορεία, ήλθε το μετρό στην Αθήνα αλλά ο θυμόσοφος λαός εξακολουθεί να δικαιώνεται. Ορισμένοι δυστυχώς που λίγο το πτυχίο, λίγο το γλείψιμο στους εκάστοτε κρατούντες, λίγο η εκμετάλλευση των καταστάσεων απέκτησαν καπέλο, εξουσία, αλλά παρέμειναν χωριάτες. Παρά τα «όσα έχει η καμπούρα τους», κατά τον λαό και πάλι, την εξουσία αυτή την ασκούν σαν τον παλιό εισπράχτορα Εξυπηρετούν τον χωριανό τους – δικούς τους – κομματικούς τους – συμφέροντα τους, έχουν αβανταδόρους, τσανακογλύφτες, λουστράκους και αδιαφορούν για την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου, που γι΄ αυτό είναι ταγμένοι από την πολιτεία, θεωρώντας τους εαυτούς τους ότι «έχουν το αλάθητο του Πάπα».

«Κούνια που τους κούναγε» (Α ρε λαέ φιλόσοφε!!! τίποτα δεν σου ξεφεύγει και το κλείνεις σε τρεις λέξεις).

Κάθε ένας από εμάς έχει και κάποια αμαρτωλή ιστορία, μικρή η μεγάλη και όλοι την κρύβουμε βαθιά για να μην αποκαλυφθεί, ιδιαίτερα όσοι από εμάς είναι εξουσία, γιατί έτσι και βγει στα φόρα, να τα αδηφάγα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τότε «χ… μέσα Αποστόλη, μας την πήρανε την πόλη» και πάλι κατά τον φιλόσοφο και αδικημένο λαό.

Advertisements

3 Σχόλια »

  1. Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ελλιπείς σε άλλους τομείς της ζωής τους και νομίζουν ότι η εξουσία θα τους δώσει το κύρος και την αυτοεκτίμηση που τους λείπει… Ψάχνουν την επιβεβαίωση είτε σε μια καρέκλα, είτε σε μερικές ψήφους… Για αυτούς τους ανθρώπους, η εξουσία θα είναι πάντα γλυκειά, όσα χρόνια και αν περάσουν…
    Και όσο θα κυνηγούν την εξουσία, τόσο το κενό θα μεγαλώνει…

    Σχόλιο από roula — 17 Νοεμβρίου 2008 @ 7:03 μμ | Απάντηση

  2. Μπαίνω στον πειρασμό να παραθέσω ένα ανέκδοτο σχετικό με τους εισπράκτορες που μας περιγράφει ο φίλος Χάρης, το οποίο πολλοί λέγανε τότε ότι ήταν πραγματικό γεγονός. Δεν μπρορώ να σας βεβαιώσω.
    Τα μικρόφωνα που εκφωνούσαν οι εισπράκτορες τις στάσεις των λεωφορείων, τα εισήγαγε ο τότε υπουργός συγκοινωνιών της ΕΡΕ, Βρανόπουλος.
    Για να δει από πρώτο χέρι τη λειτουργία τους, μπήκε, ινκόγνητο, σε ένα λεωφορείο και στάθηκε στο πίσω μέρος. Ο εισπάκτορας με το καπέλο, δεν χρησιμοποιούσε το μικρόφωνο. Εκφωνούσε τις στάσεις χωρίς αυτό και δεν ακουγότανε. Πλησιάζει ο Βρανόπουλος και του λέει: «Καλά, αυτό γιατί δεν το χρησιμοποιείς; Τι είναι αυτό, δεν ξέρεις;»
    Για να πάρει την απάντηση από τον εισπάκτορα που ήταν φαίνεται εναντίον των καινοτομιών, και φυσικά δε γνώριζε σε ποιον απευθυνότανε: «Αυτό είναι το κέρατο του Βρανόπουλου!»

    Σχόλιο από Κώστας Ανδρεδάκης — 6 Δεκεμβρίου 2008 @ 11:28 μμ | Απάντηση

  3. Επιτέλους μπήκα στο μπλογκ .. Είχες απόλυτο δίκιο, εδώ μέσα υπάρχουν μικροί θησαυροί.
    Συγχαρητήρια, Χάρη.

    Σχόλιο από Δόξα — 27 Φεβρουαρίου 2009 @ 8:55 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: