Άγονη γραμμή

17 Νοεμβρίου 2008

Μικρή ιστορία

Filed under: Μιχάλα Στέλλα — Άγονη Γραμμή @ 9:23 μμ
Tags:

Κοίτα να δεις τι μπορεί να κουβαλήσει στην πόρτα σου ο αέρας! Από φύλλα, χαρτιά και σκουπίδια, μέχρι ένα άσπρο κοριτσίστικο φόρεμα!

Φυσούσε όλη μέρα μανιασμένος. Έσπασε κλαδιά, έριξε γλάστρες, ξεχαρβάλωσε τα ρημαγμένα παραθυρόφυλλα και πέταξε κάτω δυο τρία κεραμίδια. Του έκανε παρέα η βουή της θάλασσας, που πάλευε αφρισμένη, να γλιτώσει από την βάναυση  επιρροή  του.  Τώρα, που τα στοιχειά της φύσης ηρέμησαν,  απλωνόταν η ησυχία μέχρι τα κατάβαθα της ψυχής του.

Άνοιξε την πόρτα του σπρώχνοντας αυτά που σάρωσε ο αέρας μπροστά της. Μέσα στα σκουπίδια άστραψε στο σουρούπωμα το άσπρο ύφασμα. Το σήκωσε ξαφνιασμένος. Ένα άσπρο φόρεμα, που λες και ήταν υφασμένο από τον αέρα! Το μύρισε και ένα ξεχασμένο άρωμα ζεστού κορμιού αναστάτωσε την ησυχία του. Ακούμπησε το μάγουλο του πάνω του κι ένιωσε την απαλή κοριτσίστικη ανάσα του. Το έκλεισε στην αγκαλιά του, για να μη του φύγει και μετά το άπλωσε σε μια καρέκλα. Κάθισε απέναντι του και το κοίταζε. Το μικρό παραμελημένο δωμάτιο φωτίστηκε και στο μυαλό του αντηχούσε ένα γέλιο, σαν κρυστάλλινος καταρράκτης. Το άσπρο φόρεμα πετούσε ανέμελο γύρω-γύρω και σκορπούσε μικρές αστραπές. Κοιμήθηκε και οι ξεχασμένες αναμνήσεις έγιναν πρώτη φορά, όνειρα.

Με το ξημέρωμα σηκώθηκε, ν’ αρμέξει τα πρόβατα του.. Αυτά ήταν τα μόνα πλάσματα που τον πλησίαζαν. Το άσπρο φόρεμα ήταν εκεί αφημένο πάνω στην καρέκλα. Κοντοστάθηκε και το  καλημέρισε χαμογελώντας, για  το πολύτιμο απόκτημα του. Απρόσμενα, μετά από πολλά χρόνια βυθισμένα στο σκοτάδι, είχε παρέα. Το άσπρο φόρεμα του έδωσε πάλι την δυνατότητα να φαντάζεται: Άνοιξαν διάπλατα τα παράθυρα και το φως παιχνίδιζε με τα χρώματα των λουλουδιών μέσα στο βάζο, πάνω στο τραπέζι. Το άγγιγμα της έκανε το σπίτι, να μοιάζει με ναό ευτυχίας. Μύριζε φροντίδα, αξιοσύνη και ζεστό ψωμί. Ήταν είκοσι χρονών και χόρευε γύρω του γελώντας. Εκείνος βαρύς κι αμίλητος παρατηρούσε μόνο το φόρεμα της.

«Είναι κοντό» της είπε. Το γέλιο της αντηχούσε στ’ αυτιά του και τα σκέπασε με τα χέρια του.

«Βγάλτο, δεν ακούς; Μη βγεις έτσι έξω». Συνέχισε, να γελά. Η ζήλια τον θόλωσε, όπως μια κούπα κρασί. Αν δεν το είχε στην τσέπη του! Το ένιωσε στην φούχτα του κρύο, σαν φίδι και βαρύ, σαν όλο τον κόσμο. Τον δικό του αδιάφορο κόσμο, που τον φώτιζε σαν αποσπερίτης, το κορίτσι. Δεν σκέφτηκε. Πώς να σκεφτεί, χωρίς μυαλό! Μια κίνηση έφτανε και η βροντή έσπασε την σιωπή. ‘Όλα γύρω του σκόρπισαν στον αέρα, σαν χαρτοπόλεμος, και μόνο το κορίτσι είχε απομείνει στο πάτωμα μ’ ένα σκούρο λεκέ πάνω στο φόρεμα, που διαρκώς μεγάλωνε μέχρι, που σκέπασε την ζωή του.

Κοίτα να δεις, τι μπορεί, να κουβαλήσει στην πόρτα σου ο αέρας. Ένα άσπρο, κοντό, κοριτσίστικο φόρεμα!

Αν τότε, δεν ήταν στην τσέπη του βαρύ και κρύο! Αν…

Advertisements

4 Σχόλια »

  1. Kυρια Μιχαλα
    παντα με ξαφνιαζεται ευχαριστα.
    Θα σας παρακαλουσα αν θελετε να επικοινωνησεται μαζι μου γιατι χρειαζομαι τα φωτα σας.e-mail avolaka@otenet.gr

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΗΛΙΑΚΗ ΒΟΛΑΚΑ — 17 Νοεμβρίου 2008 @ 10:32 μμ | Απάντηση

  2. Έχει «καεί» πολύς κόσμος από τα όπλα, αλλά όλοι υπερεκτιμούν τον εαυτό τους και ψεύδονται: «εγώ προσέχω», ή «δε μου τυχαίνει εμένα!».

    Πολύ καλό κα Στέλλα, ταίριαξε με την εκδήλωσή μας!

    Σχόλιο από Τσουντάνης Γαβριήλ — 21 Νοεμβρίου 2008 @ 7:47 μμ | Απάντηση

  3. Σ’ ευχαριστώ Γαβριήλ, πάντα ευγενικός.
    Για την εκδήλωση μας το έγραψα, γιατί η αρχή του κακού βρίσκεται στην οπλοχρησία.

    Σχόλιο από Στέλλα Μιχάλα — 22 Νοεμβρίου 2008 @ 5:14 μμ | Απάντηση

  4. Τί όμορφο κείμενο! Οι λέξεις μετρημένες και σωστές, μεταδίδουν την ένταση και τη συγκίνηση, χωρίς τίποτα περιττό! Μπράβο, Στέλλα!

    Σχόλιο από Καίτη Στεφανάκη — 8 Μαρτίου 2012 @ 2:41 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: