Άγονη γραμμή

28 Δεκεμβρίου 2008

2008 – Έτος «πατάτας»

Filed under: Φρυγανάκης Γεώργιος — Άγονη Γραμμή @ 7:55 μμ
Tags:

patataΤο 2008, που σε λίγο αποχαιρετούμε, είχε ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ ως «Έτος πατάτας»∙ άλλο αν κάποια άλλα «φυτά» της έκλεψαν την παράσταση επί ελληνικής γης τουλάχιστον.

Εδώ που τα λέμε της άξιζε τέτοια τιμή. Η καλλιέργειά της ξεκίνησε εδώ και 8.000 χρόνια στα υψίπεδα των Άνδεων, όπου οι Ίνκας παρήγαν πατάτες διαφόρων χρωμάτων: μπλε, κίτρινες, πορτοκαλί, ροζ, κόκκινες. Σήμερα καλλιεργείται σε 5.000 ποικιλίες και καταλαμβάνει την τέταρτη θέση παγκοσμίως στην καλλιέργεια ειδών διατροφής (πάνω από 300 εκατομ. τόνοι ετησίως), αποτελώντας την ελπίδα επιβίωσης των υποσιτιζόμενων λαών. Είναι φιλική προς το περιβάλλον και τρώγεται ακόρεστα από μικρούς και μεγάλους, με διάφορους τρόπους μαγειρεμένη. Είναι εύπεπτο και θρεπτικότατο προϊόν, πλούσιο σε υδατάνθρακες, βιταμίνες και πρωτεΐνες. Έχει και θεραπευτικές ιδιότητες και σύμφωνα με τους βοτανογιατρούς ενδείκνυται για  εγκαύματα,  εξανθήματα, κάλους, μελανιές, πρηξίματα, στομαχικά…

Στη χώρα μας, ειδικότερα, έφτασε το 1933 επί Καποδίστρια, που σκαρφίστηκε το γνωστό τέχνασμα της «φρούρησης» μιας κρατικής αποθήκης με πατάτες στο Ναύπλιο, για να προκαλέσει  τους δύσπιστους συμπατριώτες του να τις  κλέψουν. (Κάτι ανάλογο έκανε και ο Λουδοβίκος ο XVI στη Γαλλία). Από το καλοπροαίρετο κόλπο του Καποδίστρια φτάσαμε στις μέρες μας στο αυθαίρετο κόλπο της «ελληνοποιημένης» εισαγόμενης πατάτας με «καπέλο».

Η πατάτα όμως, ντόπια ή εισαγόμενη, δεν πέρασε μόνο στο διαιτολόγιο του Έλληνα αλλά και στο καθημερινό του λεξιλόγιο με μεταφορική σημασία. Με τη διαφορά ότι η μεταφορική «π α τ ά τ α» δεν έχει  ούτε τη γεύση ούτε το εύπεπτο της κυριολεκτικής∙ όμως τη συναγωνίζεται σε ποσότητα και την ξεπερνά σε ποικιλία.

Έτσι, χαρακτηρίζουμε ως «πατάτα» καθετί χοντροκομμένο, καθετί που αποδείχθηκε στη πορεία σοβαρό λάθος ή ήταν εξαρχής ανοησία (γκάφα), καθετί που δεν έχει ενδιαφέρον. Η «πατάτα» ως μεταφορά «πάει με όλα»: δημοσιεύματα, βιβλία, τραγούδια, έργα τέχνης, παραστάσεις, μεταρρυθμίσεις, προγράμματα, ανέκδοτα, διάλογους, διαλέξεις, δηλώσεις, κατασκευές… Η  σκωπτική φράση «έκανε πατάτα» (και πολύ λιγότερο η αυτοκριτική «έκανα πατάτα») εγκαταστάθηκε στο γλωσσικό μας…μενού. Οι «πατατοσάλατες» και οι «πατατόπιτες» το εμπλουτίζουν. Δεν λείπουν φυσικά και οι διφορούμενες μεταφορές, όπως στην παροιμιώδη φράση «μπέτη μάρμαρο και καρδιά πατάτα».Εννοείται, βέβαια, ότι η αξιολόγηση προσώπων και πραγμάτων είναι ανάλογη προς την οπτική μας γωνία., οπότε δεν αποκλείεται να είναι «πατάτα» η κριτική μας και όχι το αντικείμενό της.

Το τρέχον έτος  ενισχύθηκε  η κατανάλωση «πατάτας», σκέτης ή με τα απαραίτητα συνοδευτικά της. Έτσι μιλάμε, διαβάζουμε ή ακούμε διαρκώς για την «πατάτα» ή το…πατα(τα)τράκ του χρηματιστηρίου∙ για τους «γλυκοπατάτες» εραστές (Βλέπε: πρώην γραμματέα Υπουργείου)∙ για τις «πατάτες» ή τις «πατατιές» υπουργών στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου∙  για τις «πατάτες…Ίνκας» της σχετικής με αυτό Εξεταστικής Επιτροπής με τα  πέντε (!) πορίσματα∙ για τις «καυτές πατάτες» του ασφαλιστικού, των διαδηλώσεων, της ανεργίας, του προϋπολογισμού ή της οικονομικής κρίσης∙ για τις «χοντροπατάτες» του συνήγορου υπεράσπισης του αστυνομικού που δολοφόνησε το δεκαπεντάχρονο μαθητή∙ για τις κάθε προέλευσης και ποικιλίας «πατατο-δηλώσεις» και «πατατο-ενέργειες»…

Το ότι περιοριστήκαμε σε…φρέσκιες «πατάτες», λόγω επικαιρότητας και χώρου, ασφαλώς και δεν σημαίνει  ότι πρέπει να ξεχνάμε τις…μπαγιάτικες, γιατί θα…τις ξαναφάμε και μάλιστα τηγανισμένες στο ίδιο λάδι, ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο.

Στην έξοδο του «έτους πατάτας», ας αναλογιστούμε όλοι τις «πατάτες» που κάναμε (μια και όλοι είμαστε  «πατατοπαραγωγοί», χωρίς να μπαίνουν βέβαια όλες οι «πατάτες» μας στο ίδιο…τσουβάλι), για να αποφύγουμε τη «χοντροπατάτα» της επανάληψής τους. Και ας είμαστε ιδιαίτερα καχύποπτοι καταναλωτές απέναντι στις «πατάτες» που θα μας σερβίρουν οι κάθε είδους «πατατομάγειρες» ως …βιο-λογικές και «της  ώρας».

Όσο για τις φυτικές πατάτες, ας εκμεταλλευτούμε τις προαναφερόμενες θεραπευτικές τους ιδιότητες και ας ευχηθούμε η βαθειά οικονομική κρίση, που μας περιμένει στο κατώφλι του νέου έτους, να μην ανεβάσει στο τραπέζι μας τις πατατόφλουδες…

Κ α λ ή  Χ ρ ο ν ι ά !!!

Υ.Γ Συγγνώμη αν το κείμενο μου… «βγήκε πατάτα».

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: