Άγονη γραμμή

18 Φεβρουαρίου 2009

Λύση του κουϊζ για προπόνηση

Filed under: Παπαδάκης Χαρίδημος Α. — Άγονη Γραμμή @ 8:53 πμ
Tags:

Από τα βιβλίο του Χαρίδημου Παπαδάκη – Νταραμανελίτη, Το νερό μιας πολιτείας. Ρέθυμνο 2006

kouiz-nero-jpg2

Εισαγωγή του βιβλίου «Το νερό μιας πολιτείας». Παραφθορά στίχων από τον «Κρητικό Πόλεμο» του Μαρίνου Τζανέ Μπουνιαλή 1645-1649

ekdikisi-pr

Γελοιογραφία από το κεφάλαιο , Η εκδίκηση της προσφυγιάς του βιβλίου «Το νερό μιας πολιτείας»

Έτσι πέρασαν οι καιροί και οι βουλισμένοι χρόνοι. Ήλθε η Ηγεμονία, η Ένωση, οι Βαλκανικοί πόλεμοι. Ηρέμησαν οι δικοί μας, ηρέμησαν οι Τούρκοι. Έπιναν το νεράκι τους παρέα, έκαναν και τα κουτσομπολιά τους οι Κατίνες με τις Κατίν χανουμ στις βρύσες. Άρχισαν οι Τουρκάρχοντες από εδώ και την κοπανούσαν κατά Μικρά Ασία μεριά. Άρχισαν οι Ελληνάρχοντες από τη Μικρά Ασία να έρχονται κατά Ελλάδα μεριά. Άλλαζαν οι περιουσίες χέρια και από δω και από εκεί σαν στραγάλια. Απέμεινε ο λαουτζίκος και από εδώ και από εκεί. Πατήσαμε την πεπονόφλουδα των Μεγάλων Δυνάμεων και ήλθε η Μικρασιατική καταστροφή. Έρχεται το 1923, κάθεται ο Λευτέρης με τον Κεμάλ, κάθονται και οι εκπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων και αποφασίζουν στη Λωζάνη τη μοναδική στην ιστορία υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών (διάβαζε: παράπλευρες απώλειες) για να μη σφαζόμαστε μέχρι σήμέρα.

Φαντάζεστε σήμερα, κατά Κρητικό χωριό μεριά, με τόσα κουμπούρια, Τούρκους και Κρητικούς μαζί; Γίνεται; Δεν γίνεται!

Έρχονται οι ταλαίπωροι οι πρόσφυγες στο Ρέθυμνο. Πάνε να μπουν στα Τουρκικά σπίτια της πόλης, σύμφωνα με τις συνθήκες, αλλά πού να μπουν; Οι δικοί μας, οικοπεδοφάγοι και σπιτοφάγοι τα είχαν κάνει κατάληψη. Ακούν ελληνικότατα:

– Άϊ σιχτίρ από τα κονάκια μας!

– Μπρε, που ήλθαμε, στη Τουρκιά ή στ’ αδέλφια μας; απορούν οι πρόσφυγες.

– Τραβάτε κατά Τοπ Αλτί μεριά, που έχει πέτρες και άσπρουγες, Τσεσμέ και Μισίρια μεριά, που έχει έλος, αμμούτσα ανακατεμένη με λίγο χώμα, καθ’ όσον εμείς δεν ενδιαφερόμαστε, και λίγα λόγια.

Φεύγουν οι ταλαίπωροι πρόσφυγες από τη χωριόπολη. Πηγαίνουν στο Τοπ Αλτί (διάβαζε: Καλλιθέα), ξεπετριάζουν, κάνουν τα αμπελάκια τους. Πηγαίνουν στα Μισίρια, τι να δουν; Ένα έλος, κουνούπια σύννεφο και αμμούτσα, δίπλα στη θάλασσα.

Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο Νικόλαος Καράβας, έξυπνος και μορφωμένος άνθρωπος.

– Μη στεναχωριέστε μπρε! Να του, που θα το μετανιώσει!

Πλακώνει την αγγαρεία, από δικού της, η προσφυγιά με την καθοδήγηση του Νικόλαου Καράβα. Αποξηραίνουν το έλος, σκάβουν καράβους (διάβαζε: αγωγούς) προς τη θάλασσα, για να ποτίζεται το λίγο χώμα με την πολλή αμμούτσα. Ανοίγουν πηγάδια, βάζουν μαγγάνια, φυτεύουν περβολάκια, κληματαριές, καπνά και κάνουν μπαξέ τα Μισίρια.

Γυρίζουν οι καιροί, αναπτύσσεται η χωριόπολη, τιγκάρει στον κόσμο, έρχεται ο τουρισμός. Να ξενοδοχεία κατά Μισίρια και κατά Τσεσμέ μεριά. Να πολυκατοικίες κατά Καλλιθέα (διάβαζε: Τοπ Αλτι) μεριά. Πατέ και χρυσάφι στην αμμούτσα. Πατέ και χρυσάφι στο Τοπ Αλτί. Και απόμειναν τα σπίτια της παλιάς πόλης να χάσκουν και να φιλοξενούν ποντίκια και μετανάστες. Την πάτησαν οι οικοπεδοσπιτοφάγοι, όπως την πάτησε ο θραψανός, αγγειοπλάστης, με το Μιχαήλ Σαββάκη.

Και επιβεβαιώθηκε το ρητό:

«Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο»

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. ΜΕ ΤΟ ΠΗΓΑΙΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΟΥ Ο κ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΡΟΣΙΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΓΕΝΙΕΣ. ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ!

    Σχόλιο από ΑΜΑΛΙΑ ΧΟΜΠΗ — 20 Φεβρουαρίου 2009 @ 5:51 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: