Άγονη γραμμή

5 Μαρτίου 2009

Η Αρμένικη κοινότητα

Filed under: Ποθουλάκης Δημήτρης — Άγονη Γραμμή @ 12:37 μμ
Tags:

Η ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ (Απόσπασμα από το βιβλίο «Το Ρέθεμνος που έφυγε» του Δημήτρη Ποθουλάκη)

ararat

Το 1926 οι Αρμένιοι της πόλης μαζί με παλιούς Ρεθεμνιώτες ίδρυσαν τον ΟΜΙΛΟ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΑΡΑΡΑΤ. Δυστυχώς όμως ο πόλεμος του 1940 είχε σαν αποτέλεσμα τη διάλυση του.

ΟΡΘΙΟΙ (από αριστερά): Άγνωστο το όνομα τον παράγοντα με πολιτικά, Ανδρ. Ζωγράφος, Μπηνιατίδης, Μπερνιδάκης, Βότζης, Ζαμπετάκης, Αστίκ ο Αρμένης, Στέλιος Ζαχαριάδης.

ΚΑΤΩ: Ο νεαρός με τα κοντά παντελόνια είναι ο Γιάννης Σιμιτζής, Κοκκινάκης, Αν. Κουκουβάγιας, Τσικόγιας, Χατζηαποστόλου, του νεαρού το όνομα άγνωστο.

Η φωτό είναι από το βιβλίο του Λευτέρη Κ. Κρυοβρυσανάκη «Ρεθεμνιώτικο ποδόσφαιρο»

Στο Ρέθυμνο υπήρχε μεγάλη κοινότητα Αρμενίων οι περισσότεροι των οποίων εγκαταστάθηκαν στην πολιτεία μετά την Μικρασιατική καταστροφή και μάλιστα διατηρούσαν και ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα «Αραράτ». Οι Αρμένιοι του Ρεθύμνου εγκλιματίστηκαν στη νέα τους πατρίδα σε σύντομο χρόνο, στο βαθμό να αφομοιωθούν πλήρως και να νιώθουν Ρεθεμνιώτες. Μάλιστα δεν ήταν και λίγοι αυτοί που πήραν μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών. Στο σύνολό τους οι άνθρωποι αυτοί ήταν φιλήσυχοι, νοικοκυραίοι, άριστοι τεχνίτες, με ανεπτυγμένη την αντίληψη του σεβασμού και της αγάπης στη νέα τους πατρίδα.

Ένα πρωινό αρχές της δεκαετίας του 1950 αγκυροβόλησε ένα μεγάλο Ρώσικο καράβι, στο αγκυροβόλιο για τα ποστάλια, έξω από το Ρεθεμνιώτικο λιμάνι. Σχεδόν ολόκληρη τη μέρα, το καράβι αυτό, φόρτωνε οικοσκευές και τις αρμένικες οικογένειες που πήγαιναν να εγκατασταθούν στη νέα τους πατρίδα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Αρμενίας, εντός των κόλπων της Σοβιετικής Ένωσης. Το τι έγινε δεν περιγράφεται με άκρως ανθρώπινες συγκινησιακές σκηνές και κλάματα σε ολόκληρη τη Ρεθεμνιώτικη κοινωνία.

Μεταξύ αυτών που παρέμειναν στη Ρεθεμνιώτικη πολιτεία αναφέρω ενδεικτικά το γιατρό Βαρτανιάν με την οικογένειά του, οι γιοί του Γαρμπής και Γιοχανές υπήρξαν ποδοσφαιριστές του Αστέρα Ρεθύμνης. Τον Μπαγδίκ με την οικογένειά του ο οποίος διατηρούσε εργοστάσιο και έκθεση επίπλων στην οδό Αρκαδίου και παράλληλα ασκούσε εξαγωγικό εμπόριο Κρητικών βοτάνων. Ο Αρτίν ένας περιζήτητος σαπουνοτεχνίτης με την οικογένειά του. Οι γιοί του δημιούργησαν αργότερα μια αλυσίδα κοσμηματοπωλείων στο Σύνταγμα της Αθήνας. Επίσης παρέμεινε ο Αγκόπ δημοφιλής πλανόδιος υφασματοπώλης, ο Καραμπέτ, επισκευαστής γραφομηχανών και ο επίσης Καραμπέτ υποδηματοτεχνίτης.  Η ακουστή σε όλο το Ρέθυμνο Συρανού που έραβε κατόπιν παραγγελίας, τα πουκάμισα της υψηλής Ρεθεμνιώτικης κοινωνίας. Ο σύζυγος της ήταν ακουστός μπαρμπέρης. Επίσης ο Πανίκ, δημοφιλής ποδοσφαιριστής του «Αραράτ» στην αρχή και αργότερα του «Αστέρα», ο  αδελφός του ο Μάρκος ο οποίος διατηρούσε το γνωστό καφενείο στον Πλάτανο , ο Γρηγόρης ο οποίος διατηρούσε την ταβέρνα στη γωνία της οδού Χειμάρας, η οικογένεια Οχαρόν, ο γραφικός Μανούκ με τη μητέρα του κι άλλοι.

Στις γειτονιές της Καλλιθέας, του Ορφανοτροφείου, του Μασταμπά, του Αγιοβασιλιώτικου δρόμου και των μικρότερων δρόμων που ήταν κάθετοι προς αυτόν, όπως και σε πολλούς άλλους δρόμους που συνόρευαν, δεν υπήρχε εμπορική κίνηση και τα καταστήματα ήταν σπάνια ή και ανύπαρκτα. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι γειτονιές αυτές ήταν τόποι κατοικίας των νέων Ρεθεμνιωτών, των νέοεγκατεστημένων και μετεγκατεστημένων από την παλιά πόλη. Οι πρώτοι δηλαδή που άνοιξαν τα φτερά τους για να βγουν από την υγρασία της παλιάς πόλης. Αυτοί που τόλμησαν να χτίσουν τις κατοικίες τους έξω από τις παραδοσιακές εστίες των οικογενειών της παλιάς πόλης, αποτέλεσαν τον προάγγελο του ανερχόμενου Ρεθέμνους και της ανάπτυξης της τοπικής κοινωνίας που ακολούθησε. Το Ρέθεμνος που ερχόταν, το καινούργιο Ρέθεμνος το οποίο είχε αρχίσει να προεκτείνεται σε όλα, εκτός από αυτό του βορρά, σημαία του ορίζοντα.

Κυρίαρχο ρόλο στη μαζική αυτή μετεγκατάσταση ,έπαιξαν που ανεγέρθηκαν τέλος της δεκαετίας του 50, στο δρόμο προς την Αγία Ειρήνη στη γνωστή σήμερα όδό Θεοτοκόπουλου. Λίγο αργότερα στην ίδια περιοχή, προστέθηκαν και οι Αρμένικες πολυκατοικίες, δωρεά ενός ζάμπλουτου Αρμένιου του εξωτερικού προς τους ομοεθνείς του. Οι πολυκατοικίες αυτές αποτελούσαν και το συνδετικό κρίκο που ένωνε τα Περιβόλια με το Ρέθεμνος. Μέχρι τότε τα Περιβόλια που άρχιζαν από του Κόρακα την καμάρα, φάνταζαν σαν το πιο κοντινό Ρεθεμνιώτικο χωριό αποστασιοποιημένο από την πολιτεία.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: