Άγονη γραμμή

26 Μαρτίου 2009

Χοντρούλι μου

Filed under: Πετράκης Μανόλης — Άγονη Γραμμή @ 11:49 πμ
Tags:

« Χο-ντρού-λι μου…

Εσύ ‘σαι το, μα-νού-λι μου…»

Λέει ναι μεν το τραγούδι, αλλά εγώ πάλι έχω αντίθετη γνώμη…

Δεν μπορώ τους χοντρούς!

I hate xontrous!!!

I hate them, πώς να το κάνουμε…;

Εκαή-κα-νε τα δάση…  Εκαή-κα-νε τα δάση…  Εκαή-κα-νε τα δάση… Μη το συζητάς καρντάσι (Σταρόβας)!

Εν πάση περιπτώσει εγώ δεν μπορώ τους χοντρούς! Δεν γουστάρω ρε παιδί μου χοντρούς τι να κάνω…;

Όπου δω χοντρό μου δίνει στα νεύρα…

Από παλιά είχα πρόβλημα (σ.σ. τόση ώρα για τους χοντρούς λέμε), γιατί εγώ τώρα θυμάμαι, όταν ήμουνα ακόμα πολύ πολύ πολυ μικρούλης, η μαμά μου εμένα, για να μ’ αφήσει να πάω σχολείο, έπρεπε πρώτα να δει τον καιρό, (γιατί όποτε φυσούσε λίγο δεν ήταν κι απόλυτα σίγουρη αν τελικά θα καταφέρω να φτάσω στην τάξη), καθόσον θυμάμαι, ναι θυμάμαι και στεναχωριέμαι ακόμα πολύ πολύ πολύ, έτσι και φυσούσε λίγο, εμένα μ’ έπαιρνε ο Διάολος (ο άνεμος ήθελα να πω), με περαιτέρω αποτέλεσμα εγώ από τότε να ζηλεύω τον άλλο το χοντρό που φυσούσε δε φυσούσε αυτός δε καταλάβαινε Χριστό και συνέχιζε να πηγαίνει ακάθεκτος ενώ εγώ αντίθετα, ήμουνα με την κολώνα αγκαλιά για να μη με πάρει και με σηκώσει.

Έτσι είναι, διότι ο χοντρός τελικά, φυσάει δε φυσάει, βρέχει δε βρέχει, σ’ ανεμοστρόβιλο να πέσει, τσουνάμι να γίνει, ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος να ‘ρθει αυτός δεν καταλαβαίνει Χάρο γιατί είπαμε, ό,τι και να γίνει αυτός εκεί, ακάθεκτος θα κάνει ό,τι μα ό,τι γουστάρει και στ’ αρχί, στα λιπίδια του τα γράφει όλους κι όλα…

Κι εγώ εκεί… Με την κολώνα αγκαλιά να προσπαθώ να καταφέρω να με ξαναδεί η μάνα μου…

Σαράντα πέντε ή σαράντα έξι (σ.σ. ή σαρανταπέντε ή σαράντα έξι) μαγαζιά επισκέφτηκα στο Ηράκλειο προχτές για να καταφέρω να πάρω μια γαμη με σχεδιάκια μπλούζα, και τελικά πήρα όχι μία αλλά καμία μπλούζα γιατί…

«Λυπάμαι κύριε… Μόνο large και extra large υπάρχουν…»

«Μα…»

«Λυπάμαι…»

«Μα θα πω τίποτα για τους χοντρούς…»

«Πώς είπατε…;»

«Τίποτα λέω θα ξανάρθω άμα παχύνω…»

Κι αυτό το βλέπω παντού ε…;

Όλα για τους χοντρούς !

Όλα μα όλα για τους χοντρούς!

Από αμάξια που όσο πάνε και χοντραίνουν (Βλ. Τζιπ, Suv, 4 επί 4 κτλ), μέχρι ρούχα που (…μόνο large και extra large,) υπάρχουν, μέχρι, μέχρι να καταφέρω να παχύνω στο στύλο τελικά θα κάθομαι!

Και θυμάμαι συνέχεια αυτό το μπούλη το χοντρό, με την κοιλιά και τα μαγουλάκια να κρέμονται, που πήγαινε αυτός πήγαινε (πολλές φορές μάλιστα έτρωγε κιόλας στο δρόμο) και δεν καταλάβαινε Χριστό, κι εγώ εκεί, στο στύλο κρεμασμένος να απορώ πως διάολο καταφέρνει και προχωράει με τέτοιο κωλόκαιρο…

Ναι μα τελικά το κατάλαβα ε;

Ναι μα τελικά το κατάλαβα, κι αυτό τελικά είναι που μου τη βιδώνει.

Κατάλαβα δηλαδή (τώρα που περάσανε τα χρόνια εκείνα), ότι τελικά δεν με εκνευρίζουν ούτε οι χοντροί γενικότερα, αλλά ούτε ο χοντρός  που πήγαινε αυτός πήγαινε και δεν μάσαγε -πως δεν μάσαγε;- κάστανο, -αυτό ναι-, αλλά ότι αυτό που τελικά με εκνεύριζε με εκνευρίζει και θα με εκνευρίζει είναι συγκεκριμένα το ότι, για να μπορέσεις τελικώς να πηγαίνεις σήμερα μπροστά, ότι κι αν γίνεται δίπλα σου, και γενικώς να είσαι πάντα, παντός καιρού, πρέπει να είσαι όχι τελικά χοντρός, αλλά χοντρόπετσος ανεξαρτήτως κιλών!

Κι εξάλλου γιατί δηλαδή, δεν είναι και πολύ πολύ γλυκούληδες, όλοι αυτοί οι χοντρούληδες με τους λεπτούς τρόπους;

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: