Άγονη γραμμή

24 Αυγούστου 2009

Αθιβολές του τόπου μας

Filed under: Τσιγδινός Γεώργιος — Άγονη Γραμμή @ 7:55 πμ
Tags:

Ο καφές

Γέρο-βοσκός ο Γιωργάκης, αορίτης σ’ ούλη ντου τη ζωή, εκατέβηκε στο Σπήλι μιαν ταχινή στο Δικαστήριο για κάποια μικροδιαφορά.   Δεν το συνήθιζε να πολυκατεβαίνει, γιατί ΄χε μεγάλο χασομέρι, αλλά μια και δεν ήτανε από δικού ντου είντα να κάμει!

Έβαλε το λοιπός την καινούργια ντου βράκα με το μεϊντανογέλεκο, στρογγυλοκάθησε στο γάϊδαρο και νάσου τον πρωϊ – πρωϊ στο Σπήλι, πριν ανοίξει το Δικαστήριο, για να δει και κιανένα  γνωστό.    Πήγε σ’ ένα καφενείο, βρήκε  γνωστή του παρέα, που προθυμοποιήθηκαν να τον τρατάρουν προδιαθέτοντάς των μάλιστα να πιεί καφέ, πιοτό άγνωστο στους πολλούς κείνα τα χρόνια.  Έψησε ο καφετζής τον καφέ, τον έβαλε στο φλυτζάνι και μ’ ένα ποτήρι κρυγιό νερό τον πρόσφερε στον μπάρμπα Γιωργάκη.  Το νερό πρωϊ – πρωϊ δεν του πήγαινε στην όρεξη, οπότε στράφηκε αμήχανα προς το φλυτζάνι με τον καφέ. Είδε πως ήτανε μικρό και δε σήκωνε δυο ρουφηξές,, οπότε τ’ άρπαξε με τη χερούκλα ντου και το κατέβασε μονορούφι κι απόμεινε χασκούμενος……  Ευτυχώς το ποτήρι με το νερό κι η κανάτα που έφερε  γρήγορα – γρήγορα ο καφετζής έκαμαν το θαύμα τους.

Σα συνήρθενε από το ζεμάτισμα ο μπάρμπα Γιωργάκης και οι  άλλοι από τα γέλια, τον ρώτησε ένας από την παρέα:

–         -Πώς σου φάνηκε ‘ εδα μπάρμπα-Γιωργάκη ο καφές;

–         -Καλό, παιδί μου, τονέ θέλει απού θα τσι κάμει δυο !

Η γυναίκα τση Λαμπρής

Στο χωριό Άδελε γυρίζανε  τη Διπλανάσταση  τ’ απογεματάκι μιας Λαμπρής κατά το διάστημα του μεσοπολέμου.  Ήτανε μαζωμένο ούλο το χωριό στον περίβολο τσ΄ εκκλησάς και στο τέλος της τελετής προσκυνούσαν την εικόνα της Ανάστασης του Χριστού, αντάλλασαν τσι σχετικές ευχές και στη συνέχεια έπαιρναν το λόγο τα όργανα, η παρέα, το κέφι και το γλέντι στο κεντρικό καφενείο του χωριού.

Ένας ντελικανής ζαλισμένος από την καλοπέραση της ημέρας, αλλά προπαντός από τα θηλυκά του χωριού, που τά  ‘βλεπε  νάναι μαζωμένα στολισμένα και καλοχτενισμένα στον περίβολο τσ’ εκκλησάς, κοντοστεκότανε αφηριμένος και δεν εκάτεχε πια να πρωτοξανοίξει.

-Έλα ‘δα να προσκυνήσεις του ‘πανε αυτοί που κρατούσανε την εικόνα κι είχανε πάρει χαμπάρι για τη στάση του νεαρού κιαπόεις θα σου πούμε μια μαντινάδα!

Προσκύνησε την εικόνα ο νεαρός, αντάλλαξαν τσ’ ευχές της ημέρας κι ήρθενε και η σειρά τση μαντινάδας.

-Γροίκα ‘δα του λέει ο πλια μεγάλος:

“Το Μάη βούϊ μη ρεχτείς και τη Λαμπρή γυναίκα,

αν είναι κ εκατό χρονώ, δείχνει πως είναι δέκα ”

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: