Άγονη γραμμή

30 Σεπτεμβρίου 2009

Έπλασα τους ανθρώπους

Filed under: Δημητρακάκη Χρυσούλα — Άγονη Γραμμή @ 8:59 πμ
Tags:

Έπλασα τους ανθρώπους χωρίς λόγια
και με τη σιωπή τους, κέρωσα τον χρόνο,
όταν καμιά κουβέντα
δεν μπορούσε να σώσει τις περιστάσεις.

Σε μια αθόρυβη ανακατάταξη, χωρίς τείχη,
όλα πήραν το σχήμα μιας βαθιάς αποδοχής.
Κάτι σαν αυτό που ονομάζουμε,
φροντίδα, αντί καχυποψία,
διαπίστωση, αντί για καταστροφή,
προοπτική, αντι για οπισθοχώρηση,
ζωή, αντί για εγκατάλειψη,
αιωνιότητα, αντί για θάνατο.

Έπλασα τους ανθρώπους,
όπως τους είχε ανάγκη η ψυχή μου
κι όταν αμφισβήτησαν, τους άφησα ν’ αρμενίζουν
στην πλάνη της ησυχία τους
και συνέχισα να τους πλάθω, όπως τους ήθελα,
μα εκείνοι, δεν μ’έβλεπαν πιa,
γιατί είχα υψώσει τα τείχη.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Με εκφραζει απολυτα. Οταν μετα το ατυχημα το 1997 εριξα τους τοιχους ανακαλυψα την ομορφια της ζωης, αυτο φυσικα δεν σημαινει οτι δεν πρεπει να εχουμε τον νου μας.

    Σχόλιο από Maria Michailidou — 2 Οκτωβρίου 2009 @ 2:38 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: