Άγονη γραμμή

4 Νοεμβρίου 2009

Τα τείχη του αίσχους

Filed under: Φρυγανάκης Γεώργιος — Άγονη Γραμμή @ 6:59 μμ
Tags:

Με αφορμή την 20η επέτειο της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου

tixos-1

Μεθαύριο συμπληρώνονται ακριβώς 20 χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, που διχοτομούσε την πόλη και ολόκληρη τη Γερμανία  για 28 χρόνια, από  τις 13 Αυγούστου 1961, που άρχισε η ανέγερσή του, μέχρι τις 9 Νοεμβρίου 1989, που άρχισε η κατεδάφισή του. Πράξη, πραγματικά τεράστιας ιστορικής σημασίας, καθώς επρόκειτο για το κατεξοχήν σύμβολο του ψυχρού πολέμου και της διαίρεσης όχι μόνο της Γερμανίας αλλά και ολόκληρου του κόσμου σε δύο μπλοκ.

Εκείνη την ημέρα  η Κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας, μετά από πολλές εβδομάδες διαδηλώσεων, ανακοίνωσε την άρση των ταξιδιωτικών απαγορεύσεων στους Ανατολικο – Γερμανούς. Πλήθος από αυτούς σκαρφάλωσαν, πέρασαν ζωντανοί(!) τη «Ζώνη του Θανάτου» και συναντήθηκαν στην «άλλη», τη δυτική πλευρά του Τείχους με τα αγαπημένα τους πρόσωπα!… Σε λίγο άρχισε το τείχος να κατεδαφίζεται!…

Δεν είναι τυχαίο που η  πτώση για κάποιους  σηματοδότησε με τον πιο εμφατικό και παραστατικό τρόπο το «Τέλος της  Ιστορίας». Άλλο αν η ιστορία, συνέχισε να δίνει τις παραστάσεις της στην παγκόσμια ή τις τοπικές  ορχήστρες της με παραλλαγές  σεναρίων  και εναλλαγές προσώπων στην κατανομή των ρόλων.

Το «Τείχος του αίσχους» δεν υπάρχει πια, εκτός από ελάχιστα μέρη, και αυτά αλλοιωμένα από τους επισκέπτες που παίρνουν κομμάτια ως σουβενίρ ή εμπορεύσιμο τουριστικό λάφυρο…

Δεν παύει, όμως, η πτώση αυτή να είναι μία περί-πτωση αίσχους. Το διαρκές ζητούμενο πρέπει να είναι οι πτώσεις των κάθε είδους τειχών που εξακολουθούν να στέκονται και να αντιστέκονται, να συντηρούνται με το «δίκαιο της πυγμής» ή τη «ρεαλιστική πολιτική» και κάποτε να «αναγεννώνται εκ της τέφρας των». Γιατί όλα είναι…τείχη του αίσχους!…Και όσο κι αν…αναμπαλώνονται δεν μπορούν να κρύψουν την ηθική γύμνια των κατασκευαστών και συντηρητών τους.

tixos2

Είναι τα τείχη που εγκλωβίζουν μια χώρα ή την κομματιάζουν σε «Βόρεια» και «Νότια», «Ανατολική» και «Δυτική», «Πάνω» και «Κάτω», όπως συμβαίνει με τη Κορέα, την Κύπρο,  την Παλαιστίνη, την Ινδία, ή το Θιβέτ …*

Είναι τα τείχη που υψώνουν η ανισότητα, η ανεργία, η φτώχια, οι άθλιες συνθήκες ζωής, η πυκνοκατοικημένη μοναξιά των πόλεων, η ξενοφοβία, η καχυποψία, , η μισαλλοδοξία, ο πολυπρόσωπος φανατισμός και τα κατεστημένα, που χωρίζουν τους ανθρώπους σε «εμάς» και στους «άλλους». Αλλά και τα τείχη όσων «πουλούν προστασία»…

Μην ξεχνούμε  τα καβαφικά «Τείχη»: «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ/ τείχη μεγάλα και υψηλά/ τριγύρω μου έκτισαν/(…)/ Ά! όταν έκτιζαν τα τείχη/ πώς να μην προσέξω…/ Αλλά δεν άκουσα ποτέ/ κρότον κτιστών ή ήχον./ Ανεπαισθήτως μ’  έκλεισαν/ από τον κόσμον έξω».

Μην ξεχνούμε, όμως, και αυτά που εμείς κτίζουμε με τα ίδια μας τα χέρια ανάμεσα σε εμάς και τους άλλους ή, ακόμη χειρότερα, ανάμεσα σε εμάς και τον πραγματικό εαυτό μας.

Ας αρχίσουμε το γκρέμισμα από αυτά!

Αυτό, άλλωστε,  το συμβολισμό δεν εκπέμπει, ενμέρει τουλάχιστον, η 20η επέτειος της πτώσης του βερολίνειου Τείχους;

* Τα αποσιωπητικά δεν ξέρω πόσο ικανοποιητικό άλλοθι των αποσιωπήσεών μου θα είναι για το Βορειοηπειρώτη γείτονά μου, όταν πάρει την εφημερίδα…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: