Άγονη γραμμή

22 Ιανουαρίου 2010

Πλατεία Τσαντίρ Μαχαλά ή άλλως πλατεία Μικρασιατών

Filed under: Παπαδάκης Χαρίδημος Α. — Άγονη Γραμμή @ 1:13 μμ
Tags:

Την πρωτοχρονιά του 2009 έγιναν τα εγκαίνια της νέα πλατείας στην Παλιά Πόλη τους Ρεθύμνου. Όλοι οι Ρεθεμνιώτες συγχαρήκαμε τους Δημοτικούς άρχοντες για το επίτευγμα τους. Μια πλατεία στην παλιά πόλη, που ήλθε να αντικαταστήσει την πάλαι ποτέ πλατεία Τίτου Πετυχάκη, που με την έγκριση των Δημοτικών αρχόντων μας την μετατρέψαμε σε μια τεράστια τραπεζαρία και την ονομάσαμε και επίσημα από πλατεία, οδό Τίτου Πετυχάκη.

Δεν προλάβαμε να την εγκαινιάσουμε και αμέσως άρχισαν οι καταστροφές. Σε ένα βράδυ καταστρέψαμε τις τουαλέτες και τα νιάτα μας άρχισαν να γράφουν σιγά και μεθοδικά με υποτιθέμενο graffiti πάνω στα γύρω από την πλατεία μνημεία. Τώρα αν αυτές οι μουτζούρες είναι τέχνη άλλο θέμα.

Δεν προλάβαμε να την εγκαινιάσουμε και αρχίσαμε τον πόλεμο της πλατειολογίας. Άλλοι την έκριναν πολύ μίνιμαλ, άλλοι την έκριναν πλατεία χωρίς πράσινο, κάθε ένας το μακρύ και το κοντό του. Κάθε ένας ήθελε και δικό του όνομα στην πλατεία. Άλλος την ήθελε πλατεία πολιτισμού, άλλος προσφύγων, άλλος νέα πλατεία, άλλος πλατεία παλιάς πόλης. Όλοι γίναμε πλατειολόγοι και ονοματοθέτες. Τελικά η πλατεία ονομάστηκε πλατεία Μικρασιατών, με το σκεπτικό ότι :

Οι σημερινοί απόγονοι των Μικρασιατών, που έφτασαν τότε στο Ρέθυμνο με την ανταλλαγή, δεν είχαν ένα χώρο στην πόλη, που να θυμίζει την καταστροφή και τον εκπατρισμό των προγόνων τους. Οι πρόγονοι τους φιλοξενήθηκαν με την άφιξη τους στην πόλη σε τσαντίρια στον χώρο της πλατείας, που είχε μετατραπεί τότε σε τσαντιρ μαχαλά, στο παρακείμενο τζαμί της Νερατζές και στο παρακείμενο ναό του Αγίου Φραγκίσκου ως και σε άλλα μέρη της πόλης.. Βασικά όμως, κατά την γνώμη μου, το όνομα επιλέχθηκε από την Δημοτική αρχή, γιατί οι απόγονοι των Μικρασιατών διαθέτουν πολλούς εκλεγμένους δημοτικούς άρχοντες, δύο Μικρασιατικά Σωματεία και αρκετές χιλιάδες ψήφους στην πόλη μας.

Μετά την ονομασία της πλατείας σε Πλατεία Μικρασιατών οι Μικρασιάτες ποιούν την νήσσαν κοινώς κάνουν την πάπια. Ούτε μια εκδήλωση δεν έκαναν στην πλατεία, που να θυμίζει Μικρά Ασία. Ούτε μια μικρή προτομή δεν σκέφθηκαν να τοποθετήσουν στην πλατεία, που να θυμίζει προσφυγιά. Τι να σκέφτεται, εκεί πάνω, η ευεργέτισσα τους Έσθερ Λαβτζόι, που ξεκίνησε τότε, από την Αμερική για να έλθει στο Ρέθυμνο να περιθάλψει τους πρόσφυγες, Τότε της δώσαμε, για τις υπηρεσίες της, το κλειδί της πόλης και ονοματοθετήσαμε δρόμο με το όνομα της και μόλις έφυγε του αλλάξαμε όνομα; Τι να σκέφτεται, εκεί πάνω, ο πρόσφυγας Καράβας που πρωτοστάτησε στους αγώνες των προσφύγων για να ριζώσουν στην αμμούτσα της αφιλόξενης πόλης μας, μια και τα κλειδιά από τα καλά τουρκόσπιτα και τουρκομάγαζα τα κράτησαν οι ημέτεροι τότε άρχοντες δια τους απογόνους τους; Οι απόγονοι των μικρασιατών προσφύγων απλά δεν έκαναν τίποτα, που να τιμήσουν την πλατεία και τους προγόνους τους αλλά αρκέστηκαν στο να καμαρώνουν ότι ονόμασαν την πλατεία, Πλατεία Μικρασιατών.

Η χθεσινή μου επίσκεψη στην πλατεία ανέτρεψε τις παραπάνω σκέψεις μου. Δικαιολογημένα η πλατεία ονομάσθηκε Μικρασιατών, γιατί η πλατεία μέσα σε ένα χρόνο ξανάγινε όπως και το 1924, «πλατεία Τσαντιρ Μαχαλά» και μάλιστα με τις ευλογίες της Δημοτικής Αρχής, τον ωχαδελφισμό των εκπαιδευτικών μας των πατεράδων και μανάδων και όλων εμάς που κατοικούμε στην «πόλη της ανοχής», κατά Δαλέντζα. Ξεχάσαμε ότι η πλατεία έγινε με τους φόρους και τα τέλη που πληρώνουμε στο Κράτος και στην Δημοτική Αρχή. Τα χάλια της πλατείας είναι απερίγραπτα. Μια επίσκεψη είναι αρκετή για να πάθει κάποιος πολιτισμικό σοκ. Καρφωμένα στις αχρόνιαστες πλάκες με ούπες σίδερα, τσαντήρια, λούνα πάρκ, βαρέλια, πετρέλαια, πεταμένα νάυλον, σκουπίδια, κατεστραμμένα μνημεία και ένας μιναρές στον νάρθηκα. Αν την επισκεφθεί τουρίστας και μάθει ότι η πλατεία έχει ζωή μόνο ενός χρόνου θα μας φτύσει.

Είχα προτείνει στο άρθρο μου «Χορηγοί και Υιοθέτες» που δημοσιεύτηκε στην ίδια εφημερίδα και στο μπλογκ https://agonigrammi.wordpress.com την 22-1-2009 ότι, για να σωθούν τα μνημεία από τις καταστροφές μας, κάθε σχολείο και κάθε σωματείο πρέπει να υιοθετεί ένα μνημείο και να πρωτοστατεί στον ευπρεπισμό και στην  διατήρηση του. Μόνος μου τα έγραψα μόνος μου τα διάβασα και με ειρωνεύτηκαν αποπάνω.

Πρέπει επιτέλους οι γονείς, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, οι πανεπιστημιακοί, να μάθουν στα παιδιά ότι το graffiti είναι τέχνη, που δημιουργείτε πάνω σε άχαρους τσιμεντένιους και όχι βαμμένους τοίχους ή σε άχαρες σιδερένιες επιφάνειες, προκειμένου να διακινηθούν ιδέες και δεν είναι οι μουτζούρες και οι βρισιές πάνω στα μνημεία. Σε καμιά χώρα δεν θα δεις  graffiti πάνω σε μνημεία. Αντίθετα στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην μουσιακή πόλη του Ρεθύμνου, ότι μνημείο διασώθηκε από σεισμούς, πολέμους, καταστροφές, το καταστρέφουμε γεμίζοντας το με μουτζούρες, που υποτίθεται ότι είναι graffiti.

Πρέπει επιτέλους οι σύλλογοι Μικρασιατών να καταλάβουν ότι ο καβγάς δεν έγινε μόνο για το πάπλωμα, δηλαδή το όνομα. Ας υιοθετήσουν την πλατεία, ας την τιμήσουν, ας κάνουν επιτέλους κάτι, που να την προστατεύει να την ευπρεπίζει. Τόσους δημοτικούς συμβούλους, με ρίζες μικρασιατικές έχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, ας τους ταρακουνήσουν και μη τους αφήνουν να ψηφίζουν για την μετατροπή της πλατείας σε Τσαντίρ Μαχαλά. Εκτός και αν τους αρέσει, τώρα που ανακατεύτηκαν με εμάς τους Ρεθεμνιώτες, τους ωχαδελφιστές και έγιναν νεόπλουτοι μικροαστοί, να θυμούνται μνημειακά ότι σ΄ αυτή την πλατεία Τσαντιρ Μαχαλά οι πρόγονοι τους στεγαζόταν σε τσαντίρια μια και οι ίδιοι δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη τους, να κάνουν ένα μνημείο για να τιμήσουν αυτούς που τους στάθηκαν στους δύσκολους καιρούς.

Πρέπει επιτέλους η Δημοτική Αρχή να καταλάβει ότι οι ελεύθεροι χώροι ανήκουν στους πολίτες και δεν είναι προς ενοικίαση σε τρίτους, για να εισπράττει χρήμα στο ταμείο της, Οι ιδιώτες καλά κάνουν, μου ενοικιάζεις χώρο, κορόιδο θα είμαι αν δεν τον νοικιάσω, να πάρεις και εσύ να πάρω και εγώ. Δεν διδάχθηκε ο δήμαρχος μας από τα λάθη των προηγουμένων δημάρχων, που προκειμένου να εισπράξουν χρήμα και με την ανοχή μας, μετέτρεψαν την πλατεία Τίτου Πετυχάκη σε τραπεζαρία, το ενετικό λιμάνι σε τραπεζαρία, την παραλία σε καφετέρια. Τουλάχιστον τα κιόσκια της παραλιακής λεωφόρου είναι πιο καλαίσθητα από τα τσαντίρια της πλατείας Τσαντιρ Μαχαλά ή άλλως Πλατείας Μικρασιατών. Κύριε Δήμαρχε τα έργα δεν γίνονται για να καμαρώνουμε στα εγκαίνια και να πουλάμε ειρωνεία σε όσους διαφωνούν με εμάς, γίνονται για τον λαουτζίκο που τα πληρώνει. Έχετε αντιληφθεί πόσοι είρωνες και τζαμπουκάδες δήμαρχοι πέρασαν από το Ρέθυμνο και τώρα δεν τους θυμούνται ούτε οι απόγονοι τους.

Δυστυχώς πάλι μόνος μου τα γράφω, πάλι μόνος μου τα διαβάζω, το πού πολύ να με ειρωνευτούν

Και εγώ ξέρεις, χ…ε η φοράδα στ΄ αλώνι ή μάλλον στην πλατεία Τσαντιρ Μαχαλά.

20-1-2010

Advertisements

6 Σχόλια »

  1. Όχι δεν είσαι μόνος σου, βλέπουμε κι άλλοι τα χάλια…αλλά βλέπεις δεν έχουμε θέσεις κι αξιώματα.
    Όσο για τους Μικρασιάτες, επαναπαύονται στςι δάφνες τους, αφού φαγώθηκαν να πάρει η πλατεία το όνομα και τσαντίζονται αν κάποιοι ακόμη τη λένε πλατεία παλιάς πόλης από συνήθεια..
    Για κάντε κατι να μας θυμίσετε για ποιό λόγο πήρε το όνομα αυτό η πλατεία παρακαλώ…
    Είναι όπως τα λές, δεν γίνεται ο καβγάς μια ζωή να γίνεται για το πάπλωμα.
    Κι αυτό ασφαλώς δεν αφορά μόνο τους Μικρασιάτες…

    Σχόλιο από χαρα — 22 Ιανουαρίου 2010 @ 1:54 μμ | Απάντηση

  2. Όπως ανέφερε και η Χαρά παραπάνω, σίγουρα δεν τα διαβάζετε μόνος σας κ. Παπαδάκη. Να είστε σίγουρος ότι πολλοί τα διαβάζουν ή θα τα διαβάσουν. Τώρα, βέβαια, το κατά πόσο θα δώσουν σημασία στα γραφόμενά σας, αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Γιατί, είμαι σίγουρος ότι και όλοι αυτοί βλέπουν αυτό το χάλι, στο οποίο έχει περιέλθει η πλατεία της παλιάς πόλης (και δε νομίζω ότι τη λέει κανείς πλατεία Μικρασιατών…). Και μακάρι να κάνουν κάτι. Γιατί είναι πραγματικά κρίμα να υπάρχει ένας τέτοιος χώρος στο Ρέθυμνο (όπως και η πλατεία στο Άγνωστο) και να την έχουμε καταντήσει έτσι…
    Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία…

    Σχόλιο από Σπύρος — 23 Ιανουαρίου 2010 @ 12:48 πμ | Απάντηση

  3. Καλημεεεεεεεεεεεεεεεεερα στο Ρεθυμνο, Σε Ενα Ρεθυμνο που Αγαπησα, Σε Ενα Ρεθυμνο που ξερει να αναγνωριζει τις Αξιες και το Μετρο σε αυτες. Ολοι μαζι παιδια θα φιαξουμε την Πολη μας, για αυτο μην εγκαταλειπετε να παρακολουθειτε τις Εξελιξεις και να τις λετε για να διορθωση τα πραγματα, ο καθε Ενας απο την θεση του.

    Σχόλιο από Maria Michailidou — 24 Ιανουαρίου 2010 @ 11:10 πμ | Απάντηση

  4. Σωστά τα λες Χάρη αγαπητέ. Οι Μικρασιάτες των συλλόγων δεν κινούνται, κινήθηκαν πρόσωπα συγκεκριμένα. Η πλατεία σε πείσμα ορισμένων θα λέγεται Μικρασιατών έστω και χωρίς την ταμπέλα που ο Δήμος δεν έβαλε. οι βρωμιές και οι ύβρεις ανήκουν σε αυτούς που τις γράφουν. ¨ομως δυστυχώς υπάρχουν επαναπαυμένες Αρχές, δημοτικές και αστυνομικές. Τι κάνουν ; Χάθηκε η μπογιά να βάψουν τις αισχρότητες των «προοδευτικών», τόσοι εργάζονται στο Δήμο. Για το άγαλμα, αν είχα χρήματα , θα το έστηνα μόνος μου. Οι δύο σύλλογοι Μικρασιατών τι κάνουν ; Κόβουν πίτες.

    Σχόλιο από Παναγιώτης Μιχ. Παρασκευάς — 25 Ιανουαρίου 2010 @ 7:37 μμ | Απάντηση

    • πάντως (οχι οτι εχει ιδιαιτερη σημασια) ταμπέλα ο δήμος έβαλε. μια από την είσοδο από τη μεριά του Αγίου Φραγκίσκου και μία από την πιο υποβαθμισμένη της είσοδο(δυστυχώς δεν θυμαμαι το δρομάκι πως λέγεται)

      Σχόλιο από χαρα — 26 Ιανουαρίου 2010 @ 1:06 μμ | Απάντηση

  5. ΕΓΡΑΨΕΣ πάλι, Χάρη, έγραψες! Ξυράφι πάλι η γλώσσα σου, μα φαίνεται πως δεν είναι τόσο κοφτερό ώστε να χαράξει κάποιες παχιές επιδερμίδες! Δεν τα διαβάζεις μόνος σου. Πολλοί τα διαβάζουμε, μα φαίνεται πως μόνο κουνάμε επιδοκιμαστικά το κεφάλι και λέμε «έχει δίκιο, μα πού θα το βρεί;» Πού; Στην πολιτεία της ανοχής και του ωχαδερφισμού; Ποιος δε χαίρεται με την καινούρια όψη που παίρνει σιγά-σιγά η πόλη μας με τις αναπλάσεις δρόμων και πλατειών; Ποιος δεν πληγώνεται και δε θλίβεται από τις καταστροφές που προκαλούν οι ανεγκέφαλοι κάφροι.

    Θα μπορούσαμε να αντιδράσουμε όσοι πονάμε αυτήν την πόλη; Πώς; Να ψάξουμε να βρούμε έναν τρόπο.

    Είχα ανοίξει πέρυσι μια συζήτηση στο «καφενείο του Ρεθύμνου» της Ρεθεμνιώτικης ιστοσελίδας http://www.goodnet.gr/forum με θέμα: «ελεύθερη διακίνηση ιδεών είναι αυτά», παραθέτοντας κάποιες φωτογραφίες τοίχων, αλλά η συζήτηση γύρισε και περιστράφηκε στο «περιδιαγρμμάτων» και τίποτα περισσότερο.

    Πολύ ωραίο, Χάρη, το να υιοθετήσει κάθε φορέας ένα μνημείο, ένα χώρο, μια πλατεία, ένα παρκάκι. Δε ξεκινάμε από την AGONIGRAMMI; Όλοι όσοι γράφουμε σ’ αυτήν, αν μας συντονίσεις, θα κάνουμε μια αρχή!

    Κώστας

    Σχόλιο από Άγονη Γραμμή — 29 Ιανουαρίου 2010 @ 11:03 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: