Άγονη γραμμή

24 Φεβρουαρίου 2010

Μια γυναίκα….

Filed under: Πετσαγγουράκης Θανάσης — Άγονη Γραμμή @ 9:29 πμ
Tags:

Σε βρίσκω στου μυαλού μου τα αχανή τοπία

Στη δαιδαλώδη γεωγραφία της διανόησης μου

Διαλύει ομίχλες και συννεφιές η παρουσία σου

Άταιρη κι ανάρμοστη έννοια μ’ αυτά

Καιρικά φαινόμενα σε ύφεση, οι σεισμικές δονήσεις ανεπαίσθητες

Η φουρτούνα μπονάτσα γίνεται και τα άγρια θηρία κατοικίδια

Ο Δίας κρύβει τους κεραυνούς του για μετά

Ο Αίολος δένει σφιχτά τους ασκούς του

Η φύση βλαστάνει κι ανθεί,  μια άνοιξη απλώνεται παντού

Στο παραμυθένιο τοπίο του μυαλού μου

Διαχέεται η φωνή σου σαν άρωμα ακριβό

Μου χαϊδεύει σα βελούδινο χέρι τ’ αυτιά

Και ΄ γω ακροατής σίγουρος πια για το μετά

Συμμορφώνομαι υποταγμένος στο λόγο σου

Ρόλος γυναίκας χιλιοπαιγμένος, λόγος γυναίκας χιλιοειπωμένος

… στο γιο της

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: