Άγονη γραμμή

12 Μαΐου 2010

Σιωπήλά

Filed under: Ηλιάκη-Βόλακα Άσπα — Άγονη Γραμμή @ 9:13 πμ
Tags:

Περίεργος άνθρωπος:

Είχε ένα μυστήριο χάρισμα από παιδί.

Έγραφε μια λέξη και την έκανε ιστορία…

Έβρισκε ένα δάκρυ και το έκανε συμφορά….

Ένα τίποτα και το έκανε θαυμαστικό…

Φρόντιζε ένα λουλούδι και το έκανε λιβάδί…

Κι όταν βρήκε ένα μικρό κόκκινο ροδοπέταλο, το έκανε

έρωτα…

Έναν έρωτα τεράστιο, που γιγαντώθηκε και την κατάπιε.

Μα ακόμα και τότε καμωνόταν την ευτυχισμένη, διστάζο-

ντας να μιλήσει.

Έτσι το πάθαινε κάθε φορά.

Όταν έπρεπε να μιλήσει δεν μπορούσε… δεν τολμούσε…

ποιος ξέρει.

Στραβοκατάπινε τις λέξεις και τα γράμματα της κάθονταν

στο λαιμό.

Έτρεχε τότε στο δωμάτιο της, άνοιγε το ημερολόγιο της

και έφτυνε όλα αυτά που είχε στο λαιμό της.

Έτσι περνούσαν οι μέρες της τα χρόνια της.

Σιωπήλά.

Κι όταν κάποτε αποφάσισε να μιλήσει ,ήταν πια αργά.

Ο χρόνος είχε κλέψει απ’τα λόγια της όλα τα φωνήεντα.

Τι κι αν έψαχνε ένα «α», ένα «ε»,για να δείξει πως πονάει.

Τίποτα.

Τα λόγια της σαν καρδιογράφημα πεθαμένου.

Μια ευθεία γραμμή.

Κι η σκέψη της το ίδιο.

Μια ευθεία γραμμή που αν την ακολουθούσε, την έβγαζε

(σα στον θάνατο.

Και την ακολούθησε.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: