Άγονη γραμμή

12 Ιουλίου 2010

Γράμμα από μια φίλη

Filed under: Δημούλα Σοφία — Άγονη Γραμμή @ 8:26 πμ

Αγαπητή μου Σοφία,

Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου αφηγηθώ κάποια περιστατικά που μου συνέβησαν τον τελευταίο καιρό και μ’ έχουν αναστατώσει πολύ.

Πριν από μερικούς μήνες ήρθε στο σχολείο μας μια καινούρια μαθήτρια από την Αλβανία, που λέγεται Μελίνα. Είναι πανέμορφη, με πυκνές καστανόξανθες μπούκλες και άτια στο χρώμα του μελιού. Τα δόντια της είναι κατάλευκα και το χαμόγελό της αστραφτερό και ζεστό.

Όταν πρωτοήρθε, ήταν φοβισμένη και ντροπαλή. Γι’ αυτό προσπάθησα να την προσεγγίσω και να τη γνωρίσω καλύτερα. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα γίναμε οι καλύτερες φίλες. Τη βοηθούσα στα μαθήματα, την καλούσα στο σπίτι μου και μοιραζόμουν τα πάντα μαζί της. Δεν με ενδιέφερε που ήταν από την Αλβανία. Γιατί, άλλωστε; Περνούσα υπέροχα μαζί της.

Κάποια στιγμή, όμως, συνειδητοποίησα ότι οι συμμαθητές μου και οι φίλοι μου ήταν δυσαρεστημένοι από η φιλία μου με τη Μελίνα.  Άρχισαν σιγά- σιγά να με αποφεύγουν και, όταν τους ζήτησα το λόγο, μου απάντησαν με περιφρόνηση:

– Δεν μπορούμε να σε κάνουμε παρέα, εφόσον εσύ κάνεις παρέα με την Αλβανίδα.

Θεώρησα πως η απάντηση τους δεν ήταν ικανοποιητική και ρώτησα την παιδική μου φίλη την Ερμιόνη τι είχε συμβεί. Εκείνη με ρώτησε σοβαρά:

– Δεν καταλαβαίνεις;

– Όχι, απόρησα εγώ.

– Αν θέλεις τη γνώμη μου, διάκοψε τη σχέση σου με τη Μελίνα.

– Μα γιατί; επέμεινα θυμωμένη. Τι πρόβλημα υπάρχει με τη Μελίνα;

– Είναι ξένη! εξερράγη η Ερμιόνη. Και μάλιστα Αλβανίδα! συμπλήρωσε.

-Τι σημασία έχει; ρώτησα εγώ εκνευρισμένη.

– Έχει και παραέχει. Δεν κάνουμε παρέα με Αλβανούς! Πώς μπορείς να κάνεις  εσύ παρέα μαζί της; παρατήρησε με ύφος υποτιμητικό. Πάντως, αν δεν απομακρυνθείς, δεν θα σε πλησιάζει πια κανείς, φώναξε και απομακρύνθηκε οργισμένη.

Σκεφτόμουν τα λόγια της πολλές μέρες. Τελικά στράφηκα στη μητέρα μου για βοήθεια.

– Άκουσε, μου είπε ήρεμα εκείνη, η φιλία σου με τη Μελίνα είναι πολύ σημαντική και δεν αξίζει να την καταστρέψεις για χάρη των συμμαθητών σου. Προσπάθησε να τους πείσεις ότι η Μελίνα αξίζει τη φιλία τους και να τους περάσεις το μήνυμα ότι δεν έχει σημασία η καταγωγή, αλλά ο χαραχτήρας και η νοοτροπία του κάθε ανθρώπου. Ξέρεις, ο ρατσισμός υπάρχει πάντα, το σημαντικό όμως είναι να καταφέρουμε να τον ξεπεράσουμε.

Παρόλα αυτά, δεν μπορούσα να αντιμετωπίσω την εχθρότητα στα βλέμματα των συμμαθητών μου. Προσπάθησα να τους μεταπείσω, όπως με συμβούλευσε η μητέρα μου, αλλά το μόνο που κατάφερα ήταν να τους εξοργίσω ακόμη πιο πολύ. Η Μελίνα ένιωθε και αυτή την έχθρα, αλλά δεν πτοούνταν, διότι είχε εμένα που την υπερασπιζόμουν και την προστάτευα. Εγώ όμως ένιωθα τη μοναξιά να με ζώνει από παντού.

Ένα μεσημέρι, καθώς φεύγαμε από το σχολείο η Μελίνα κι εγώ, συναντήσαμε μια παρέα συμμαθητών μας που δεν φημίζονταν για την ευγενή τους συμπεριφορά.

– Τι να σου πω, Δανάη, χάνω κάθε ιδέα για τις επιλογές σου, είπε ειρωνικά ο ένας.

– Δεν περίμενα ποτέ από σένα να κάνεις παρέα με αυτήν, είπε περιφρονητικά ο άλλος δείχνοντας με το κιτρινιάρικο δάχτυλό του, τη Μελίνα.

– Έχω όνομα και σας παρακαλώ να μου μιλάτε πιο ευγενικά, είπε εκνευρισμένα η Μελίνα.

– Μπα, μιλάνε και τα μουχλιασμένα κούτσουρα, συνέχισε σαρκαστικά ο πρώτος. Δεν βλέπω όμως να σε υπερασπίζεται η φίλη σου, συνέχισε.

– εγώ…ε…, τράυλισα.

– Μίλα, Δανάη, με παρότρυνε η Μελίνα.

– Δεν…δεν μπορώ. Συγγνώμη, Μελίνα. Δεν έχω το κουράγιο, ψιθύρισα με χαμηλωμένο κεφάλι.

– Τι; Μα… δεν μπορεί! ψέλισε εκείνη γουρλώνοντας τα μάτια. Δεν το περίμενα αυτό!…Νόμιζα πως ήσουν με το μέρος μου, αλλά…Αντίο, Δανάη, είπε με ραγισμένη φωνή κι έφυγε τρέχοντας…

Γύρισα στο σπίτι θλιμμένη και θυμωμένη με τον εαυτό μου. Συνειδητοποίησα το τραγικό λάθος που είχα κάνει. Δεν έπρεπε να φερθώ έτσι. Δεν έπρεπε να θυσιάσω την τόσο σπάνια φιλία μου με τη Μελίνα για χάρη των συμμαθητών μου.

Από τότε προσπάθησα πολλές φορές να της μιλήσω, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Νιώθω απογοητευμένη. Εγώ όμως θέλω να επανορθώσω για τη συμπεριφορά μου. Νιώθω αφόρητη μοναξιά και οι ενοχές με πνίγουν από παντού. Τι πιστεύεις ότι πρέπει να κάνω; Ποια είναι η άποψή σου; Περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σου.

Φιλιά

Δανάη

Από το περιοδ. Του Πειραματικού Λυκείου Ρεθύμνου «Μαθητικοί Πειραματισμοί»

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: