Άγονη γραμμή

1 Σεπτεμβρίου 2010

Ο Καραγκιόζης στο Ρέθυμνο Θέατρο σκιών

Filed under: Φρυγανάκης Γεώργιος — Άγονη Γραμμή @ 9:15 πμ
Tags:


Ο Καραγκιόζης και ο Χατζηαβάτης, μετά τις παραστάσεις που έδωσαν μια ολόκληρη σαιζόν στο Ρέθυμνο, επανέρχονται στη βάση τους και τώρα βρίσκονται στο καφενείο της γειτονιάς μαζί με τον Κρητικό Μανούσο, που τους ρωτά για τις εντυπώσεις τους από την ιδιαίτερη πατρίδα του το Ρέθυμνο, που έχει να δει αρκετό καιρό.

Μανούσος: Είντα νέα, μωρέ κοπέλια, από το  Ρέθεμνος;

Χατζηαβάτης: Περάσαμε υπέροχα! Αμάν και πότε θα ξαναπάμε!…

Μ. Πώς σας εφάνηκε -ν- η πόλη;

Χ. Παράδεισος! Σωστός παράδεισος, σου λέω! Δεν θα ξεχάσω τα γραφικά σοκάκια του ιστορικού κέντρου της πόλης…

Καραγκιόζης: Μόνο που για να περάσεις από το τραπεζοκαρεκλαριό είναι μεγάλη ιστορία. Αν είσαι μάνα με καροτσάκι, πρέπει να το σηκώσεις στην πλάτη σου κι αν κρατάς τσάντες, πρέπει να τις ανεβάσεις στο κεφάλι σου!… Αν δεν αλλάξει κάτι βλέπω τους κατοίκους να κυκλοφορούν με… ελικόπτερα ή με… κρεμαστά σχοινιά σαν τον Ταρζάν!

Μ. Χμ! Το καινούριο μας λιμάνι πώς σας εφάνηκε;

Χ. Τύφλα να ’χει το Πασά Λιμάνι! Η μαρίνα είναι καταπληκτική. Αλλά εκείνο που με συγκίνησε ήταν η προστατευτική περίφραξη για τα αδέσποτα σκυλιά. Μπράβο σας! Αυτό θα πει φιλόζωοι και πολιτισμός!…

Κ. Και πώς δε σ’ άρπαξε εσένα ο… μπόγιας; Εμένα μου έμοιαζε με άδειο… Κουαντανάμο.

Μ. Χα. χα!…Για την ασφάλεια των πλοίων είναι. Νόμος τσ’ Ευρώπης και…τα σκυλιά δεμένα.

Κ. Ποιων σκυλιών; Ποιων πλοίων; ήθελα να πω. Μα δεν είδαμε κανένα πλοίο όλο το χειμώνα και το καλοκαίρι, παρά ένα κι αυτό στη χάση και στη φέξη. Μέχρι που εξαφανίστηκε σαν τον… Ερωτόκριτο του Κορνάρου!…

Μ. Και να σκεφτείτε ότι είχαμε-νε  τρία πλοία!

Κ.  Και τι έγιναν, τα ’φαγε η… μαρμάγκα;

Μ. Ας το πούμε κι ετσά! Πονεμένη ιστορία!…Καλύτερα ν’ αλλάξουμε θέμα…

Χ. …Έχουν τοποθετηθεί και ωραίοι οικολογικοί κάδοι παντού…

Κ. Μόνο που πολλοί  είναι άδειοι και οι σακούλες απορριμμάτων  σχηματίζουν βουνά γύρω τους…

Χ. Έχει και  ωραία πεζοδρόμια η πόλη, με δεντράκια και ποδηλατόδρομους…

Κ. Μόνο που οι πεζοί βαδίζουν στη λωρίδα των ποδηλάτων και… μουλαρώνουν στα κουδουνίσματα των ποδηλατών, που αναγκάζονται να κάνουν γαζέλια. Αλαλούμ, δηλαδή.  Η αλήθεια είναι ότι το περπάτημα είναι πιο εύκολο στη  λωρίδα αυτή και δε χαλάνε και τα τακουνάκια των γυναικών. Άσε που μερικές βγάζουν τα σώψυχά τους για … πασαρέλα! Το πρόβλημα είναι τα πολλά αυτοκίνητα, οι στενοί δρόμοι και οι τροχονόμοι που διαρκώς γράφουν. Τα πρόστιμα που φάγαμε ήταν πιο πολλά κι από τις εισπράξεις μας. Άσε που πληρώναμε την πιο ακριβή βενζίνη στην Ελλάδα… Λες ο Δήμος να μην δίνει λύση στο πρόβλημα σκόπιμα, για να μην χάσει τα έσοδα από τις κλήσεις;

Μ. Χα, χα!…Το κυκλοφοριακό πρόβλημα, όπως γράφουν οι εφημερίδες,  θα λυθεί σύντομα με το υπόγειο πάρκινγκ στην Πλατεία Τεσσάρων Μαρτύρων με 600 θέσεις.

Κ. Κατακαημένο …Κέντρο μου, τι σου ’μελε να πάθεις!

Μ. …Και από πάνω θα κτιστεί το καινούριο Δημαρχείο και καταστήματα…

Κ. Καλά, αντί να γκρεμίζουν, κτίζουν; Τότε γιατί γκρεμίσανε παρακάτω τα Χασαπιά;

Μ. Για τον ίδιο λόγο που γκρεμίσανε το Ενετικό Ρολόι, τον Προμαχώνα, την Άμμος Πόρτα…Ασ’ τα, πονεμένες ιστορίες!…

Κ. Μα λένε ότι θα το ξαναχτίσουν το ρολόι στην πλατεία αυτή.

Μ. Τι δουλειά έχει το ρολόι εκεί; Αυτό ήταν στην είσοδο του λιμανιού. Κάπου εκεί να γίνει κι όντε γίνει!…Τέλος πάντων…Δε μου λέτε, ανεβήκατε στο κάστρο της Φορτέτζας;

Χ. Το κάστρο είναι πανέμορφο, μαγευτικό, επιβλητικό, υποβλητικό…

Κ. Μόνο που τα τείχη του είναι γεμάτα από χόρτα, ρίγανες και συκιές! Παραγωγή κάνετε; Από Φορτέτζα κατάντησε… Φορ-τέζα!

Μ. Και να σκεφτείτε ότι το φτιάξανε σκλάβοι Ρεθεμνιώτες! Κουβαλούσανε τσι πέτρες χέρι – χέρι, στημένοι ο ένας δίπλα στον άλλο σαν αλυσίδα από τον απέναντι λόφο τση Τρυπητής ίσαμε το λόφο που χτίστηκε το κάστρο!…

Χ. Γκαρσόν, πιάσε άλλο ένα καραφάκι με μεζεδάκι, να πιούμε στην υγειά της λεβεντογέννας!…

Μ. Πήγατε καθόλου στο Φεστιβάλ Αναγεννησιακού Θεάτρου στη Φορτέτζα;

Χ. Είδαμε σ’ ένα ρεπό μας την κωμωδία «Ο Φουρτουνάτος» του Φώσκολου, που ανέβασε η θεατρική ομάδα  των καθηγητών του Ηρακλείου.

Κ. Αν έλλειπε κι αυτή η παράσταση, θα ήταν σαν Φεστιβάλ Θεάτρου Σκιών χωρίς Καραγκιόζη.

Μ. Είδατε και το  Μιναρέ μας, ε;

Χ. Αχ ο Μιναρές! Τι μεγαλοπρεπής, τι υπέροχος!….

Κ. Αλλά φασκιωμένος! Άσε που έπεσε μια πέτρα και ένα καδρόνι δίπλα μας την ώρα που πίναμε από κάτω ρακές!…

Χ.. Ναι, αλλά ο Πρόεδρος Διαδόσεως Καλών Τεχνών, που έφτασε με την ψυχή στο στόμα επιτόπου, είπε ότι σύντομα θα λυθεί το πρόβλημα. Είπε ότι θα τον κοντύνουν μερικά μέτρα και  τον υπόλοιπο θα τον κάνουν μούμια.

Μ. Μούμια; Μα είντα λες Χατζηαβάτη μου! Οϊδά και μούμια!…

Χ. Του είπαν από το Υπουργείο ότι θα τον τυλίξουν με λινάτσες για λόγους προστασίας προσωρινά….

Κ. Ποιον, τον πρόεδρο;

Χ. Το Μιναρέ, άνθρωπέ μου…

Κ. «Προσωρινά», όπως και τις μούμιες των Φαραώ; Τέλος πάντων, τα σχέδια άλλαξαν και ο μιναρές θα μείνει μόνο… κοντοστούπης.

Χ. Επισκεφτήκαμε και το ενετικό λιμανάκι το βράδι. Ήταν φανταστικό!…

Κ. Μια μέρα όμως ψάρεψαν οι δύτες από το βυθό του αφάνταστο… θησαυρό: Τι τραπέζια, τι καρέκλες, τι ποδήλατα, μέχρι και ένα νοσοκομειακό φορείο. Δηλαδή μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: φαγ-ούζα και χαβ-ούζα…

Χ. Και ο φωτισμένος τούρκικος φάροςς, μαγευτικός! Αγέρωχος, λεβεντόκορμος σαν  εσένα, Μανούσο μου! Γκαρσόν, φέρε άλλο ένα καραφάκι και μεζέ, να το πιούμε στην υγειά της λεβεντογέννας…

Κ. Μόνο που είναι αιγυπτιακός. Δεν διάβασες, βρε ανιστόρητε, το φυλλάδιο του Νταραμανελίτη; Και καλά, δεν είδες τα γκράφιτι και τις άλλες ασκήμιες;

Μ. Το χειρότερο είναι πως από κάτω του έχει μια μεγάλη κουφάλα και, ο θεός να με βγάλει ψεύτη, μα θωρώ τον-ε να κάνει το υποβρύχιο στον  πάτο του λιμανιού!…

Χ. Λες να τον κοντύνουν  κι αυτόν;

Κ. Με αυτή τη λογική, πάμε για…κοντοστούπολη!

Χ. Εμένα αυτό που με ενόχλησε ήταν τα τεράστια πανό με την επιγραφή «ΠΩΛΕΙΤΑΙ» στη Φορτέτζα, αλλά και στο Μιναρέ και το Φάρο, που έμοιαζαν σαν χοτζάδες με πετραχήλια.

Κ. Αυτό σ’ ενόχλησε; Καλύτερα αυτές οι επιγραφές, γιατί βγαίνουν εύκολα. Και δεν σ’ ενόχλησαν οι «Φίλοι της Ιτορίας της Κρήτης» που ζήτησαν τα κτίσματα της Φορτέτζας για  Μουσείο ιστορίας  της Κρήτης, χωρίς όμως να δίνουν λογαριασμό στο Δήμο πενήντα ολόκληρα χρόνια;

Μ. Δηλαδή θέλανε ιδιωτικό Μουσείο στη δημοτική ιδιοκτησία. Κι άντε να τσι κουλαντρίσεις μετά!…

Χ. Λέτε να γίνει ό,τι και στο πολεμικό μουσείο με τον γκόλντεν γιο του Ζαγορίτη και την Τζούλια;

Μ. Χα, χα! Τι  ανακατερά κάνει ο νους σου, μωρέ Χατζηαβάτη; Ε, είπαμε ’δά!…

Κ. Γι’ αυτό κι εγώ ανακατεύομαι τόση ώρα;

Μ. Στη νέα πλατεία, την «Πλατεία Μικρασιατών»,  πήγατε;

Χ. Και βέβαια. Όλα τέλεια, φανταστικά, αστραφτερά!…

Κ. Μόνο που είναι γεμάτη… ιχνογραφίες και… ρητά, όπως: «Γαμ΄.. την Ε.Α» κλπ. Μήπως τα παιδιά του απέναντι δημοτικού σχολείου – του «Τούρκικου», όπως το λένε – μαθαίνουν εκεί  ανάγνωση;

Μ. Κατέω εγώ; Μα καλά, ακόμη δεν τα ’σβησαν ;

X. Άκουσα ότι θα αναθέσουν τη φύλαξη της πλατείας σε αυτόν που θα πάρει την  άδεια για καντίνα με αναψυκτικά. Θα ’χει, λέει, υποχρεωτικό ωράριο μέχρι τις δώδεκα τα μεσάνυχτα.

Κ. Γιατί, αυτό το ωράριο έχουν και οι…μουτζουρογράφτες;

Μ. Κι είντα θα’ ναι μαθές, καντινιέρης ή δραγάτης; Και δε μου λέτε, στήθηκε το  άγαλμα της μικρασιάτισσας μάνας που λέγανε;

Χ. Α, είναι τέλειο! Τι εκφραστική η Μικρασιάτισσα που αγναντεύει την αποβάθρα που πρωτοπάτησαν το πόδι τους οι Πρόσφυγες!

Κ. Έχεις μπλέξει τα….αγάλματα, για να μην πω τίποτε άλλο! Καλέ αυτό είναι η προτομή της Καλλιρρόης Παρέν…

Μ. Η παραλία μας σας άρεσε; Μη μου πείτε «όχι».

Χ. Φανταστική! Με τα φοινικόδεντρα, λες και είμαστε σε ακτή της Αφρικής!…

Κ. Μάλλον στις ακτές της… φρίκης, της φρίκης με το πλαστικό φερετζέ και το μουσικό αλαλούμ. Οι «βουβουζέλες» στο Μουντιάλ ήταν λιγότερο ενοχλητικές.

Μ. Ας …(κ)όψονται κάποιοι που έκαναν την «μπουλντόζα»… γκαζόζα!  Τι να σου κάνει τώρα και ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου με τις τρεις προτάσεις του! Κάποιοι δε γρικούν πράμα! Εδώ δε χρειάζεται Μίνως∙ εδώ χρειάζεται… Μινώταυρος!

Χ. Τώρα, όμως, με την οικονομική κρίση, μήπως πρέπει να «παγώσει» για λίγο το θέμα;

Μ. Τέλος πάντων…Κανένα μπανάκι κάνατε;

Χ. Κάναμε αρκετά. Θεέ μου τι απόλαυση! Ξαπλώναμε την αρίδα μας στη χρυσή αμμουδιά και μαζεύαμε Ήλιο!!…

Κ. …Αφού πρώτα μαζεύαμε γόπες και άλλα σκουπίδια. Κάποιοι  δε σέβονται αυτή την αμμουδιά κι ας είναι μια χρυσοπηγή για την πόλη!

Μ. Έχουμε και τέτοιους μοσχοκούζουλους!…Κάτι τέτοιους πρέπει να τους καθίζουν ξεβράκωτους πάνω στην καυτή άμμο, μέχρι να κεντήσει ο ποπός τους!

Κ. Πο-πόοοο! Ωραία σκηνή για σενάριο, ε Χατζηαβάτη!

Χ. Τον ποπό σου να ρωτάς καλύτερα.

Μ. Και δε μου λέτε, από φαΐ πώς τα πήγατε;

Κ. Καλά να ’ναι τα σουβλατζίδικα. Λίγο όμως ακόμη και θα αρχίζαμε να… μουγκρίζουμε. Να κοίτα το Χατζηαβάτη, γέμισε… γουρουνότριχες. Στην Τουρκία που δώσαμε κάποιες παραστάσεις δεν πληρώναμε ούτε τα μισά. Αν δεν βάλουν νερό στο κρασί τους κάποιοι συμπατριώτες σου, θα… τους ξυδιάσει το κρασί!

Μ. Ξα τους!… Πίσω έχει το ζόρε την ουρά. Θα γλακούνε και δεν θα φτάνουνε!..

Χ. …Πιο φιλόξενους ανθρώπους δεν ξανάδα! Μας καλούσαν και  σε  γάμους και παίρναμε και από μια τσάντα αφάγωτα κρέατα. για τα…σκυλιά μας.

Μ. Πήρατε κάτω και τα σκυλιά σας;

Κ. «Τρόπος του λέγειν».Τώρα, τι σκυλιά μας, τι κοιλιά μας…Εκεί θα κολλήσουμε;

Μ. Αυτά βλέπουν οι Τσέχοι και οι Σλοβάκοι και λένε: «Να θα φάτε βοήθεια»!

Χ. …Στο νοσοκομείο που χρειάστηκε να πάω για κάτι ιλίγγους, με  συγκίνησαν όλοι με τον τρόπο τους. Εσύ ήσουν μπροστά, Καραγκιόζη, και είδες.

Κ. Μόνο που ελλείψει  βαμβακιού,  στην αιμοληψία χρησιμοποίησαν… χαρτοπετσέτα!

Χ. …Άσε που λειτουργεί δωρεάν και Ομάδα Ψυχολογικής Υποστήριξης για άτομα που η οικονομική κρίση τους έχει προκαλέσει κατάθλιψη και τάσεις αυτοκτονίας.

Μ. Και πήγατε;

Χ. Όχι, ήρθαν μόνοι τους και μας  βρήκαν. Μας ζήτησαν τη… συνταγή για την αντιμετώπιση της χρόνιας οικονομικής κρίσης.

Κ. Από τις συζητήσεις και τις τοπικές εφημερίδες έπαιρνα πληροφορίες για τα προβλήματα του Νοσοκομείου, του Μουσείου, του Πανεπιστημίου ή της Βιβλιοθήκης, για το ακριβό νερό, για τα χρέη του Δήμου στη ΔΕΗ… Ξέρεις, τα περνούσα όλα στα σενάριά μου και έπεφτε πολύ γέλιο και χειροκρότημα.. Συνήθως μας αρέσει να γελάμε με τα χάλια μας, που από συνήθεια δεν τα βλέπουμε, παρά όταν μας τα δείξουν οι άλλοι. Το κάνω σ’ όλες τις πόλεις που επισκέπτομαι και πάντα καλοπροαίρετα…

Μ. Δεν έχει ο Δήμος…. σάλιο, που λέει και ο Υπουργός Εργασίας. Και χωρίς ψιλά δεν μπορείς να κάνεις ούτε μια αποψίλωση στο κάστρο! Τα ’φαγαν, λένε, οι προηγούμενοι…

Κ. Και έχωσαν κανένα μέσα;

Μ. Ναι, έναν!

Κ. Ποιον;

Μ. Τον ανακριτή!

Κ. Δηλαδή;

Μ. Δηλαδή τον εχώσανε στον τάφο!…Ασ’ τα, πονεμένη ιστορία! Ας αλλάξουμε όμως κουβέντα…. Πώς σας εφάνηκε-ν η γ-εκδήλωση «Ημέρα χορού και συναδέλφωσης των λαών», που διοργάνωσε-ν ο Σύλλογος «Πλανήτης Κρήτη»;

Κ. Μεγάλη πλάνη! Αντί για το Γκίνες η Κρήτη πήρε το βραβείο… γκίνιες κι αρχίσανε οι γκρίνιες για τη διοργάνωση. Εδώ που τα λέμε δεν ήταν εύκολο να μαζευτούν 200.000 άνθρωποι στο ΒΟΑΚ. Ας έκανε και το Γκίνες λίγο σκόντο. Σε περίοδο εκ-πτώσεων είμαστε…

Χ. Κάποιοι μιλούν για προβοκάτσια! Κυκλοφόρησε ότι ήταν στημένο κόλπο και ότι θα τους βάζανε να… σκάψουν για το νέο ΒΟΑΚ , και  λακίσανε. Μόνο 5-6.000 μείνανε.

Κ. Πράγματι η αποτυχία της εκδήλωσης αυτής… ΒΟΆ!

Μ. Ε τότε,  ας βραβέψουνε  ετούτουσάς τσι λεβέντες!…

Χ. Γκαρσόν, φέρε να πιούμε στην υγειά της λεβεντογέννας!

Μ. Τέλος πάντων… Οι παραστάσεις σας πώς πήγαν;

Κ. Ας είναι καλά ο κόσμος, μας στήριξε. Αν εξαιρέσουμε ένα δυο μικροεπεισόδια, όλα πήγαν καλά!

Μ. Μου τα κάνεις πιο λιανά;

Κ. Να, ήταν δυο τρεις που ύψωσαν  σε κάποια παράσταση μια σημαία της Κρητικής Πολιτείας και φώναζαν το σύνθημα «Αυτονομία στην  Κρήτη»!

Μ. Ετούτοινά κουζουλαθήκανε ντίπι! Έτσι μού ’ρχεται να βουτήξω κιανένα στελιάρι και να κατέβω να τους-ε κάμω τσι κώλους  μαύρους…

Κ.  Κάποιος με χαρακτήρισε στον τύπο «τουρκόσπορο»!

Μ. Χα, Χα! Ξέρω, θα ’ναι κανείς από τους…βενετόσπορους!  Καλοί  κάλοι  και του λόγου τους.

Κ. Ας όψεται η ΟΥΝΕΣΚΟ που με έβγαλε Τούρκο, μπερδεύοντας τους Τούρκους με τους Οθωμανούς. Και, όπως καταλαβαίνεις, έγινα… Τούρκος απ’ το κακό μου!

Μ. Μη δίνεις σημασία. Πράμα άλλο;

Κ. Έρχονταν και μερικοί που έμπαιναν κορδωτοί και κάθιζαν στα πρώτα καθίσματα, χωρίς να πληρώσουν!…

Μ. Χα,χα!… Έννοια σου, μα εδά με τον «Καλλικράτη» θα  λιγοστέψουνε του λόγου τους.

Χ. Α, ξέχασα. Συναντήσαμε και πολύ ωραία αγάλματα. Μπράβο σας! Αυτό θα πει φιλότεχνοι!

Κ. Διακοσμημένα, βέβαια, με  πολύχρωμα…τατουάζ. Σκέφτηκα, Μανούσο, να  παρουσιάσω κάποια  με τα χέρια τους να δίνουν το… παράσημο της ανοιχτής παλάμης, αλλά με συγκράτησε ο Χατζηαβάτης.

Μ. Όντε ξανακατέβετε,  πάρτε και την αφεντιά μου στο μπουλούκι σας. Και ότινος του κούει α σας -ε- πει πράμα! Χωρίς κριτική, μωρέ,  για τα στραβά και τ’ ανάποδά μας, σαν τη δική σου Καραγκιόζη, πώς θα σάξει ο κόσμος; Πώς θα γίνει καλύτερη η πόλη μας;

Χ. Μπράβο, Κρητίκαρε! Μπράβο Ζορμπά! Γκαρσόν, πιάσε ένα καραφάκι, για λογαριασμό της… λεβεντογέννας!

Μ. Μωρέ συ, παίζεις με; Πιες και φάε επαέ όσους μεζέδες θες, αλλά σταμάτα τσι κολακείες και τα κατινίσματα,  μη σε κολλήσει η …λεβεντογέννα (του δείχνει την παλάμη του) χαλκομανία στον τοίχο!

Κ. (Ρίχνοντάς του μια καρπαζιά στο σβέρκο) Να, πάρε ένα…χειρομεζέ προκαταβολικά.

Χ. Είπα πως σ’ αυτή την παράσταση θα γλιτώσω  την καρπαζιά, αλλά την έφαγα στο 90`…

Κ. Σταμάτα, γιατί… υπάρχει και παράταση!…

(Βασική πηγή: τοπικός τύπος)

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Πάντα διαχρονικός ο καραγκιόζης.Και επίκαιρος… όσο ποτέ άλλοτε.

    Σχόλιο από Γλυκερία Παυλίδου — 3 Σεπτεμβρίου 2010 @ 9:10 μμ | Απάντηση

  2. ΓΙΩΡΓΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ.
    ΑΝ ΗΤΑΝ ΛΙΓΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΗ ΜΙΑ ΩΡΑ ΘΑ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΩ ΜΕ ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ.
    ΕΥΧΟΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ Σ’ΕΧΩ ΚΑΘΗΓΗΤΗ.
    ΒΑΓΓΕΛΗΣ.

    Σχόλιο από ΠΑΠΑΔΑΚΙΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ — 4 Σεπτεμβρίου 2010 @ 8:03 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: