Άγονη γραμμή

27 Σεπτεμβρίου 2010

Η Κρίση…

Filed under: Χατζημαρκάκης Αντώνης — Άγονη Γραμμή @ 8:22 πμ
Tags:

Τελικά τί είναι αυτή η κρίση; Είναι απλά μια ατυχής οικονομική συγκυρία στην οποία μας έσπρωξαν έντεχνα οι κακοί αυτοί ευρωπαίοι,και οι επιτήδειοι οικονομικοί ιθύνοντες του κόσμου τούτου; Είναι μια παγίδα που μας έστησαν οι εχθροί μας,για να μας οδηγήσουν στο χείλος του γκρεμού,για να πλουτίσουν εις βάρος μας; Μήπως τελικά εμείς δεν έχουμε κανένα μερίδιο ευθύνης και όλα έγιναν ερήμην μας; Είναι και αυτή μια άποψη.Και για την ακρίβεια μια πολύ δημοφιλής άποψη.Είναι όμως και μια ρεαλιστική άποψη;Είναι τόσο αληθινή όσο αληθοφανής είναι; Είναι…;

Πριν τριάντα χρόνια δεν υπήρχα.Ανήκω στη γεννιά του ΄80.Δηλαδή στη γενιά των 700 ευρώ.Χωρίς ασφάλεια εννοείται. Άρα δεν μπορώ να ξέρω τι συνέβη πριν τριάντα χρόνια.Είμαι όμως σε μια ηλικία που πιστεύω ότι μπορώ να αντιληφθώ κάποια πράγματα.Ίσως και να κάνω λάθος.Ίσως και όχι.Λένε πως η αλήθεια πονάει.Είναι όμως ο μόνος τρόπος για να κτίσει κανείς κάτι το οποίο δε θα καταρρεύσει σα χάρτινος πύργος.Είτε αυτό λέγεται σχέση,είτε αυτό λέγεται οικογένεια,είτε αυτό λέγεται κοινωνία είτε αυτό λέγεται κράτος.Και το ερώτημα είναι απλό και ηχηρό.Είμαστε αληθινοί;;

Η ζωή ενός ανθρώπου ξεκινά μέσα στην οικογένειά του.Και είναι πολύ μεγάλο πράγμα η οικογένεια.Η αληθινή οικογένεια.Γιατί δηλαδή θα αναρωτηθεί κάποιος,η ελληνική οικογένεια τι είναι; Αυτό προσπαθώ και γω να καταλάβω.Σαν παιδί διαμορφώνει κανείς τη στάση ζωής του.Αντιλαμβάνεται τον κόσμο και αποκτά τη νοοτροπία εκείνη που θα κατευθύνει τον τρόπο ζωής του και κατά συνέπεια τις πράξεις του.Διαμορφώνει την προσωπική του φιλοσοφία,και κυρίως τον προσωπικό του ηθικό κώδικα.Για αυτό η οικογένεια ως η πρώτη βαθμίδα κοινωνικοποίησης του ανθρώπου θέτει τις βάσεις και θεωρείται ο σημαντικότερος σταθμός στην κοινωνικοποίηση του ατόμου.Τι είδους λοιπόν είναι η ελληνική οικογένεια; Αν υπερηφανευόμαστε για κάτι σα λαός αυτό είναι η συνοχή της οικογένειάς μας και το πόσο δεμένοι και αγαπημένοι είμαστε.Μεγάλωσα και γω με την άποψη πως η ευρωπαική οικογένεια είναι σκληρή,άδικη και με πολύ χαλαρούς δεσμούς συνοχής.Με άλλα λόγια δεν είναι μια αγαπημένη οικογένεια<<Εκεί διώχνουν τα παιδιά τους όταν γίνουν 18 χρονών.Αν είναι δυνατόν…>>Είναι μια έκφραση που λίγο πολύ όλοι μας έχουμε ακούσει.Αναρωτηθήκαμε όμως γιατί να είναι τόσο σκληροί αυτοί οι Ευρωπαίοι?Δεν έχουν αισθήματα αυτοί; Αναίσθητοι είναι; Και αν αναρωτηθήκαμε, καταλήξαμε στο ότι αυτοί δεν ξέρουν,και στο ότι εμείς σίγουρα είμαστε καλύτεροι γονείς από τους άκαρδους και σκληρούς ευρωπαίους.Αλήθεια ή ψέμα;

Για να καταλάβουμε τι ακριβώς μας οδήγησε εδώ,πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής οικογένειας και κατ΄επέκταση της ελληνικής κοινωνίας.Μα τι είναι αυτά που σκέφτομαι; Τί σχέση έχει τώρα η οικογένεια και η κοινωνία με την οικονομική κρίση; Φτάσαμε εδώ επειδή δεν έχουμε λεφτά.Επειδή χρωστάμε τόσα λεφτά,και επειδή κάθε χρόνο το έλειμμα γιγαντώνεται αντί να μειώνεται.Απόλυτα σωστό.Και αφού απαντήσαμε σε αυτό το ερώτημα,εύλογα προκύπτει το επόμενο:Γιατί βρεθήκαμε να χρωστάμε τόσα λεφτά; Δεν καταλάβαινε κανείς που οδεύει αυτή η χώρα; Σαφώς και καταλάβαιναν αυτοί που έπρεπε να καταλάβουν.Όμως καμία σημασία δέν έχει αν κατάλαβε καλύτερα ο Γιάννης ή ο Γιαννάκης.Γιατί όπως λέει και ο λαός τί Γιάννης τί Γιαννάκης; Αντίθετα αυτό που έχει σημασία είναι γιατί κάναμε πως δεν καταλαβαίναμε.Γιατί δεν ήμασταν ειλικρινείς; Και η απάντηση είναι πολύ απλή:Γιατί δε θέλαμε να είμαστε ειλικρινείς.Και γιατί δε θέλαμε να είμαστε ειλικρινείς; Γιατί δε μας συνέφερε.Γιατί αν κοιτούσαμε κατάματα τον καθρέφτη θα έπρεπε να τον μουντζώσουμε. Και ποιος θέλει να μουντζώνει τον εαυτό του; Κανείς φυσικά .Γιατί εγώ τί φταίω; Οι άλλοι τα φάγανε.Μαθηματικός δεν είμαι,και για αυτό έχω μια απορία:είναι δυνατόν σε μια χώρα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων να υπάρχουν δέκα εκατομμύρια ίδιες απαντήσεις και ταυτόχρονα να υπάρχει κάποιος ένοχος; Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:1ον)Πραγματικά δε φταίει κανείς.Πάρα πολύ απλά οι ένοχοι βρίσκονται αλλού.Σε άλλη γη σε άλλα μέρη,για παράδειγμα στον Άρη.Τον πλανήτη.Είναι οι λεγόμενοι αρειανοί.Το πρόβλημα με αυτή την εξήγηση όμως είναι το εξής:πότε ήρθαν αυτοί οι αρειανοί και δεν το πήραμε πρέφα; 2ον)Όσοι από μας λέμε τη φράση <<Μα τί φταίω εγώ?>>πολύ απλά λέμε ψέματα.Γιατί κανείς Έλληνας δε λέει ότι φταίει.Είναι δυνατόν όμως να μη φταίει κανείς; Μάλλον όχι. Είναι δυνατό να φταίνε μόνο κάποιοι από τους πολιτικούς; Μάλλον όχι. Συμπέρασμα; Κάνουμε αυτό που μάθαμε να κάνουμε.Να κατηγορούμε πάντα τους άλλους και μην είμαστε ειλικρινείς.Μάθαμε επίσης ότι μετά το πανεπιστήμιο θα μπούμε στο δημόσιο και θα πληρωνόμαστε χωρίς να δουλεύουμε και πολύ.Μάθαμε ότι θα ψηφίσουμε αυτόν που ψηφίζει ο μπαμπάς γιατί πώς αλλιώς θα μπούμε στο δημόσιο; Πώς αλλιώς θα αποκτήσουμε προβάδισμα έναντι των άλλων που θέλουν να μπουν στο δημόσιο; Και αν απαντούσαμε με την αξία μας,μας λέγανε καλά με αυτά τα μυαλά που κουβαλάς…Και αν λέγαμε γιατί πρέπει να ψηφίσω κάποιον για να διοριστώ,η απάντηση ήτανε γιατί έτσι γίνεται,εσύ θα το αλλάξεις τώρα; Το θέμα είναι γιατί να γίνεται έτσι; Και η απάντηση είναι γιατί έτσι θέλουμε να γίνεται. Γιατί ανήκοντας σε ένα κόμμα θα μπορέσουμε να βολευτούμε έναντι των άλλων.Μα ποιοι είναι τελικά αυτοί οι άλλοι; Μήπως είναι και αυτοί από τον Άρη; Πολύ φοβάμαι πως όχι.Οι άλλοι είναι αυτοί που κάνουμε παρέα,τα ξαδέρφια μας που τόσο πολύ τα αγαπάμε γιατί είμαστε συγγενείς και από την πολλή αγάπη βάζουμε μέσο για να τους πάρουμε τη θέση.Αφού έτσι κάνουν οι πάντες.Και αυτοί οι πάντες όμως δυστυχώς εμείς είμαστε πάλι.Το ίδιο ακριβώς γίνεται με τη φοροδιαφυγή.Η υποκρισία στο αποκορύφωμά της.Όλοι κατηγορούμε τους κλέφτες.Εντάξει υπάρχουν κάποιοι που κλέβουν τεράστια ποσά.Εάν όμως αυτοί δεν έκλεβαν δε θα υπήρχε πρόβλημα; Δυστυχώς θα υπήρχε. Γιατί; Μα γιατί η συντριπτική πλειοψηφία μας όταν μπορεί κάτι κλέβει από το κράτος.Το θέμα είναι ότι δεν μπορούν όλοι.Και γι’αυτό και υπάρχουν οι διαμαρτυρίες.Γιατί να κλέβουν οι άλλοι και όχι εμείς; Όταν γνωστοποιηθεί το όνομα κάποιου φοροδιαφυγά τότε τον λιθοβολούμε ανελέητα.Μήπως από το φόβο ότι ίσως εμείς να είμαστε οι επόμενοι; Και το ίδιο ακριβώς βέβαια κάνουν και οι πολιτικοί.Γιατί και αυτοί στην ελληνική κοινωνία μεγάλωσαν,οι περισσότεροι τουλάχιστον.Τί άλλο θα μπορούσαν να κάνουν; Άρα το πρόβλημα που ζούμε είναι βαθειά κοινωνικό.Πρέπει να αλλάξει ριζικά η κοινωνία μας για να υπάρξει μέλλον.Και το χειρότερο είναι ότι ως γνωστόν με σουλουπώματα και μερεμέτια πάνω σε κάτι σαθρό κανείς ποτέ δεν έχτισε κάτι υγιές και δυνατό.Είμαστε όμως πρόθυμοι να κατεδαφίσουμε όλα αυτά που μέ τόσο κόπο,επί τόσα χρόνια προσπαθούσαμε να οικοδομήσουμε; Και τί είναι αυτά; Είναι οι λεγόμενες «δημόσιες σχέσεις» ή αλλιώς «γνωριμίες» στις οποίες επένδυσαν όλοι σχεδόν οι Έλληνες.Και δεν έχουν κάνει όλοι απόσβεση ακόμα…Πολλοί ευελπιστούν ακόμα ότι κάποια στιγμή θα έρθει η σειρά τους  να καρπωθούν τα οφέλη των μακροχρόνιων κόπων τους.Και τί σημαίνει αυτό; Ότι προσβλέπουν σε ένα διορισμό κάποιου μέλους της οικογένειάς τους, ότι ευελπιστούν στο «μαγικό χέρι» που θα τους βοηθήσει να μπουν σε κάποιο επιδοτούμενο πρόγραμμα,έστω και αν δεν πληρούν τις προϋποθέσεις,και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.Και πρέπει να έχει μεγάλη φαντασία…Και αν ρωτήσει κανείς:μα γιατί πρέπει να περιμένεις αντάλλαγμα από τον τάδε?Η απάντηση είναι τόσο παθιασμένη και αυτονόητη γεμάτη παράπονο και απορία:μα τόσα χρόνια τον ψήφιζα,τόσες ψήφους του βρήκα,δεν το αξίζω; Μάλιστα κύριε, το αξίζετε .Είναι η απάντηση. Και επίσης αξίζετε και τη χώρα που έχετε,είναι η ολοκληρωμένη απάντηση…

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Πολύ σωστές οι διαπιστώσεις του αρθρογράφου. Άμα δεν είχε μπάρμπα στην Κορώνη, δεν μπορούσες να «προοδεύσεις». Πελατειακές σχέσεις: η κατάρα της φυλής. Το ρουσφέτι. Τα πολιτικά γραφεία, γραφεία ευρέσεως εργασίας. Τίποτα δεν προχωρούσε χωρίς το μέσον. Στη Δικτατορία ευτυχείς όσοι είχαν κάποιον αξιωματικό του στρατού, στη Δημοκρατία, κάποιον βο(υ)λευτή! Ο εξευτελισμός της προσωπικότητας του ατόμου. Μετρούσες σαν ψήφος και όχι σαν προσωπικότητα. Και το Δημόσιο γεμάτο από τους «πελάτες-οπαδούς». Τώρα το αν θα αλλάξουν τα πράγματα λόγω της κρίσης, θα το δούμε. Πάντως το εκλογικό σύστημα και η δομή της οικονομίας και οι νοοτροπίες στην κοινωνία δεν βοηθάνε.

    Σχόλιο από George Thanopoulos — 27 Σεπτεμβρίου 2010 @ 8:58 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: