Άγονη γραμμή

11 Οκτωβρίου 2010

Αδελφοποίηση Σελλιά Ρεθλυμνης με Sellia Catanzaro

Filed under: Δημαράτου Μαρία — Άγονη Γραμμή @ 8:35 πμ
Tags:

S E L L I A    C A T A N Z A R O       Σ Ε Λ Λ Ι Α   Ρ Ε Θ Υ Μ Ν Η Σ

Α Δ Ε Λ Φ Α    Χ Ω Ρ Ι Α

Υπάρχει μια θεωρία σύμφωνα με την οποία κανένας άνθρωπος δεν είναι μοναδικός. Κάπου σ’ αυτή τη γη , ανάμεσα στα δισεκατομμύρια των συνανθρώπων μας, υπάρχει ο «δίδυμος» αδελφός μας, που, κατά το νόμο των πιθανοτήτων, ίσως κάποτε συναντήσουμε. Για δίδυμο χωριό δε γνωρίζαμε, όμως το βρήκαμε.

Στην αρχή συναντηθήκαμε στο διαδίκτυο. Κατά το 2002. Μετά ανταμώσαμε. Το 2004. Ήταν τότε που μια ομάδα περίεργοι Σελλιανοί και φίλοι των Σελλιών από την Κρήτη και την Αθήνα φορτώσαμε ένα λεωφορείο με τσικουδιά και καλή διάθεση και ξεκινήσαμε αναγνωριστικό ταξίδι στην άλλη πλευρά του Ιονίου να δούμε με τα μάτια μας το ομώνυμο χωριό της Ιταλίας.

Η υποδοχή που μας επεφύλαξαν ήταν απρόσμενα ομαδική, συγκινητικά εγκάρδια και ιδιαίτερα επίσημη. Δεν μας αιφνιδίασαν μόνο οι άνθρωποι μα και το τοπίο. Το χωριό, καβάλα στα διάσελλα των λόφων που το απαρτίζουν, έμοιαζε αδέρφι του δικού μας, ακόμη και αν δεν έχει οπτική επαφή με το κοντινό παραθαλάσσιο χωριό – όρα Πλακιάς – που ονομάζεται Sellia Marina. Οι καλλιέργειες ίδιες : λιόφυτα, λιόφυτα και κάποια αμπέλια. Λάδι είναι και το δικό τους βασικό  προϊόν .Και κρασί .Ωραίο κρασί. Και … μακαρόνια, βέβαια.

Στο βιβλίο που η ερευνήτρια Katia Passante – η αιτία και η αίτια της επικοινωνίας μας με τα Sellia – έγραψε το 2001 με τον ιερέα της περιοχής Don Giuseppe Consentino τεκμηριώνει ότι οι Selliesi του Catanzaro κατάγονται από του δικούς μας Σελλιανούς,π ου μετανάστευσαν κατά τις εποχές των μεγάλων μετακινήσεων των πληθυσμών της Μεσογείου. Το τεκμηριώνουν με εκτενή βιβλιογραφία. Μεταξύ των ερευνητών  που ασχολήθηκαν με τη σχέση Sellia – Σελλιά είναι και ο δικηγόρος Giovanni Balletta, που είχε ήδη επικοινωνία με το Σελλιανό ερευνητή δάσκαλο Κώστα Ανδρεδάκη. Χρειάζεται, βεβαίως, περαιτέρω έρευνα να αποδειχθεί κατά  πόσον οι Σελλιανοί πρόγονοί μας ήσαν τόσο ανήσυχοι που ταξίδεψαν πέραν των ορίων της Κρήτης και δημιούργησαν δίδυμο χωριό στην περιοχή της Καλαβρίας.

Σήμερα πάντως τα κοινά είναι πολλά και η αδελφοποίηση ήταν θέμα χρόνου. Ο Δήμος Φοίνικα ήταν ήδη έτοιμος από άποψη γραφειοκρατίας. Τα απαραίτητα έγγραφα είχαν από καιρό ετοιμαστεί. Έμενε να τακτοποιηθούν πρακτικά θέματα. Χρειάστηκε αγώνας δρόμου εκ μέρους των διοργανωτών. Όλοι, Δήμος και Τοπικό Συμβούλιο, Πολιτιστικός Σύλλογος, Εκκλησία, Συνεταιρισμός, Σύλλογος Αποδήμων, μεμονωμένα άτομα , αλλά και όλοι οι Σελλιανοί, από τον μικρότερο ως τον μεγαλύτερο πάλεψαν  κυριολεκτικά, κυρίως με το χρόνο, και στις 26 Σεπτεμβρίου όλα ήσαν έτοιμα να υποδεχτούμε τους προσκαλεσμένους Ιταλούς ¨αδελφούς¨.

Η αντιπροσωπεία ολιγάριθμη αλλά σημαντική : ο Δήμαρχος Davide Zicchinella, δύο Αντιδήμαρχοι, οι οικογένειές τους, και βέβαια η διοργανώτρια όλων Katia Passante.

H επίσημη τελετή το απόγευμα της 26ης Σεπτεμβρίου ξεκίνησε με αποκάλυψη σχετικής αναμνηστικής λίθου στην είσοδο του χωριού από τις αρχές των δύο χωριών και το φύτεμα ελιάς –συμβόλου ειρήνης και φιλίας –αλλά και δέντρου χαρακτηριστικού των δύο αδελφών, πλέον , περιοχών.

Στο Πνευματικό Κέντρο του χωριού ο Δήμαρχος Μανώλης Μαστορογιαννάκης προσφώνησε εγκάρδια τον ιταλό ομόλογό του, που ξεκίνησε τη δική του ομιλία στα…Ελληνικά. Αφού αναγνώστηκαν οι όρκοι αδελφοποίησης στα Ελληνικά και Ιταλικά και ανταλλάχτηκαν τα σχετικά δώρα, Σελλιανοί και Selliesi κάθησαν γύρω από πλούσια τραπέζια με παραδοσιακά φαγητά που είχε ετοιμάσει ο Πολιτιστικός Σύλλογος. Το γλέντι που ακολούθησε ήταν γνήσια Σελλιανό και οικογενειακό. Ντόπιοι οργανοπαίχτες , Σελλιανάκια χορευτές αλλά και Κρητικά και Ποντιακά συγκροτήματα που έτυχε να βρίσκονται στην Περιοχή για τις Εορτές Τουρισμού της επομένης ημέρας και προστέθηκαν και αυτοί στην παρέα, χόρεψαν τραγούδησαν , ψυχαγώγησαν. Δίδαξαν και διδάχτηκαν από τους φιλοξενούμενους πολιτιστικά στοιχεία.

Το πιο σημαντικό ήταν η αθρόα και αυθόρμητη συμμετοχή όλων των Σελλιανών. Όχι μόνο στις εκδηλώσεις της τελευταίας ημέρας. Πολλοί ήρθαν από την Αθήνα γι’ αυτό το λόγο. Άλλοι παρέτειναν την παραμονή τους στο χωριό. Μέρες πριν , βλέποντας την αγωνία και το άγχος των διοργανωτών, προσφέρονταν να κάνουν ό,τι μπορούσαν, ακόμη και να προσφέρουν χρήματα, να μαγειρέψουν, να τους πάρουν στα σπίτια τους, να τους περιποιηθούν ,όπως αυτοί γνωρίζουν.

Δεν χρειάστηκε. Δεν υπήρχε και ο χρόνος. Στις 27 του Σεπτέμβρη ξεναγήθηκαν σε αξιοθέατα της περιοχής: Στη Μονή Πρέβελη, όπου τους υποδέχτηκε φιλόξενα ο Ηγούμενος, αλλά στο Μουσείο και τη Βρύση των Σελλιών. Εκεί τους περίμενε έκπληξη. Σελλιανοί  και Σελλιανές ,  με λουκουμάδες και άλλα τραταμέντα, τους παρακίνησαν να πιουν μια τσικουδιά κάτω από τον πλάτανο. Ξέκλεψαν και λίγο χρόνο να κάνουν τη βουτιά, που τόσο επιθυμούσαν, στα γαλανά νερά της Σούδας και το βράδυ της ίδιας μέρας παρευρέθηκαν και γιόρτασαν στον Πλακιά  στη μεγάλη Γιορτή του Τουρισμού.

Στις 28 Σεπτεμβρίου μαθητές του Δημοτικού σχολείου και του Νηπιαγωγείου τους αποχαιρέτησαν με δώρα που είχαν  κατασκευάσει τα ίδια τα παιδιά και προϊόντα του τόπου μας – λάδι, ρακή, μέλι – προσφορά του Συνεταιρισμού, Γραβιέρα, προσφορά της Γαλακτοκομικής Κρήτης, και παξιμάδια και άλλα προσωπικά δώρα που  πρόσφεραν μεμονωμένα άτομα. Έφυγαν από το χωριό κατασυγκινημένοι από την ζεστή και αδελφική συμπεριφορά των κατοίκων. Μια στάση στο Ρέθυμνο, την πόλη με τα τόσα Ενετικά μνημεία ήταν επιβεβλημένη. Ο Δήμαρχος δεν έφευγε αν δεν επισκεπτόταν τουλάχιστον τη Φορτέτζα, που γνώριζε ότι είναι το σημαντικότερο Ενετικό  κάστρο της Μεσογείου. Τους συνοδεύσαμε και τους  ξεναγήσαμε. Απαραίτητη ήταν και μια ,έστω σύντομη, γνωριμία με την Κνωσό, αλλά και με το Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα. Εκεί πήγαν πλέον μόνοι τους, με τη βοήθεια ξεναγού. Δεν τους εγκαταλείψαμε, πάντως ούτε στο πλοίο, αφού φροντίσαμε να τους καλέσουν από τα μεγάφωνα να τους προσφέρουμε δείπνο – έκπληξη στην τραπεζαρία. Αλλά και κατά την άφιξή τους στον Πειραιά στέλεχος του Συλλόγου ΚΡΥΟΝΕΡΙΤΗΣ είχε προηγηθεί και τους περίμενε να τους προσφέρει πρωινό!!

Τώρα που πλέον βρίσκονται στον τόπο τους, μας βομβαρδίζουν με ευχαριστήρια  μηνύματα. Για να ολοκληρωθεί, πάντως, η αδελφοποίηση πρέπει οι  δικοί μας Σελλιανοί να μεταβούν στην Ιταλία σύντομα, θα μας πληροφορήσουν πότε. Και αν εκείνοι έστειλαν μια αντιπροσωπεία, από τα Σελλιά ετοιμάζουν ομαδική επίσκεψη.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Μετα την εκδηλωση εγινε η πραγματικη αδελφοποιηση των σελλιανων κοπελλιων με τις Ιταλιδες.

    Σχόλιο από Θειος Μπαγαποντης — 3 Απριλίου 2011 @ 6:31 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: