Άγονη γραμμή

18 Οκτωβρίου 2010

Καραγκιόζης -Τριλογία

Filed under: Φρυγανάκης Γεώργιος — Άγονη Γραμμή @ 9:50 πμ
Tags:

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ-ΤΡΙΛΟΓΙΑ

1. Ο Καραγκιόζης Σωτήρας 2. Ο Καραγκιόζης και το «Μακεδονικό» 3. Ο Καραγκιόζης μετανάστης στην Αλβανία

Ο Καραγκιόζης σωτήρας

Καραγκιόζης (τραγουδιστά): Άλλος για ζίμενς τράβηξε, άλλος για Βατοπέδι

κι άλλος για τα ομόλογα κι εγώ ’μαι τ’αποπαίδι!…

Χατζηαβάτης (μπαίνοντας στη σκηνή): Κεφάκια, κεφάκια;

Κ. Έλα κάτσε δίπλα μου. Έλα ντε! Σήμερα θα κάνουμε σοβαρή συζήτηση. Δεν μου λες, βρε Χατζατζάρη, εσύ ξέρεις πού πήγαν τόσα λεφτά!…

Χ. «Όλοι μαζί τα φάγαμε»!

Κ. Καλός κάλος και του λόγου σου.

Χ. Έτσι λέει  ο Πάγκαλος.

Κ. Βρε …παπαγ(κ)αλάκι, εγώ κι εσύ οι μαριδούλες τα «φάγαμε μαζί» με τους καρχαρίες;

Χ. Όχι βέβαια, αλλά δεν μπορώ  να καταλάβω γιατί μένει αμετακίνητος σ΄ αυτή τη θέση του.

Κ. Λόγω… βάρους!

Χ. Ο Παυλόπουλος, πάλι, σχολίασε ότι η… συνεστίαση γινόταν μόνο επί ΠΑΣΟΚ και δεν αφορά τη Νέα Δημοκρατία.

Κ. Τόσο κρύο ανέκδοτο δεν έχω ξανακούσει!

Χ. Κι αμ’ τ’ άλλο; Ο πρόεδρος του Ευρογκρούπ είπε ότι ένας Έλληνας πρωθυπουργός του είχε πει ότι  «κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα». Δηλαδή όλοι είμαστε διεφθαρμένοι κι αυτός αθώα περιστερά; Τι με κοιτάς έτσι καχύποπτα, βρε Καραγκιόζη;

Κ. Μπα, η ιδέα σου είναι… Είναι το κόλπο της γενίκευσης για να νιώθουμε την ανάγκη να απολογούμαστε και να μην αντιδρούμε. Βάζουν, δηλαδή, στην ίδια μοίρα τους καρχαρίες με τη μαρίδα για να θολώνουν τα νερά!…

Χ. Και ποιος λες να το είπε;

Κ. Ο Κω….

Χ. Ο Κώστας Σιμίτης;

Κ. Ο Κώ…

Χ. Ο Κώστας Καραμανλής;

Κ. O Kώ…

Χ. Ο Κώστας Μητσοτάκης;

Κ. Ο Κωλ…έτης!βρε παπατράχα.  Χα,χα!

Χ. Μωρέ όλοι θέλουν παπούτσι!

Κ. Και πώς θα ξαναπάρουμε άλλο;

Χ. Θα φτιάξει όμως η κατάσταση. Έτσι;

Κ. Πώς;

Χ. Με την περαίωση!

Κ. Τι ’ναι πάλι αυτό; Νέο χαράτσι;

Χ. Όχι, ένας διακανονισμός με όσους χρωστούν στο δημόσιο εδώ και χρόνια για να κλείσουν οι υποθέσεις και να μην υπάρχουν εκρεμότητες.

Κ. Δηλαδή , συγχωροχάρτι στους απατεώνες που κλέβανε το δημόσιο; Ωραίο μήνυμα στέλνουν στους επιχειρηματίες: Χρωστάτε, χρωστάτε, στο τέλος κάτι θα γλυτώσετε! Βρε κάτι ήξερε ο Οβραίος με τα τριπλόδιπλα βιβλία και τα απλήρωτα χρέη!…

Χ. Έτσι κι αλλιώς το κράτος τα είχε αποκλάψει.

Κ. Εγώ ξέρω ότι από τα χρέη της οικονομικής κρίσης δεν μπορούν οι τίμιοι Έλληνες να… περαιώσουν τα συζυγικά τους καθήκοντα, ότι πολλοί βάζουν λουκέτα και… περαιώνουν τη ζωή τους! Θα γίνουν, λέει, εισαγωγές γιατί δεν επαρκούν.

Χ. Ανδρών για εξωσυζυγική βοήθεια;

Κ. Όχι, βρε∙ λουκέτων!…

Χ. Θα βοηθήσουν, λένε, και τα φορολογικά κίνητρα…

Κ. Εννοούν ότι θα έχουν έκπτωση οι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους;

Χ. Εννούν το… φοροκάρφωμα. Άμα καρφώνεις, λέει, κάποιο φοροφυγάδα, εσύ θα έχεις μείωση φόρου!

Κ. Ο αείμνηστος Κανελόπουλος είχε πει: «Η μεγαλύτερη ζημιά μας από τη χούντα ήταν ότι έκανε τους  μισούς ¨Ελληνες ρουφιάνους των άλλων μισών». Τώρα, επί δημοκρατίας,  να γίνουν όλοι οι Έλληνες ρουφιάνοι; Θα τρελαθώ!

Χ. Πιστεύεις, Καραγκιόζη μου, ότι είναι ποτέ δυνατό να καρφώσω εγώ εσένα;

Κ. Εγώ να σκεφτώ έτσι για σένα; Όμως για να μη μου κουράζεσαι, άλλη φορά δεν θα είσαι στην πόρτα που κόβουμε τα εισιτήρια….

Χ. Να ’σαι καλά, φίλε!… Θα βοηθήσει, λέει, και το Κατάρ και ο εμίρης Αλ Θανί. Υπογράψαμε συμφωνία ύψους 5 δις.

Κ. Κατάρ(α) και Θανή; Δεν μου ακούγονται και τόσο αισιόδοξα!…

Χ. Θα βοηθήσουν και οι Κινέζοι!

Κ. Κατάλαβα θα πήξουμε στο λαπά! Και άμα… ρυζώσουνε, άντε να τους ξεριζώσεις!

Χ. Λες να μας σώσει ο Σαμαράς;

Κ. Πώς;

Χ. Θα μας ξεσαμαρώσει, λένε, από το μνημόνιο και θα κλείσει τη μαύρη τρύπα του ελλέιμματος με ένα δικό του τρόπο.

Κ. Μήπως μπερδεύουν την τρύπα του ελλέιμματος με άλλες τρύπες; Και γιατί δεν τον λέει τον τρόπο τόσο καιρό ο βλογημένος να σωθούμε;

Χ. Τι λες; Να τον πάρει ο Γιώργος; Θα τον εφαρμόσει όταν βγει.

Κ. Κατάλαβα! Προεκλογικά: «υπάρχει τρόπος» και μετεκλογικά: «δεν υπάρχει τρόπος». Αυτά μας τα ’παν κι άλλοι και μετά…τάπα!

X. Δεν είδες πώς εξαφάνισαν το Βατοπέδι; Είπαν: «Δεν υπάρχει σκάνδαλο» και… εξαφανίστηκε το σκάνδαλο!

Κ. Μωρέ καλά το είπαν… Βαλτοπέδι!

Χ. Τέλος πάντων, το σίγουρο είναι ότι ο Σαμαράς θα γίνει Πρωθυπουργός.

Κ. Από πού βγάζεις το συμπέρασμα, φίλε μου καλέ;

Χ. Από τον Πάγκαλο!

Κ. Πάλι αυτός;

Χ. Να, πριν από κάποια χρόνια χαραχτήριζε ως τον «κύριο Απόλυτο Τίποτα» τον αντίπαλό του για τη Δημαρχία της Αθήνας Αβραμόπουλο. Ο Αβραμόπουλος όμως έγινε δήμαρχος! Αργότερα χαραχτήριζε το Γιώργο Παπανδρέου (υπουργό εξωτερικών τότε) ανίκανο για πρωθυπουργό. Ο Γιώργος όμως  έγινε πρωθυπουργός!

Κ. Ε, και;

Χ. Να, πρόσφατα είπε για τον Αντώνη Σαμαρά ότι «δεν κάνει για πρωθυπουργός».

Κ. Χμ!

Χ. Λες να τον προλάβει ο Καραμανλής;

Κ. Ποιος ο «σεμνά και ταπεινά» ή μάλλον ο «σεμνά τα ’πινα»; Μπα! Αυτόν τον βγάζουν πότε-πότε από το… ψυγείο οι άσπονδοι φίλοι του Σαμαρά για να τον πιάνει σύγκρυο!…

Χ. Λες η σωτηρία να ’ρθει από τον Τσίπρα;

Κ. Πώς, με το…πρρρρρρ;

Χ. Από τον Αλαβάνο;

Κ. Ποιον, τον κύριο… βάνω- βγάνω;

Χ. Από την Ντόρα;

Κ. Φοβού τους Δαναούς και… ντόρα φέροντας

Χ. Λες από τον  Κουβέλη;

Κ. Με ποια… βέλη;

Χ. Από τον Καρατζαφέρη;

Κ. Και τον Άδωνή του ποιος θα υποφέρει;.

Χ. Θα μας σώσει η Παπαρήγα;

Κ. Πώς, με τη σκληρή τη…  ρίγα;

X. Μήπως κάποιος Έλλην… Μπερλουσκόνι;

Κ. Μάλλον θα μας κάνει… σκόνη!

Χ. Λες να μας σώσουν οι χρυσοπληρωμένοι ξένοι σύμβουλοι του Πρωθυπουργού;

Κ. Μωρέ, μια χαρά είναι οι άνθρωποι, αλλά εκείνα τα ονόματά τους…

Χ. Τι έχουν τα ονόματά τους;

Κ. Να, με το όνομα Σκιόπα το μυαλό μου πάει  στο… σκιόπο, με το Στίγκλιτς στην… γκλίτσα, με τον Ουίλκινς στα… ξυραφάκια ουίλκινσον, με το Νεγκρεπόντε στο μαύρο πόντο, με τον Πάλμε στην ταχυ-παλμία, με το Λαμί στη Λάμια. Όσο για τον Αμαρτία Σεν και τον Κεμάλ Ντερβίς, δεν σου λέω τίποτα!…

Χ. Μα δε γίνεται, κάποιος πρέπει να μας σώσει. Οι  Ευρωπαίοι, ναι αυτοί!

Κ. Αυτοί που, ενώ ξέρανε τα χάλια μας, κάνανε τις «πάπιες» τόσα χρόνια,  για να τα οικονομούν από τα αεροπλάνα και τα πλοία που μας πουλούσανε;

Χ. Ο Καλλικράτης! Ναι, αυτός θα μας σώσει!

Κ. Πού τον θυμήθηκες πάλι αυτόν;

Χ. Εννοώ τον Καλλικράτη της αυτοδιοίκησης.

Κ. Ποιας αυτοδιοίκησης, της… αυτωμένης διοίκησης;

Χ. Της τοπικής αυτοδιοίκησης, εννοώ.

Κ. Της ουτοπικής τοπικής διοίκησης, για να ακριβολογούμε!

Χ. Σε ενοχλούν  τα χρίσματα, ε;

Κ. Τα χρίσματα, τα επιχρίσματα, οι χριστοί και οι αντίχριστοι!…

Χ. Καραγκιόζη, ή έχεις μανία καταδίωξης ή με δουλεύεις!

Κ. Μια και δεν έχουμε άλλη δουλειά, ας δουλεύουμε ο ένας τον άλλο να περνάει η ώρα, κι ο Θεός έχει!

Χ. Λες να μας σώσει ο Θεός;

Κ. Τώρα δεν μας σώωωζει ούτε ο Θεός, ο Θεόοοος! που τραγουδά και ο Ζαγοραίος.

Χ. Ε τέλος πάντων, ποιος θα μας σώσει;

Κ. Τώρα μόνο έκανες τη σωστή ερώτηση∙ γι’ αυτό θα σου δώσω τη σωστή απάντηση.

Χ. Λέγε, να ηρεμήσω επιτέλους!

Κ. Για να  ’μαστε ειλικρινείς, πριν ένα χρόνο κανείς δεν δεχόταν «να βάλει το χέρι του στου καβρού την τρύπα» ή «να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά». Και μόλις βρέθηκε ένας, αρχίσαμε όλοι το μακρύ μας και το κοντό μας. Άλλοι φώναζαμε ότι άργησε να βάλει το χέρι του κι άλλοι ότι βιάστηκε, άλλοι ότι έβαλε το δεξί αντί για το αριστερό κι άλλοι ότι έβαλε το αριστερό αντί για το δεξί….

Χ. Θες να πεις, δηλαδή, ότι θα μας σώσει ο Γιώργος;

Κ. Θέλω να πω ότι η σωτηρία μας δεν είναι θέμα ενός ανθρώπου αλλά ενός τρόπου ζωής!

Χ. Και ποιος θα μας δείξει τον τρόπο;

Κ. Ο Καραγκιόζης! Να θυμηθούν οι Έλληνες πώς επιβίωσε σε πολύ πιο δύσκολες  καταστάσεις και να κάνουν ΟΛΟΙ το ίδιο. Είδες όμως πόσο εύκολα δέχτηκαν οι πολιτισμάρχηδές μας την «απόφαση» της ΟΥΝΕΣΚΟ ότι ο Καραγκιόζης είναι Τούρκος; Σου λένε: «Ευκαιρία είναι να ξεμπερδεύουμε  μια κι έξω με την αφεντιά του! Τι σόι Ευρωπαίοι είμαστε!». Λες και η «υπόθεση Καραγκιόζης» είναι θέμα καταγωγής και όχι διαγωγής, απλής παράστασης και όχι συμβολικής αντίστασης! Λοιπόν! Ξεκινάμε τις περιοδείες με σημαία μας τον μπερντέ!…

Εντωμεταξύ πετάξου μέχρι του Φυρόμη να δείς αν έχουμε καμιά εξέλιξη.

Ο Καραγκιόζης και το « Μακεδονικό»

Χατζηαβάτης: Ο Φυρόμης δεν δέχεται, λέει, να αλλάξει την ταμπέλα στην περιοχή του. Το «Καραγκιοζέικα», λέει ότι είναι το πατρογονικό του.

Καραγκιόζης: Έτσι σου είπε; Φαίνεται ότι… φυρομ-υάλιασε ντιπ καταντίπ. Κάνει πως δεν θυμάται ότι παλιά λεγόταν Μπαρντάσκης και η περιοχή του Μπαρντάσκα;

Κολλητήρης: Και γιατί άλλαξε τ’ όνομά του, πατέρα;

Κ. Για να διεκδικήσει με αυτό το όνομα και τα δικά μας, που γλυκοκοίταζε από χρόνια.

Χ. Και εμείς, όμως, τι κάναμε τόσα χρόνια, Καραγκιόζη;

Κ. Θα έλεγα τι κάναμε, αλλά είναι μπροστά το παιδί.

Κολ. Θέλει να πει ότι παίζατε…

Κ. Σκασμός κακοαναθρεμμένε…

Κολ. …κομπολόι….

Κ. Α!

Κολ. …με το ένα χέρι και με το άλλο το…

Κ. Έλα, τέλειωνε!

Κολ. το τάβλι.

Κ. Είχαμε και δύσκολα χρόνια∙ φτώχια, εμφύλιο, αγώνα για επιβίωση, χούντα…Ήθελαν, βέβαια ο μπαρμπα- Γιώργος και ο καπετάν Μανούσος ο Κρητικός να μπουκάρουν και να τους τα κάνουν… Γης Μαδιάμ, αλλά ας όψεται  ο τοπάρχης ο Μπουστάκης και οι …πλάτες του.

Κολ. Βρε τον Πουστάκη!

Κ. Μάζεψε τις εκφράσεις σου, παιδί μου. Σ’ αυτά τα θέματα χρειάζεται διπλωματική γλώσσα.

Κολ. Σαν κι αυτήν που χρησιμοποιούσατε τόσα χρόνια; «Δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις, υπάρχουν χυδαίοι άνθρωποι». Σολωμός!

Κ. Πέρασε έξω, μην σου τον δώσω και τον φας… καπνιστό!

Κολ. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαφώνησε με τον πατέρα του, αλλά έμεινε μέσα

Χ. Καλά λέει το παιδί. Γιατί το αποπαίρνεις;

Κ. Αλλά και ο  Μπάμας που αντικατέστησε το Μπουστάκη τα γύρισε και δέχτηκε το όνομα Καραγκιοζέικα σκέτο!

Κολ. Βρε το μπάμια!…

Χ. Η ασυνέπειά του κάνει μπάμ!

Κ. Τέλος πάντων. Τι άλλο σου είπαν;

Χ. Μου είπαν ότι δεν διεκδικούν τίποτε. Απλώς θέλουν με αυτό όνομα να διατηρηθούν ενωμένες όλες οι φάρες της περιοχής: οι Αλβανητάκηδες,  οι Βουλγαράκηδες και οι Σερβάκηδες.

Κ. Και το οικόσημο με το «ηλιοκάλυβο του Καραγκιόζη» τι το θέλουν;

Χ. Του άλλαξαν, λένε, κάπως το σχήμα, για να μην μαλώνουμε.

Κ. Καπηλεύονται, όμως, συνεχώς το παρελθόν και έχουν στήσει παντού καλύβες και σκηνές με μπερντέδες!…

Κολ. Δεν υπάρχει κανένα άλλο ονοματάκι, να τελειώνουμε. Έχουμε και δουλειές!

Κ. Τους προτείναμε να ξαναγίνουν Μπαρντάσκηδες και η περιοχή τους Μπαρντάσκα. Τίποτε!… Τους προτείναμε να ονομαστούν Παίονες και η περιοχή τους Παιονία, όπως ονομαζόταν πολύ παλιότερα, τίποτε:…

Κολ. Τους είπατε, αν θέλανε, να γράφουν το «Πε» με έψιλον, να τους κολακέψετε;

Κ. Όχι, βέβαια, αλλά προτείναμε να χρησιμοποιήσουν και άλλα ονόματα, όπως «Άνω» ή «΄Κάτω», «Ορεινά», «Βόρεια», ή «Νέα Καραγκιοζέικα» ή να βάλουν όποιο άλλο χρώμα στο όνομά τους εκτός από το «καρά», όπως «Ασπρογκιοζέικα», «Γαλανογκιοζέικα» ή «Καφεγκιοζέικα». Αλλά σε καμιά περίπτωση σκέτο «Καραγκιοζέικα»!… Είναι η κόκκινη Γραμμή μας! Όμως αυτοί επιμένουν στο «Καραγκιοζέικα»!

Χ. Η Μόνη υποχώρηση, λένε, που κάνουν είναι να το πουν  «Καραγκιόζκα», που είναι κάτι άλλο…

Κ. Είναι σαν να μας λένε οι Σκοπιανοί ότι το όνομα «Μασεντόνια» που κολλήσανε δεν έχει σχέση με το δικό μας Μακεδονία αλλά είναι σύνθετο από το «μα» και το «σεντόνια»!…

Χ. Εγώ νομίζω πως θα ήταν καλύτερα να είχαμε φροντίσει να διαλυθεί η κοινοπραξία τους και να πάει ο καθένας τους με τη φάρα του.

Κ. Μας το είχε προτείνει ο Θεόδωρος  Σερβάκης, αλλά αυτά δεν γίνονται στην εποχή μας. Άσε που θα μας άνοιγε σκάλα ο Τουρκάκης για το κτήμα μας στα …Ευροϊκά.

Κ. Θα πας, λοιπόν, και θα τους πεις ότι δεν πάει άλλο! Η κατάσταση κατάντησε σκέτο…Μακεδονικό, που θα μπορούσε να έχει λυθεί αμέσως με το όνομα «Παραμακεδονία».  Να τους πεις ότι με το όνομα «Καραγκιοζέικα» δεν πρόκειται να μπουν στο Συνεταιρισμό της Ένωσης, γιατί θα ασκήσουμε το δικαίωμα του ΒΕΤΟ.

Χ. Όλοι οι γείτονες, βέβαια, χρησιμοποιούν αυτό το όνομα, εκτός από τον Κυπριωτάκη. Να ’ναι καλά ο άνθρωπος!

Κ. Κάτι σαν τη Γιουροβίζιον, δηλαδή

Χ. Ακριβώς!

Κ. Άντε, ετοιμάσου να ξαναπάς και βλέπουμε…

Χ. Έτσι που  τρέχω πάνω κάτω σαν το μεσολαβητή Νίμιτς,  φοβούμαι πως γρήγορα θα καταλήξω  στο νοσοκομείο Νίμιτς!

Κολ. Περίμενε. Θα ’ρθω κι εγώ μαζί σου.

Κ. Τι να κάνεις, βρε, εκεί;

Κολ. Να πιάσω δουλειά. Στην περιοχή μας μόνο λουκέτα έχει!…

Κ. Περίμενε,  γιατί έχεις να πας πρώτα κάπου αλλού…

Κολ. Πού;

Κ. Στο Νίμιτς!…

Κολ. Καληνύχτα, πατέρα!

Χ. Δεν κάνει να μιλάς έτσι στον πατέρα σου!

Κολ. Γιατί είπα κάτι κακό;

Χ. Έτσι αποχαιρέτησε η ΝΔ τον πατέρα Μητσοτάκη!…

Ο Καραγκιόζης μετανάστης στην Αλβανία

( Ακούγεται χαμηλόφωνα το τραγούδι: «Βρε, πώς αλλάξαν οι καιροί…»)

Κ. Έλα, Αγλαΐα μου, μ’ ακούς; Ο Καραγκιόζης είμαι!

Α. Επί τέλους, Καραγκιόζη μου! Τι έγινες, βρε, τόσες μέρες; Σε κατάπιε η Αλβανία; Ανάθεμα στη Πτώχευση της χώρας μας που σ΄έριξε στην ξενιτειά! Αν δεν έπαιρνες και σήμερα τηλέφωνο θα πήγαινα στη Νικολούλη!…

Κ. Τι να σου πω και τι να μην σου πω! Μέχρι να περάσουμε τα σύνορα τραβήξαμε των παθών μας τον τάραχο από ελέγχους. Πεινασμένοι, πτώματα αληθινά φτάσαμε στα Τίρανα, όπου κοιμόμαστε στο …ξενοδοχείο των αστέρων. Και είχε ένα τσουχτερό κρύο! Ό, τι ψιλά είχαμε τα δώσαμε σε λαδώματα και στον ατζέντη. Μας στοίβαξαν σαν σαρδέλες σ’ ένα ντάτσουν  και μας πήγαν και μας άδειασαν σ’  ένα υπόγειο. Οχτώ άυομα! Από ’κεί μας έπαιρνε ένα εργολαβικό φορτηγάκι με τέντα, για να μην φαινόμαστε, και μας πήγαινε σ’ ένα νταμάρι. Δουλειά από ανατολή σε δύση του ηλίου για ένα κομμάτι ψωμί! Όπως προπολεμικά δηλαδή στην Ελλάδα για μας τους Έλληνες!…

Α Και πριν από λίγα χρόνια για τους Αλβανούς στη χώρα μας!

Κ. Στην αρχή καπνίζαμε γόπες, όπως προπολεμικά!

Α. Μη στεναχωριέσαι! Κι εδώ τώρα με την Πτώχευση οι περισσότεροι καπνίζουν γόπες ή εφημερίδες!…

Κ. …Πολλοί στήνονται έξω από το δημοτικό κήπο των Τιράνων σαν σε σκλαβοπάζαρο για το «μεροκάματο του πόνου», γιατί οι περισσότεροι Αλβανοί θέλουν να βγάλουν τα απωθημένα τους για όσα τράβηξαν στην Ελλάδα. Κάποιοι πουλούν και το αίμα τους στους ντόπιους για τις  ανάγκες των εγχειρήσεών τους. Κάποιοι πουλούν ακόμη και το κορμί τους σε κάτι πουρά για να επιβιώσουν! Προχθές έπιασαν ένα αντρόγυνο αλλοδαπών, Ελλήνων ήθελα να πω, την ώρα που πουλούσαν το μωρό τους!

Α. Εσύ, Καραγκιόζη μου, δεν πιστεύω να πούλησες το κορμάκι σου!…

Κ. Εγώ έπιασα δουλειά σε οικοδομή. «Παλιά μου τέχνη κόσκινο», που λένε. Εδώ χτίζουν συνέχεια ό,τι και όπου μπορείς να φανταστείς. Επειδή δουλεύω σαν σκυλί, μου έκαναν το μεροκάματο από 8 ευρώ 10. Δουλεύω και λάντζα 12-2 τα βράδια σε μια ταβέρνα. Κόπηκαν τα χέρια μου!…

Α. Η αλήθεια, είναι ότι στην Ελλάδα έκανες διακοπές. Έτσι θα εκτιμήσεις τη λάντζα μου, που ήταν και απλήρωτη…

Κ. Εδώ έχει πολύ ρατσισμό, Αγλαΐτσα μου! Σκέψου ότι προχθές μαχαιρώθηκαν δύο Αλβανοί, επειδή ο ένας έβρισε τον άλλο «Έλληνα»! Και κάθε Αλβανίδα θέλει και μια Ελληνίδα για να το παίξει κυρία. Και όπως ξέρεις, «η χειρότερη κυρά είναι η πρώην δούλα»!

Α. Όπως εδώ ήταν βρισιά το «Αλβανός» πριν από λίγο, ενώ το «Αλβανίδα», όπως παλιότερα το «Φιλιπινέζα», σήμαινε υπηρέτρια.  Έχει ο καιρός γυρίσματα!…

Κ. Σκέψου ότι κάποιοι απ’ τους δικούς μας παριστάνουν τους…. Βορειοηπειρώτες, για να βρουν πιο εύκολα δουλειά ή για να τα ’χουν καλά με την  αστυνομία.

Α. Όπως έκανα πολλοί Αλβανοί εδώ  για τον ίδιο λόγο, ε;

Κ. Βέβαια υπάρχουν και αντιρατσιστικές οργανώσεις που μας υποστηρίζουν. Δεν  αντέχω τις ταπεινώσεις!

Α. Σάμπως κι εδώ δεν σ’ έλεγαν «Τουρκόσπορο»; Κι ας σ’ έβαλαν και εθνικό σύμβολο στην έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων του 2004!

Κ. Δίκιο έχεις.

Α. Κι εδώ δεν είναι μικρότερη η ταπείνωση, με την τρόικα, που… δεν τρώγεται με τίποτε. Άσε που αρχίσαμε πάλι με τα τεφτεράκια να ψωνίζουμε στο μπακάλικο της γειτονιάς. Το σούπερ μάρκετ έκλεισε. Ο δρόμος γέμισε λουκέτα και «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ»!Δε μου λες, τι τραγούδι είναι αυτό που ακούγεται;

Κ. «Στις Φάμπρικες της Αλβανίας». Είναι διασκευή του «Στις φάμπρικες της Γερμανίας» του Στέλιου Καζαντζίδη!…

Α. Α, ναι. Και πού μένεις τώρα,  Καραγκιόζη μου;

Κ. Τώρα μένω σ’ ένα ημιυπόγειο δωμάτιο μαζί με το Χατζηαβάτη, με εξωτερική τουαλέτα, χωρίς θέρμανση και θερμοσίφωνο. Καταλαβαίνεις!… Αν και αυτές τις μέρες μένω μόνος μου.

Α. Γιατί, έπαθε τίποτε;

Κ. Θυμάσαι τον Αλβανό που του ’χτισε το μαντρότοιχο γύρω από το σπίτι του και για να μην τον πληρώσει τον κάρφωσε στην αστυνομία και τον απέλασαν απλήρωτο;

Α. Πώς δεν τον θυμάμαι, τον Ρεμά  λες.

Κ. Ε, αυτός είναι το αφεντικό μας τώρα εδώ. Και καταλαβαίνεις! Τον βάζει να δουλεύει διπλό μεροκάματο και του πληρώνει το ένα μέχρι να τον ξεπληρώσει…Έτσι κατέληξε στο Νοσοκομείο…Αλλά μην πεις τίποτε στη γυναίκα του.

Α Όλα εδώ πληρώνονται! Αυτού θέλω να πω, γιατί εδώ τίποτε δεν πληρώνεται!

Κ. Με τους υπεύθυνους της πτώχευσης τι γίνεται;

Α. Να, τη μια προανακριτική επιτροπή, την άλλη ανακριτική, την παράλλη προεξεταστική και μετά εξεταστική, αποχωρήσεις κομμάτων από τις επιτροπές, ανακοινώσεις, τηλεπαράθυρα και το …γουδί το γουδοχέρι,  για να περνάει ο καιρός…

Κ. Πού ’σαι, ρε Πάγκαλε, να πας στο Γουδί όχι έξι αλλά χίλιους έξι!

Α. Μωρέ… Πάγκαλο έχουμε,…Γουδί δεν βλέπουμε!

Κ. Αυτό να μου πεις!

Α. Και πώς συνεννοείστε, Καραγκιόζη μου;

Κ. Δεν υπάρχει πρόβλημα. Οι περισσότεροι δούλεψαν στην Ελλάδα και ξέρουν φαρσί τα ελληνικά.

Α. Η αλήθεια είναι ότι στο ζόρι μαθαίνει κανείς εύκολα.

Κ. Γι’ αυτό σκέφτομαι να σας φέρω όλους εδώ. Εσύ θα προσέχεις τη μάνα του αφεντικού μου και θα καθαρίζεις σπίτια.στο ρεπό σου.

Α. Εγώ να ξεσκατίζω την πεθερά της γυναίκας του Ρεμά, που δεν άφησε σκάλα για σκάλα ασφουγγάριστη εδώ;

Κ. Ναι, εσύ! Γιατί, θα πέσει η μύτη σου ή τα κάδρα με τα πτυχία σου; Ξέρεις πόσοι πτυχιούχοι Έλληνες δουλεύουν στα σκουπίδια και στις οικοδομές; Ξαναγύρισε η εποχή να ξανακάνουμε σαν χώρα τη λάντζα μας. Στερνή μας γνώση να σ’ είχαμε πρώτα!…Α, ξέχασα! Οι κόρες του Σταύρακα και του Μορφονιού που είχαν φύγει για μεταπτυχιακό στο εξωτερικό…

Α. Ναι, έπαθαν τίποτε τα κορίτσια;

Κ. Τις είδα να κάνουν πιάτσα σε κεντρικό δρόμο των Τιράνων! Μόλις με είδαν εξαφανίστηκαν…

Α. Χριστός κι απόστολος! Καλέ αυτές έλεγαν ότι θα πήγαιναν στην Αγγλία!

Κ. Αυτές γι’ αλλού κινήσανε γι’ αλλού, μα αλλού η ζωή τις πάει!

Α. Και δε μου λες, τι θα γίνει με τα παιδιά μας;

Κ. Μην ανησυχείς, μια χαρά θα βολευτούν∙ ο μεγάλος θα πιάσει δουλειά σ’ ένα βενζινάδικο…

Α. Καλά το γιο μας περιμένανε για το βενζινάδικο;

Κ. Η αλβανική νεολαία την αράζει στις καφετέριες και ο μήνας έχει εννιά!

Α. Α, κατάλαβα∙ σαν τη νεολαία μας δηλαδή πριν από την Πτώχευση. Και τα μικρά;

Κ. Σε μειονοτικό σχολείο.

Α. Και πώς θα μάθουν σωστά ελληνικά;

Κ. Γιατί μαθαίνανε στην Ελλάδα; Τόσα χρόνια όλοι μιλούν για «λεξιπενία» και να μεταρρυθμίσεις και κόντρα μεταρρυθμίσεις και τίποτε!…

Α. Και πώς θα γιορτάζουν τις εθνικές μας γιορτές; Αυτά θα βγουν …Αλβανοί!…

Κ. Γιατί στην Ελλάδα είναι καλύτερα; Δεν βλέπεις τους φοιτητές μας που μπερδεύουν το Λεωνίδα με τον Κολοκοτρώνη και το ΟΧΙ με την Επανάσταση του ’21;

Α. Κι αν τα παιδιά μας είναι πρώτα, θα τους δώσουν τη σημαία του σχολείου τους;

Κ. Όσο τη δώσαμε κι εμείς στον Αλβανό μαθητή Τσενάι, που ήρθε πρώτος! Τώρα αυτό είναι το πρόβλημά σου, βρε γυναίκα;

Α. Kι αν τα παιδιά μας συνηθίσουν εκεί, και δεν θέλουν να γυρίσουν στην Ελλάδα, τι κάνουμε;

Κ. Το ίδιο πρόβλημα είχαν και οι Αλβανοί που ήρθαν με τα παιδιά τους στην Ελλάδα ή τα γέννησαν σ’ αυτήν. Ας διαλέξουν αυτά…

Α. Κι αν οι γιοι μας ερωτευτούν Αλβανίδες και θέλουν να τις παντρευτούν;

Κ. Μη φοβάσαι δεν θα θέλουν αυτές να τους παντρευτούν! Ό,τι συνέβαινε δηλαδή και στην Ελλάδα.

Α. Και η Ρούλα τότε πώς πήρε τον Αλβανό;

Κ. Αυτή ήταν από άλλο ανέκδοτο!

Α. Τέλος πάντων. Να προσέχεις! Αυτού μαθαίνω ότι γίνονται συχνά διαδηλώσεις και φασαρίες για τη «Μεγάλη Αλβανία».

Κ. Ναι, θέλουν την «ΕΝΩΣΗ» με το Κόσσοβο και με ένα κομμάτι της FYROM. που κατοικείται από Αλβανούς. Κάποιοι και την Ήπειρό μας. Προχθές μας την έπεσαν κάποιοι Τσάμηδες και ξεμπερδέψαμε,  χάρη στην επέμβαση της αστυνομίας.

Α. Σάμπως  στην Ελλάδα  κινδυνεύουμε λιγότερο; Και πού ’σαι ακόμη! Τώρα οργανώνονται μεγάλες διαδηλώσεις με σύνθημα «Δώστε τους κλέφτες στο λαό». Φοβούμαι ότι θα ’χουμε πάλι προβοκάτσιες και ότι θα χυθεί πάλι αίμα!

Κ. Ε, ας τους δώσουν να πάνε στα κομμάτια!…

Α. Τι να τους κάνουμε αυτούς; Τα κλεμμένα να δώσουν στο λαό! Τέλος πάντων, πρόσεχε!

Κ. Πιο επικίνδυνη για μας εδώ είναι η Ελληνική Μαφία, που συνεργάζεται με την Αλβανική, τους Αλβανούς δηλαδή που είχαν …μετεκπαιδευτεί στην Ελλάδα την περίοδο των… παχιών αγελάδων και των… ξέφραγων αμπελιών! Κάποιοι προσφέρουν «προστασία» σε μαγαζιά ή ασχολούνται με το εμπόριο ναρκωτικών και λευκής σαρκός. Φέρνουν Ελληνίδες  καλλιτέχνιδες. Δηλαδή καλλιτέχνιδες του… σκοινιού και, προπαντός, του παλουκιού! Κάποιοι υπογράφουν και «συμβόλαια θανάτου»! Συχνά σκοτώνονται μεταξύ τους για ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Η αστυνομία κάνει συνήθως τα στραβά μάτια, για να τους ξεφορτώνεται.

Α. Αυτό το έργο το ’χω ξαναδεί! Έχει ο καιρός γυρίσματα!…Ξέρεις, Καραγκιόζη μου, απ΄ ότι λες η Αλβανία έγινε Ελλάδα και η Ελλάδα Αλβανία!..

Κ. Γι’ αυτό σου λέω…Κάνε ό,τι κάνεις γρήγορα, γιατί σύντομα οι Αλβανοί κλείνουν τα σύνορα., επειδή φοβούνται μην γίνουν μειονότητα! Λοιπόν σου στέλνω μερικά ευρώ για τα εισιτήρια και τα λαδώματα. Φίλησέ μου τα παιδιά! Σε φιλώ και σένα γλυκά. Τα λέμε…

Α. Αχ, αντρούλη μου, πόσο μου ’λειψε το…χιούμορ σου!

Κ. Το ανέκδοτο με τη σύμπτωση το ξέρεις;

Α. Όχι!

Κ. Τι σύμπτωση, ούτε κι εγώ!…

Α. Θα έχει πολύ κρύο αυτού, έτσι;

Κ. Πώς το κατάλαβες;

Α. Από το ανέκδοτό σου!

Α + Κ. Χα,χα,χα!…

Α. Δε μου λες, πιο τραγούδι ακούγεται πάλι στο βάθος;

*          *          *

Κ.(τραγουδώντας μεγαλοφώνως) Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρόοοοοοοοο!…

Α. Τι σ’ έπιασε άγρια χαράματα και τραγουδάς, βρε ανεπρόκοπε, βρε αχαΐρευτε! Τι είδες πάλι στον ύπνο σου;

Κ. Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρόοοοοοο!… Και το Αλβανόοοο τ΄ αφεντικόοοοο….

Α. Να, φάε ένα ελληνικό… καρβέλι στο κεφάλι που είναι πιο πικρό!…

Κ. ( πετιέται από το κρεβάτι) Φεύγωωωωωω κι αφήνω πίσω μου…

Α. Πού πας, βρε υπνοβάτη, αξημέρωτα;

Κ. Στην Αλβανία!

Α. Στην Αλβανία; Ούτε πτώχευση να ’χαμε!…

Κ. Ναι, στην Αλβανία! Να γλυτώσω από την κρεβατομουρμούρα σου. Και μην τολμήσεις να μ’ ακολουθήσεις, γιατί σ’ έφαε η… ελληνοαλβανική μαφία!…

(Ο Καραγκιόζης πέφτει και ξανακοιμάται ροχαλίζοντας και η Αγλαΐα τον «τιμά» με το… παράσημο της ανοιχτής διπλής παλάμης)

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: