Άγονη γραμμή

27 Οκτωβρίου 2010

Λόγια του Οχτώβρη

Filed under: Καλλέργης Μανόλης — Άγονη Γραμμή @ 9:34 πμ

Μπήκα χθες το πρωί στα γραφεία των «Ρεθεμνιώτικων Νέων» και αμέσως ένα αίσθημα απουσίας με βρήκε και με διαπέρασε.

-Σαν τα ορφανά μοιάζετε όλοι σας σήμερα όλοι εδώ μέσα, είπα στο προσωπικό που καθόταν στα γραφεία. και φράση βγήκε αυτοματικά χωρίς να την προσχεδιάσω. Αληθινά, αυτό το συναίσθημα της ορφάνιας κυριαρχεί εκεί αφού ο Γιάννης Χαλκιαδάκης, ο πατέρας της  εφημερίδας, ένας άνθρωπος ιδιαίτερου ειδικού βάρους, έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, δεν είναι πια εκεί.

Είναι αλήθεια ότι μερικοί άνθρωποι έχουν ένα ιδιαίτερο ειδικό βάρος. Η πορεία τους σε τούτη τη γη αφήνει εντονότερα τα σημάδια κι έτσι η αναχώρησή τους γίνεται περισσότερο αισθητή.

Καθώς μπαίνει ο Οχτώβρης, ο ουρανός παίρνει ένα χρώμα παράξενο και μελαγχολικό, προς το γκρίζο. Μήπως εμένα μου φαίνεται έτσι; Μήπως είναι ένα χρώμα της φαντασίας μου αφού όπως λένε, οι μελαγχολικοί τα βλέπουν όλα μαύρα και γκρίζα; Γιατί άραγε η παγκόσμια ημέρα των ηλικιωμένων γιορτάζεται την 1η του Οχτώβρη, μια μέρα φθινοπωρινή, μελαγχολική και γκρίζα; Μήπως για να υπογραμμίσει  πως το χρώμα του ηλικιωμένου είναι το γκρίζο; Ελπίζω να μην ισχύει αυτό, να μην είναι έτσι. Όμως την κραυγή των ηλικιωμένων μπορεί εσείς να μην την ακούτε ή να μη θέλετε να την ακούσετε, εγώ όμως την ακούω χωρίς καθόλου να ασφυκτιώ! Θλίβομαι μόνο που φέρονται στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας έτσι, αποκαρδιωτικά και απαξιωτικά. Θυμάμαι – θυμηθείτε και σεις – τα «περήφανα γηρατειά» του Ανδρέα, αλλά και τι που τα θυμόμαστε. Σ’ αυτά, τα «περήφανα γηρατειά», πάντως, τα περήφανα γηρατειά αποτίω φόρο τιμής για την παγκόσμια ημέρα τους.

Πιστεύω πως όλοι οι Έλληνες, ανεξάρτητα από ηλικία, νέοι και γέροι, είναι σήμερα μελαγχολικοί. Τα πράγματα για τους πολίτες αυτής της χώρας κατά τη γνώμη μου χειροτερεύουν. Τα αλληλοσυγκρουόμενα προβλήματα, οι βιαστικές αποφάσεις, ο καθημερινός απελπισμένος αγώνας του πολίτη για τον επιούσιο, μου ξαναφέρνουν στο νου το …απέραντο φρενοκομείο, μια έκφραση που ταιριάζει «γάντι» στην Ελλάδα του σήμερα.

Θα ήθελα να φαντάζομαι τα στελέχη της Κυβέρνησης μαζεμένα σε κάποιο γραφείο με πρόσωπα συννεφιασμένα από την δυστυχία και την στεναχώρια να πίνουν καφέ πικρό με παξιμαδάκι, συντετριμμένοι που οι αγαπημένοι τους πολίτες ταλαιπωρούνται από όλα αυτά τα δεινά. Δυστυχώς στην πραγματικότητα φοβούμαι αυτό δεν συμβαίνει. Το αισθητήριό μου δεν …συναινεί! Δεν νομίζω πως πραγματικά πάσχουν για το λαό!

Επιμένω πως η απόφαση για παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ είναι λάθος. Αυτή η μικρή έστω δόση αναρχίας που έχω μέσα μου (όπως και όλοι εσείς που με διαβάζετε φαντάζομαι) κάθε τόσο με κλωτσά και μου φωνάζει: Τι θα γίνει; Θα κάνεις κάτι; Φώναζε τουλάχιστον, πιο δυνατά, πιο δυνατά!

Βλέπομε τους υποψήφιους των εκλογών να προετοιμάζονται για «αγρίαν άγραν ψήφων» ωσάν να μην αντιλαμβάνονται πως αυτή τη φορά έχουν έρθει «τα πάνω κάτω», πως ο κόσμος έχει φθάσει στα όριά του.

-Δεν μας είπες τις απόψεις σου για τον Μαρινάκη, ρώτησε ο Θωμάς, κοιτάζοντας το Γιώργη και απευθυνόμενος σε μένα.

-Οι απόψεις μου για τον Μαρινάκη είναι συγκεκριμένες και αρκετά …«προχώ» (εννοώ προχωρημένες). Δεν θα τις κρατήσω κρυφές άλλωστε. Θα τις πω όταν έρθει η ώρα!

-Οι δυσαρεστημένοι από την προσωπική του συμπεριφορά είναι τόσοι πολλοί που ετοιμάζονται να φτιάξουν σύλλογο, είπε ο Γιώργης κοιτάζοντας το Θωμά.

-Ο πολίτης θα σκεφτεί πολύ αυτή τη φορά, πάρα πολύ, πριν να δώσει την ψήφο του. Αισθάνεται βαθιά προδομένος. Η αποχή θα είναι τεράστια. Σκοτεινές και απρόβλεπτες θα είναι σ’ αυτές τις εκλογές οι βουλές των ψηφοφόρων.

Το χειρότερο είναι ότι ενώ εμείς ασχολούμαστε με τις αυτοδιοικητικές εκλογές, αν θα εκλεγεί ο Χ ο Ψ ή ο Ω υποψήφιος, άλλοι και αλλού λαμβάνουν τις αποφάσεις για την τύχη μας ως πολιτών νεοελλήνων! Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου εντύπωση.

Καθώς πλησιάζει ο χειμώνας τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω απ’ τους πολίτες όλης της Ευρώπης αλλά και του υπόλοιπου κόσμου. Χιλιάδες ευρωπαίοι διαδηλώνουν στους δρόμους κατά της λιτότητας. Στο Εκουαδόρ μόλις προχθές, όλοι οι ένστολοι βγήκαν εξαγριωμένοι στους δρόμους και έστειλαν τον πρόεδρο της χώρας στο νοσοκομείο διότι περιέκοψε τους μισθούς τους. Η Ελλάδα, κι εκείνη βρίσκεται σε μια δραματική στιγμή. Η αγορά είναι «στεγνή», το κράτος δυσκολεύεται εμφανώς να πληρώσει τις υποχρεώσεις του. Τι πρόκειται να γίνει;

-Εμείς, φυσικά, δεν έχομε την απάντηση. Έχομε μόνο ίσως μια πρόταση του Δημήτρη Ιατρόπουλου:

«Ελλάδα, συλλαμβάνεσαι, φυλακίζεσαι στα όνειρά μου, σε κρύβω από τους νόμους σου,  σε προστατεύω απ’ τους δικαστές σου, σε καταχωνιάζω από τους αστυνόμους σου, να μη σε βρουν οι πολιτικάντηδεςκαι σε μοσχοπουλήσουν, να μη σε ξετρυπώσουν οι Εμπόροι της Φρίκης και σε μαστουριάσουν…»

(οι στίχοι είναι του Δημήτρη Ιατρόπουλου)

Ελλάδα, συλλαμβάνεσαι,

φυλακίζεσαι στα όνειρά μου,

σε κρύβω από τους νόμους σου,

σε προστατεύω απ’ τους δικαστές σου,

σε καταχωνιάζω από τους αστυνόμους σου,

να μη σε βρουν οι πολιτικάντηδεςκαι σε μοσχοπουλήσουν,

να μη σε ξετρυπώσουν οι Εμπόροι της Φρίκης και σε μαστουριάσουν…»

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: