Άγονη γραμμή

2 Μαρτίου 2011

Ζωή

Filed under: Ταταράκη Αντωνία — Άγονη Γραμμή @ 6:51 μμ
Tags:

Ζητάς να αλλάξεις.. και με μιας να πετάξεις, το φορτίο που βαραίνει την ψυχή.. Να αφεθείς, να ρουφήξεις, ως το τέλος να ζήσεις το ταξίδι που λέγεται ζωή..

Ώρα πλέον δεν έχεις, δεν υπάρχει ρολόι, έχεις ήδη σκοτώσει το χρόνο…Δεν υπάρχει κανένας.. μόνο εσύ και η ζωή σου που διψάς παθιασμένα να ζήσεις…

Ήταν όμορφη σκέψη.. ξάφνου γύρισα πίσω, το ρολόι στο τοίχο δείχνει τρεις…

Κλείνω πάλι τα μάτια.. προσπαθώ να ξεφύγω και να ζήσω ονειρικά… ΤΗ ΖΩΗ.

Advertisements

4 Σχόλια »

  1. Απλωσε το χαμογελο και σκέπασε τον πόνο
    με μάτια μελαγχολικά να μη σε βλέπω μόνο

    Σχόλιο από Maria — 15 Μαρτίου 2011 @ 6:50 μμ | Απάντηση

  2. εξαιρετικο ποιημα να συνεχισεται ετσι

    Σχόλιο από μαιρη — 4 Φεβρουαρίου 2012 @ 6:10 μμ | Απάντηση

  3. Εξαιρετικό ποίημα, να συνεχίσετε έτσι

    Σχόλιο από μαιρη — 4 Φεβρουαρίου 2012 @ 6:11 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: