Άγονη γραμμή

17 Μαΐου 2011

Καραγκιόζης-Χατζηαβάτης: Σχολιάζοντας την επικαιρότητα

Filed under: Φρυγανάκης Γεώργιος — Άγονη Γραμμή @ 9:30 πμ
Tags:

 

Κ. Καλώς το Χατζηαβάτη. Έλα κάθισε. Τι  θα πάρεις;

Χ. Δεν μου πάει τίποτε, αλλά ας μου φέρει ένα …υποβρύχιο.

Κ. Να σου φέρει κάτι άλλο; Παιδί είσαι και θέλεις βανίλια;

X. Κι άλλοι δεν ήταν παιδιά, αλλά πήραν τρία …υποβρύχια. Θέλω υποβρύχιο κι ας …γέρνει και λίγο

Κ. Μη με…ζοχαδιάζεις πρωινιάτικα!

Χ. Καλά, καλά, μη συγχύζεσαι. Θα πάρω ένα περγαμόντο!

Κ.  Και άσε πια τα κομματικά, ρε… γαμώ(ν)το σου!

Χ. Και τι να λέμε, για το γάμο του Ουίλιαμ και την Κάθριν; Δύο δισεκατομμύρια τηλεθεατές, λέει, σ’ όλο τον κόσμο τον παρακολούθησαν και ένα εκατομμύριο άνθρωποι πλημμύρισαν τους δρόμους του Λονδίνου για να δουν το πριγκιπικό ζεύγος, στήνοντας 5 000 πάρτι μετά την τελετή!…

      Κ. Κάτι πήρε και μένα το μάτι μου.

      Χ. Εμένα με συγκίνησε ο όρκος που έδωσαν για «αμοιβαία πίστη στον πλούτο και στη…φτώχια»! Τον ίδιο όρκο είχαμε δώσει εγώ και η γυναίκα μου.

Κ. Μήπως δώσατε όρκο για πίστη στην φτώχια και στην πιο μεγάλη φτώχια, όπως εγώ και η Αγλαΐα μου; Βρε δεν ντρέπονται λιγάκι μέσα σε τέτοια οικονομική κρίση να κάνουν τέτοια επίδειξη!… Και τα κανάλια μας τι την ήθελαν τόση προβολή; Μας μπάφιασαν με τα καπέλα των καλεσμένων και με τα καμώματα της φίλης του ζεύγους, της Τσιμπούκη

Χ. Της Πίπα, καλέ. Χα-χα- χα!…

Κ. Τέλος πάντων, το ίδιο κάνει…

Χ. Κρίση περνούν τα κανάλια και τη βόλεψαν με το  ετοιματζήδικο. Τι να ’καναν;

Κ. Να πρόβαλλαν συνέχεια τα γλυπτά του Παρθενώνα, που γι’ άλλη μια φορά αρνήθηκαν να μας τα επιστρέψουν για να τα βάλουμε στο μουσείο Ακρόπολης. «Να ζήσετε και φέρτε πίσω τα κλεμμένα»! Αυτό έπρεπε να είναι το σύνθημα…

Χ. Προσφέρθηκαν όμως οι Άγγλοι να μας τα …δανείσουν για ορισμένο διάστημα.!

Κ. Μας υποχρέωσαν!…

Χ. Μήπως έπρεπε να τα πάρουμε…δανεικά κι αγύριστα;

Κ. Για να μας ζητούν μετά ολόκληρη την Ακρόπολη; Αυτοί, φίλε μου, δεν ανήκουν στην κομισιόν αλλά στην κονομισιόν!

 X. Τέλος πάντων. Δε μου ’πες πώς γράφει ο Κολλητήρης στις Πανελλήνιες εξετάσεις.

Κ. Δε γράφει…

Χ. Γιατί, αρρώστησε;

Κ. Όχι. Τώρα όποιος μαθητής δεν θέλει να σπουδάσει, μπορεί να πάρει το απολυτήριο μόνο με τις σχολικές εξετάσεις.

Χ. Δεν μου ακούγεται κακό.  Η ανεργία έχει φτάσει στο 16% γενικά, ενώ στους νέους το 40%!. Πολύ πιο εύκολα βρίσκει δουλειά ένας νέος χωρίς πτυχίο και την κάνει και με μεγαλύτερη όρεξη…                                            

Κ. Αυτό λέει κι αυτός, αλλά τι δουλειά;

Χ. Για ρώτησε  αυτό το καινούριο μελαγχολικό γκαρσόνι που μας σέρβιρε πόσα πτυχία έχει και τα λέμε.

Κ. Να  ’σαι καλά, βρε Χατζατζάρη, πολύ με παρηγόρησες…

Χ. Παρατήρησες κάτι στο καφενείο;

Κ. Τίποτε, παρά μόνο ότι οι απέναντι πίνουν μια γκαζόζα στα τρία.…Είναι κι αυτοί του κινήματος «δεν ξοδεύω».

Χ. Βρε, πόσες μέρες έχει να φανεί το σκυλάκι του καφετζή;

Κ. Ε δεν κρατάω και απουσιολόγιο… Μήπως τον έπνιξε ό σκύλος του διπλανού, ο «λέων»;

Χ. Μπα! Μάλλον τον έφαγε κάποιος …πειναλέων. Μετά τα αδέσποτα, άρχισαν να εξαφανίζονται και τα σπιτικά σκυλιά. Όπως ξέρεις, κίνημα του «δεν τρώγω» δεν υπάρχει!…

Κ. Καινούριο πάλι…φρούτο η σκυλοφαγία;

Χ. Δεν πάμε καλά, Καραγκιόζη! Άκουσα στις ειδήσεις πως έγινε πρόταση και για τα φρουτάκια. Το κράτος θα έχει, λένε, έσοδα γενικά από τον τζόγο 700 εκατομ. ευρώ το χρόνο. Σου λένε: Στην απελπισία τους οι άνθρωποι θα το ρίξουν στη θεά τύχη∙ να τους αρμέγουμε λοιπόν….Άσε που θα αυξηθούν τα έσοδα από τους μισθούς και τις συντάξεις αυτών που θα αυτοκτονούν….

  Κ. Όπου να  ’ναι θα μου πεις ότι  νομιμοποιούνται και τα ναρκωτικά, οι ληστείες,  τα συμβόλαια θανάτου, οι εταιρείες δολοφόνων!…

 Χ. Βρε Καραγκιόζη, δεν σε προβληματίζει η απογραφή που άρχισε; Θέλουν, φαίνεται,  να δουν πόσους έφαγε το Μνημόνιο Νο1, για να κανονίσουν τη δόση με το Μνημόνιο Νο2, που ετοιμάζονται να μας σερβίρουν. Είναι και αυτό ένα είδος …Καλλικράτη.

Κ. Τα παραλές. Να φοβάσαι μόνο τους…μαϊμού – απογραφείς. Ξέρεις, παρουσιάστηκε ένας ευγενικός νεαρόςί με φακέλους στο σπίτι του Σταύρακα, του άνοιξε η γυναίκα του, γιατί αυτός έλειπε, και άρχισε η απογραφή. Μπήκε η γυναίκα στην κουζίνα να του φτιάξει καφεδάκι και όταν βγήκε είχε γίνει…Λούης μαζί με κάποια χρυσά οικογενειακά κειμήλια που ο Σταύρακας σκόπευε να τα «σκοτώσει»!…Αετονύχης, σου λέω!

Χ. Πενία τέχνας κατεργάζεται, που λένε. Λες, βρε Καραγκιόζη, να μας σώσει ο Σαμαράς με το Ζάππειο 2;

Κ. Μόνο με το Ζάππειο… 100

Χ. Δηλαδή;

Κ. Μόνο αν είχε 100 εθνικούς ευεργέτες σαν τους Ηπειρώτες Ζάππες…Εσύ που πήγες στο Ζάππειο, είδες κανένα… Ζάππα;

Χ. Μωρέ, τι Ζάππα και Ζαπάτα μου λες;

Κ. Με τι λεφτά, Χατζατζάρη; O Σαμαράς υποσχέθηκε παροχές ύψους 2 δισ. τον χρόνο. Με τι λεφτά;

Χ. Με τα… λεφτά που έλεγε ο Παπανδρέου ότι υπάρχουν. Να δεις που αυτός τα είχε πρωτοβρεί και θα αυξήσει το κατά κεφαλήν εισόδημα.

Κ. Πώς, λιγοστεύοντας τα κεφάλια;

Χ. Μη μου πεις ότι θα μας σώσει ο Σημίτης. Γιατί ξεμύτισε πάλι αυτός;

Κ. Για το πόρισμα σχετικά με τη Ζήμενς. Αυτός ρίχνει την ευθύνη για τον έλεγχο των προμηθειών στον τότε υπουργό του Καστανίδη και ο Καστανίδης σ’ αυτόν.

Χ. Και γιατί δεν πήγαν και οι δύο στην εξεταστική όταν έπρεπε να τα καταθέσουν;

Κ. Οι πολιτικοί πάντα κρατούν ένα… άσσο στο μανίκι τους  περι-πτώση προσωπικής ανάγκης!…

Χ. Άσσο; Να τους βράσω! Για να μην πω κάτι άλλο που έχει σχέση με την προσωπική… ανάγκη (χειρονομεί επεξηγηματικά).

Κ. Κράτα μεγάλο…καζάνι, γιατί έρχονται πολλοί πρώην…άσσοι της πολιτικής, τρομάρα τους!

Χ. Λες, βρε Καραγκιόζη, να μας σώσει το φυσικό αέριο; Υπολογίζεται, λέει,  ότι τα κοιτάσματά του νότια της Κρήτης και στο Αιγαίο είναι ίσα με της Αλάσκας! 170 δισεκ. μπορούν να μπουν στο δημόσιο ταμείο…

Κ. Θα σου ’λεγα τώρα τι αέριο θα συνεχίσουν να παράγουν οι Έλληνες, αλλά δεν μου το επιτρέπει η ανατροφή μου…

Χ. Μήπως πρέπει να φτιάξει η χώρα μας πυρηνικό αντιδραστήρα, για φτηνό ρεύμα;

Κ. Καλά δεν είδες τι έγινε στην Ιαπωνία;

Χ. Οι Τούρκοι έτσι κι αλλιώς θα κάνουν ένα στο Ακούγιου.

Κ. Αυτοί δεν… ακούγ(ι)ουν τίποτε.

Χ. Τους συμπονώ τους Ιάπωνες για την τραγωδία τους στο πυρηνικό εργοστάσιο στη Φουκουσίμα και τους θαυμάζω για την ψυχραιμία τους.

Κ. Ναι, αλλά μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι δεν έπρεπε να στηρίζονται στη πυρηνική ενέργεια ή τουλάχιστον έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί. Όχι να δίνουν παράταση στην άδεια λειτουργίας ενός παλιού εργοστασίου άλλα δέκα χρόνια! Μη τους κλαις∙ αυτοί θα ξεπεράσουν κι αυτήν την κρίση. Εγώ κλαίω για το δικό μας χάλι…

Χ. Να παρακαλούμε μη μας ανάψει καμιά και ο δικτάτορας Καντάφι. Συγνώμη, ο «Ηγέτης της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι», ήθελα να πω, όπως τον λέγανε ορισμένοι και γέμιζε το στόμα τους…Τι με κοιτάς έτσι; Σε πειράζει η… σύμπτυξη;

Κ.  Εμένα, καθόλου. Να φάε πέντε καρπαζιές σε μία! Σε πειράζει εσένα;

Χ. «Τι κάρπαζώνεις, κύριος; Μαζί τον έχουμε το σβέρκο;», που έλεγε  ο Βέγγος!

Κ. Ο «καλός άνθρωπος»! Ο άνθρωπος που έζησε μακριά από λαμογιές και μίζες κι ας «τράβηξε στη γαλέρα της ζωής του γερό κουπί», όπως έλεγε ο ίδιος! Η προσωποποίηση του ελληνικού φιλότιμου και της αξιοπρέπειας, που χάθηκαν!

Χ. Τόσο καλά τον ήξερες;

Κ. Ήταν… αδελφός μου ετεροθαλής! Από την ίδια… μάνα! Την κυρα-Σάτιρα! Κάναμε μαζί και εξορία το 48-50!…

Χ. Εξορία;

Κ. Το παράξενο θα ήταν να μην είχαμε κάνει!

Χ. Τι σύμπτωση να φύγει την επόμενη της Παγκόσμιας Ημέρας του Γέλιου! Σου λέει ο άνθρωπος: Εδώ είναι όλα για κλάματα∙ τι δουλειά έχω εγώ εδώ! Και έφυγε!…

Κ. Όπως έφυγε  και ο σεμνός αγωνιστής Λάκης Σάντας! Και τι σύμπτωση, να φύγει λίγες μέρες πριν από την επέτειο της νίκης  των λαών κατά της φασιστικής Γερμανίας! Σου λέει ο άνθρωπος: Εγώ και ο Γλέζος κατεβάσαμε τη σημαία του κατακτητή από την Ακρόπολη και τούτοι εδώ οι γελοίοι έκαναν το παν για να την ξανανεβάσουν! Τι δουλειά έχω εγώ εδώ! Και έφυγε!.. Πολύ όμως το βαρύναμε το πράμα. Μ’ έπιασε ψυχοπλάκωμα!…

Χ. Καλά λες… Βρε Καραγκιόζη, τι είναι αυτό το τρίξιμο που ακούω;

Κ. Ποιο τρίξιμο;

Χ. Λες να είναι από τα κόκαλα του Ανδρέα για τα καμώματα του γιόκα του;

Κ. Μπααα! Είναι από τα κόκκαλα του θείου Καραμανλή για τα καμώματα του ανηψιού του, που πρωταγωνίστησε σ’ αυτό το χάλι που ζούμε. Εκτός κι αν είναι από τα τζάμια που τρίζουν από τη…βλακεία σου, για να μην πω τίποτε άλλο, που δεν το επιτρέπει η ανατροφή μου. Αν και σ’ αυτή την περίπτωση λένε ότι … σπάει κρύσταλλα!

Χ. Γιατί μου θυμώνεις; Εγώ φταίω που ο Παπανδρέου μας έπαιζε τον παπά;

Κ. Ποιο παπά , μωρέ; Παπάς να σε διαβάσει…

Χ. Είναι ψέματα ότι έκανε  «υπόγειες συνεννοήσεις»  με το Στρος Καν για να βρεθούμε στην αγκαλιά του ΔΝΤ και την ίδια στιγμή έλεγε ότι δεν το έχουμε ανάγκη καν; Ο ίδιος ο Καν τον κάρφωσε.

Κ. Έλα, μωρέ, τώρα. Αυτός δεν έλεγε και ότι «είχαμε βουλιάξει οι Έλληνες στα σκατ….»;

Χ. Ναι, αλλά τότε έλεγες πως έχει δίκιο. Τέλος πάντων… Ένα γιαουρτάκι δεν θα έβλαπτε. Είδες ο Πάγκαλος που παραδέχτηκε ότι «η φράση του “Όλοι μαζί τα φάγαμε” ήταν άκομψη»;

Κ. Μάλλον φοβάται την κό(μ)ψη του ανασχηματισμού.

Χ. Μπα, τώρα τα ’βαλε με τα μπλογκ. Τον ενοχλούν τα ελληνικά που χρησιμοποιούν. «Ο δημόσιος λόγος των blogs είναι ο χειρότερος βιαστής της ελληνικής γλώσσας», λέει.

Κ. Και τότε τι έπρεπε να λέει για το Βαγγέλη Μεϊμαράκη, τον πρώην υπουργό Άμυνας και νυν πρόεδρο του Ιδρύματος Καραμανλή, παρακαλώ;

Χ. Τι είπε αυτός;

Κ. Έβρισε προχθές μέσα στη βουλή ένα βουλευτή από το ΛΑΟΣ, λέγοντάς του: «Σκατομαλ…, Καραγκιόζη,έλα έξω, βγες έξω να σε γαμ..».
Χ. Δεν …ρέπει λιγότερο ο Ρέππας, ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών παρακαλώ, που μίλησε για  «τζιτζιφιόγγους του υπουργείου Οικονομικών»;

Κ. Ε, δεν είναι το ίδιο…

Χ. Εσένα σε πείραξε το «Καραγκιόζη», ε;

Κ. Γιατί, εσένα δεν σε πείραξε το «Σκατομαλ…»;

Χ. Τέλος πάντων. Εγώ νομίζω ότι του Πάγκαλου ήταν μπηχτή για το Γιώργο, που  είναι μπλογκεράκιας και…σαρδάμης. Εκτός κι αν φοβάται μήπως μέσω διαδικτύου ξεσπάσει καμιά «Ελληνική Άνοιξη», όπως έγινε με την «Αραβική Άνοιξη»!…

Κ. Ε, πολύ το παρατραβάς…

Χ. Εγώ το παρατραβώ; Άκου πρόκληση: 800 συνταξιούχοι βουλευτές ζητούν  αναδρομικά  ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ: Πού; Σε μια χώρα που κόπηκαν μισθοί και συντάξεις, που η ανεργία και η φτώχια καλπάζουν και που οι άνθρωποι αυτοκτονούν από τα χρέη!.. Μετά μου λες γιατί ο κόσμος γυρίζει την πλάτη στους πολιτικούς. Μωρέ, είχε δίκιο ο προπονητής του Ατρομήτου που μετά τον τελικό του κυπέλου Έλλάδας που έχασε η ομάδα του, είπε ότι « το κράτος και το ποδόσφαιρο είναι μπουρδ…»!..

Κ. Μπούρδ-α;

Χ. έλα, τώρα, που δεν καταλαβαίνεις…

Κ. Κανονικά θα έπρεπε να κατηγορηθούν για υπόθαλψη των εγκληματιών συναδέλφων τους με τη σιωπή τους. Όχι να ζητούν και τα ρέστα! Αλλά θα πάρουν κι αυτοί, όσοι το δικαιούνται, από την ίδια…Μακρόνησο! (Χειρονομεί επεξηγηματικά).

Χ.  Πρέπει να πούμε, βέβαια, ότι  κυβέρνηση και αντιπολίτευση καταδίκασαν ομόφωνα  τη στάση τους αυτή κι ας το χάρηκαν.

Κ. Γιατί το χάρηκαν;

Χ. Μπορεί τώρα τα γιαούρτια ν’ αλλάξουν κατεύθυνση: από τους εν ενεργεία προς τους συνταξιούχους βουλευτές.

Κ. Α-μάν πια, μαν-ία που την έχεις να τα βλέπεις όλα καχύποπτα!

Χ. Α, καλά που μου το θύμησες! Ποινική δίωξη, λέει, κατά παντός υπευθύνου άσκησε προχθές ο εισαγγελέας, για την υπόθεση προμήθειας τρόλεϊ από τη γερμανική εταιρεία ΜΑΝ το 2002. Ήταν τότε που παραιτήθηκε για λόγους ευθιξίας ο  υπουργός Μεταφορών, Χρήστος Βερελής. Θυμάσαι;

Κ. Και πού το παράξενο;

Χ. Από τη διερεύνηση της υπόθεσης, λέει,  δεν προέκυψε ευθύνη πολιτικών!! Ε, δεν είναι άξιο απορίας;

Κ. Και η απορία έχει τα…όριά της

Χ. Α, να δούμε τώρα οι συνδικαλιστές των μεταφορών πού θα… μεταφέρουν τις ευθύνες;

Κ. Πριν λίγο διάβαζα ότι με το νέο νόμο που φέρνει στη βουλή ο υπουργός Εσωτερικών «οι συνδικαλιστές δεν θα συμμετέχουν πια στα Πειθαρχικά Συμβούλια και τη θέση τους παίρνουν δικαστές. Οι δημόσιοι λειτουργοί  θα λογοδοτούν στην κοινωνία και όχι στους συναδέλφους τους που είναι μεροληπτικοί»

Χ. Γι’ αυτό οι βουλευτές λογοδοτούν στη βουλή; Επειδή οι συνάδελφοί τους είναι αμερόληπτοι;

Κ. Έτσι φαίνεται!…

 Χ.  Τέλος πάντων. Καραγκιόζη, χρειάζεται ανάπτυξη, ανάπτυξη, ανάπτυξη!

Κ. Και τι είναι η ανάπτυξη, «Σουσάμι, Σουσάμι, Σουσάμι, άνοιξε»;

Χ. Δεν έχουμε άλλες αντοχές!

Κ. Κουράγιο, θα ’ρθουν και οι καλές εποχές.

Χ. Μάλλον πως…πίσω έχει η αχλάδα τις…οχές! Αν η Ευρώπη δεν μας χαρίσει, με πολιτική απόφαση ένα μεγάλο μέρος από το χρέος, την έχουμε βάψει.

Κ. Και τι είναι η Ευρώπη, Νομαρχία Θεσσαλονίκης, που ο Ψωμιάδης το πρόστιμο φίλου του πρατηριούχου για νοθευμένη βενζίνη  το κατέβασε στις 5.000

Χ. Έλα, μωρέ. «Από ευσπλαχνία»!

Κ. Όχι, από ευσπλαχνία∙ από 90.000 ευρώ! Άκου, Χατζατζάρη∙ η λύση είναι η Γερμανία!

Χ. Τι, να πάμε μετανάστες στη Γερμανία, όπως το ’55;

Κ. Όχι, βρε…Να μας ξοφλήσει η Γερμανία όσα μας χρωστάει, για να ξοφλήσουμε κι εμείς όσα χρωστάμε!

Χ. Μας Χρωστάει; Η Γερμανία μας χρωστάει;

Κ. Ξέχασες τι μας χρωστάει; Εμ αυτή η ιστορική αμνησία μας φταίει και όχι μόνο κάνουν τα κορόιδα, αλλά  μας κάνουν και άσεμνες χειρονομίες από πάνω.

Χ. Και ποιο είναι  το χρέος τους, Καραγκιόζη μου;

Κ. Κάτσε να σου το διαβάσω από το απόκομμα μιας εφημερίδας. Λοιπόν: «80 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα από τον Α` Παγκ. Πόλεμο. 594.873.000 δολάρια από τη διαφορά του κλήριγκ στο Μεσοπόλεμο, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας».

Χ. Τι είναι το «κλήριγκ», Καραγκιόζη μου;

Κ. Όταν σου χρωστούν, τι τις θέλεις τις διευκρινίσεις; Συνεχίζω: «3,5 δισεκατομμύρια δολάρια από αναγκαστικά δάνεια τη περίοδο της Κατοχής. 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια για τις καταστροφές που προξένησε στην Ελλάδα το Γ` Ράιχ την περίοδο της Κατοχής. Ανυπολόγιστες υποχρεώσεις για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 από πείνα και 300.000 απώλειες από υπογεννητικότητα)»! Αυτά που χρωστάμε είναι ψίχουλα μπροστά σ’ αυτά που μας χρωστούν!

Χ. Καλά, εσύ δε μιλάς για κούρεμα του χρέους αλλά για ξύρισμα!

Κ. Για κόντρα ξύρισμα με διπλό ξυραφάκι!…

Χ. Βάλε κι αυτά που μας  χρεωστούν για ηθική προσβολή, για εθνική δυσφήμηση…

Κ. Μας λένε κλέφτες, αυτοί που τα κονομούν δείχνοντας τα δικά μας μνημεία στα μουσεία τους, του Βερολίνου, του Μονάχου και δεν ξέρω τίνος άλλου!… Μας λένε κλέφτες αυτοί που τα ναυπηγεία τους μας πούλησαν  υποβρύχια που γέρνουν!… Αυτοί με τις εταιρείες…λαδωτήρια!Αυτοί που δίνουν άσυλο στους Λαδοφοράκους !…

      Χ. Στους Χριστοφοράκους

Κ. Ξέρω εγώ τι λέω. Αυτοί που μας βλέπουν καλούς μόνο σαν καταναλωτές μέσα στα ΛΙΝΤΛ, τα Πράκτικερ, τα ΙΚΕΑ τους και τα αυτοκίνητά τους; Ξεχνούν οι αχάριστοι πόσα οικονόμησαν από τους μισούς μας αμυντικούς μηχανισμούς, σχεδόν όλες τις τηλεπικοινωνίες μας, την κατασκευή δύο αεροδρομίων μας και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου μας;

Χ. Μάλλον μας ζορίζουν για να τους πουλήσουμε νησιά!

Κ. Αν θέλουν νησιά… μολών λαβέ… τη Μακρόνησό μου! (Κάνει μια άσεμνη χειρονομία  με κοφτή την παλάμη).

Χ. Καραγκιόζη, πρόσεχε. Κάποιος απέναντι μας παρακολουθεί πίσω από μια εφημερίδα με τρύπα.

Κ. Μη δίνεις σημασία. Η τρύπα είναι από το κομμάτι που έκοψα πριν έρθεις και σου το διάβασα. Να, δώσε τού το να κλείσει την τρύπα.

Χ. Το πρόβλημα, όμως,  είναι πώς θα κλείσει η μαύρη τρύπα.

Κ. Σου είπα. πώς.

Χ. Ναι, αλλά και «όσοι μαζί τα φάγανε» θα την βγάλουν καθαρή;

Κ. Να, τώρα έφτασαν, λέει, στη Βουλή πενήντα φάκελοι για τις μίζες των υποβρυχίων και θα συσταθεί προανακριτική επιτροπή.

Χ. Καθαρίσανε, βλέπεις, με τα σκάνδαλα της ξηράς και πιάνουνε της θάλασσας!

Κ. Υπάρχουν διαδικασίες. Τι ήθελες να μπουκάρουν στα σπίτια των κατηγορούμενων όπως οι ράμπο του Ομπάμα στο κρυσφήγετο του Μπιν Λάντεν και να αρχίσουν τα μπαμ-μπουμ;

Χ. Εγώ, τελικά, λέω ότι «Όλοι οι σκύλοι μια γενιά»! Έπειτα φταίνε αυτοί που γράφουν στους τοίχους  «Κ Υ Ν Ο Β Ο Υ Λ Ι Ο», το «ΚΥ» με ύψιλον!…

Κ. Δεν πρέπει να γενικεύουμε, αλλά, αν δεν τιμωρήσουν τους ένοχους, με δήμευση της περιουσίας τους, στις εκλογές θα πάρουν από το… ίδιο νησί! (Επαναλαμβάνει την προηγούμενη χειρονομία). Α, ρε Χατζατζάρη, μ’ έκανες πάλι και ξέχασα την… ανατροφή   μου!

Χ. Κρίμα που δεν μπορώ να σε κάνω να ξεχνάς και τη διατροφή  σου!

Κ. Άλλη… τροφή είναι το πρόβλημά μου! Άκου…

Χ. Τι είναι;

Κ. Είναι η κραυγή του Βέγγου: «Κανί-βα-λοι-οι-οι-οι!…». Δεν βλέπεις πόσο φτήνυνε η ζωή;  Δεν είδες τι έγινε στο κέντρο της Αθήνας μέσα σε δυο μέρες; Ένα Έλληνα έσφαξαν τρεις αλλοδαποί εν ψυχρώ για μια βιντεοκάμαρα! Ένα αλλοδαπό έσφαξαν εν ψυχρώ δύο ντόπιοι ποιος ξέρει γιατί…Ένας φοιτητής διαδηλωτής χαροπαλεύει από τα χτυπήματα των αστυνομικών  στο κεφάλι του!…

Χ. Είπε ο Παπουτσής ότι υπάρχει «δημοκρατικό έλλειμμα στην αστυνομία» και απείλησε ότι θα… δώσει σε κάποιους τα παπούτσια τους στο χέρι.

Κ. Προχθές δύο αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από ληστές περιπτέρου…Δεν ισοπεδώνω, αλλά όλοι βράζουμε στο καζάνι του κανιβαλισμού! Φώναξε το τσούρμο. Ξεκινάμε ταξίδι με πανί τον ηρωικό μπερντέ. Από τον αγώνα κατά του κανιβαλισμού, κανείς να μην λείψει! «Το κεφάλι ψηλά και τα χέρια ανοιχτά», που τραγούδησε ο Λούκας Γιώρκας στη γιουροβίζιον με την ελληνική ζεμπεκιά του….

Χ. Καραγκιόζη, σταμάτα ένα λεφτό!…Αυτός με τις χειροπέδες στην τηλεόραση, δεν είναι ο πρόεδρος του ΔΝΤ, ο Στρος Καν;

Κ. Ναι, ναι, αλλά τι έγινε; Μήπως είναι σκηνές από την εκπομπή του Λαζόπουλου; Δεν ακούω καθαρά τη φωνή…

Χ… «Την ώρα», λέει, «που πήγε η καμαριέρα του ξενοδοχείου του στο Μανχάταν να του στρώσ(ει), αυτός βγήκε από το μπάνιο και πήγε να της την… καν(ει) με το ζόρι». Ποπό!…Λες να ήταν βαλτή από τον αντίπαλό του το Σαρκοζί; Ή μήπως από το σύντροφό του το Γιώργο;

Κ. Μάλλον μπέρδεψε την Ελλάδα με την καμαριέρα!….

Χ. Μακάρι να μπέρδευαν και οι Αμερικάνοι την Ελλάδα με τον Στρος  Καν, μπας και δούμε κανένα δικό μας επιτέλους με χειροπέδες!…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: