Άγονη γραμμή

11 Ιουλίου 2011

Ο μπακάλης

Filed under: Παπαδάκης Χαρίδημος Α. — Άγονη Γραμμή @ 8:03 πμ
Tags:

 

Κάπου εκεί το 1978 στη γειτονιά μου άνοιξε ένας φίλος ένα μπακάλικο. Όλη η γειτονιά τον στήριζε και έβγαινε μεροκάματο. Μετά από τρία χρόνια διακόσια μέτρα από το μαγαζί του άνοιξε το πρώτο σούπερ μάρκετ. Θες η μόδα, θες ο ανταγωνισμός, ένας, ένας οι γείτονες σταμάτησαν να ψωνίζουν από το μπακάλικο της γειτονιάς. Αποτέλεσμα μετά από ένα χρόνο το μπακάλικο έκλεισε και ο φίλος έμεινε άνεργος. Φίλος, φίλος αλλά κανείς στη γειτονιά δεν έσκασε επειδή έκλεισε το μπακάλικο. Ωχ αδελφέ και τι με νοιάζει εμένα ο μπακάλης!. Ο φίλος κόντεψε να χάσει το πατρικό σπίτι του, δούλευε περιστασιακά σερβιτόρος σ΄ ένα σουβλατζίδικο και σήμερα, παρά του ότι έχει τα χρόνια για συνταξιοδότηση, είναι άνεργος και δεν συμπληρώνει τα ένσημα για συνταξιοδότηση.

Σήμερα στην πόλη μας δεν υπάρχουν μπακάλικα, υπάρχουν σούπερ μάρκετ και μάλιστα ξένων συμφερόντων, δηλαδή το κέρδος από κάθε κιλό πατάτες η κάθε κιλό απορρυπαντικό πηγαίνει σε μια πολυεθνική εταιρεία εκτός Ελλάδος.

Μετά το μπακάλικο άρχισαν να κλείνουν τα ραφτάδικα, τα κρεοπωλεία τα ιχθυοπωλεία, τα καρεκλάδικα, τα τζαγκαράδικα, τα μαγέρικα και ένα πλήθος ελευθέρων επαγγελμάτων. Η οδός Εθνικής αντιστάσεως – μικρή αγορά, που κάποτε ήταν γεμάτη μπακάλικα, κρεοπωλεία, ραφτάδικα, λαϊκά εστιατόρια άδειασε και τα μαγαζιά μετατράπηκαν σε μπουτίκ, τουριστικά και φαστφουντάδικα ξένων συμφερόντων.

Ε και! Η δουλειά μου πήγαινε καλά. Σκασίλα μου αν έκλεισε ο μπακάλης, άσε που καμιά φορά μου πούλαγε και σαπάκια.

Τα πολυεθνικά σούπερ μάρκετ γέμισαν την πόλη μας και τις γειτονικές πόλεις. Από καρφίτσα μέχρι την προίκα της κόρης μας βρίσκαμε μέσα. Τρέχαμε σαν τρελοί Ρέθυμνο, Χανιά, Ηράκλειο και γεμίζαμε τα καρότσια και αν δεν έφτανε το χρήμα επί τόπου μας έδιναν και μια πιστωτική κάρτα «δωρεάν». Το χρήμα πλαστικό ή μετρητό πήγαινε στην πολυεθνική και εκτός Ελλάδας.

Η πόλη μας μετατράπηκε σ’ ένα ατελείωτο γιαπί. Όλοι κτίζαμε, πουλάγαμε, αγοράζαμε διαμερισματάρες, τζιπάρες, βιλάρες. Ο νομός δεν επένδυσε. Επένδυσε στην καλλιέργεια χασίς και σε ένα λιμάνι χωρίς βαπόρια, κατήντησε ο τελευταίος νομός της Κρήτης. Μια βιομηχανία άνοιξε και κοιτάξαμε να την κλείσουμε και αυτή. Τα ξενοδοχεία μας γέρασαν και εκμεταλλεύονται από πολυεθνικές εταιρείες, που αγοράζουν 10 ευρώ το κρεβάτι και το πουλούν 60 ευρώ, και πάλι το χρήμα έξω.

Ε και! Σκασίλα μου αν έκλεισε ο μπακάλης.

Απότομα καταλάβαμε οι ελεύθεροι επαγγελματίες, πως είμαστε χρεωμένοι! Απότομα σταμάτησαν οι Τράπεζες να δίνουν και άρχισαν να ζητούν τα δανεικά. Απότομα το χιλιάρικο του δημοσίου υπαλλήλου και του συνταξιούχου έγινε εφτακοσάρι και σταμάτησαν να ψωνίζουν. Απότομα απελεθευρώθηκαν τα επαγγέλματα και ήδη νέες πολυεθνικές έκαναν ντου. Απότομα ο εμποράκος με την τζιπάρα κατάλαβε πως εκτός από τόκους στην Τράπεζα, πληρώνει νοίκι, υπαλλήλους, Φ.ΠΑ μέχρι και 23%, ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, ΔΕΗ, τέλη παρεπιδημούντων, τέλη ύδρευσης, τέλη κυκλοφορίας, τέλη Ε.Ρ.Τ, τέλη μουσικής, έκτακτες εισφορές και ότι φορολογείται, μόνο τέλη για τον αέρα, που αναπνέει, δεν πληρώνει ακόμα. Απότομα εμείς οι ελεύθεροι επαγγελματίες – εμποράκοι καταλάβαμε πως το 65 % από το κέρδος μας, έξτρα τα πρόστιμα, πάει στον κρατικό γκορβανά, που εμείς τον γεμίζουμε και τα σαίνια τον αδειάζουν. Τουλάχιστον οι Οθωμανοί επί τετρακόσια χρόνια μας έπαιρναν το 1/10 – την δεκάτη. Απότομα κατάλαβε ο εμποράκος, πως το σπίτι και το τζιπ δεν είναι δικά του αλλά της Τράπεζας. Απότομα ήλθε το έμφραγμα στην αγορά. Απότομα ήλθε το έμφραγμα στον εμποράκο. Απότομα πέθανε ο εμποράκος! 

Δεκαοκτώ μαγαζιά έχουν κλείσει πρόσφατα, μόνο στην λεωφόρο Κουντουριώτη και έπονται και άλλα. Πέντε μαγαζιά ετοιμάζονται να κλείσουν στην Εθνική Αντιστάσεως εκτός τα ήδη κλειστά. Μιλάμε για κεντρικούς δρόμους, δεν μετράμε στους δευτερεύοντες.

Απότομα χάσαμε τα δικαιώματα μας, απότομα χάσαμε το χαμόγελο μας.

Ε και! τώρα θα δουλεύουμε υπάλληλοι στις πολυεθνικές με μισθούς πείνας, κοινώς μπακαλόγατοι στα πολυεθνικά μπακάλικα.

Τώρα τι κάθομαι και γράφω για τον μπακάλη. Λέω να πάω πλατεία με τους αγανακτισμένους αλλά η πλατεία στο Ρέθυμνο δεν έχει αγανακτισμένους, κάτι αριστεριστές και κάτι βαρεμένους σαν και εμένα έχει, που δεν ξεπερνάμε τους τριάντα, ούτε ο φίλος μου ο μπακάλης δεν έρχεται και ας μη μπορεί να βγει στη σύνταξη, και η μεγάλη ξεφτίλα, μέχρι και οι ασφαλίτες σταμάτησαν να έρχονται για διακριτική παρακολούθηση. Άσε θα πάω με τους πολλούς, τους αδιάφορους, θα πάω να σαπίσω στον καναπέ μου να δω το νέο «Μάστερ σεφ» στην τηλεόραση, να χορτάσει το μάτι μου φαί σαν τον Καραγκιόζη.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Καλή Εβδομάδα!!

    Πολλοί στον κόσμο έρχονται
    μα λίγοι ξεχωρίζουν είναι αυτοί
    που στης ζωής
    τις μπόρες δε λυγίζουν

    Σχόλιο από greecelands — 11 Ιουλίου 2011 @ 11:36 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: