Άγονη γραμμή

30 Σεπτεμβρίου 2011

Τι να λένε οι Εθνικοί Ευεργέτες!…

Filed under: Φρυγανάκης Γεώργιος — Άγονη Γραμμή @ 8:59 πμ
Tags:

Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης των Εθνικών μας Ευεργετών(30 Σεπτεμβρίου)

Υπάρχει σπουδαιότερο απόκτημα για ένα πλούσιο άνθρωπο, ακόμη και τον πιο ισχυρό, από τον τιμητικό τίτλο του Ευεργέτη δίπλα στο όνομά του;

 «Τα κληροδοτήματα των Εθνικών Ευεργετών, όταν αποτελεσματικά διευθύνονται και επακριβώς εκτελούνται σύμφωνα με τους όρους των Ευεργετών, αδιάλειπτα και αυστηρώς επιτηρούμενα, είναι η ευγενέστερη έκφραση της Ελληνικής Ψυχής και η λαμπρότερη σελίδα της Ιστορίας του Έθνους», όπως επισήμανε στην 4η Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στα 1925, ο πληρεξούσιος των αλύτρωτων τότε Δωδεκανησίων και διαβίου άνθρωπος της εθελοντικής προσφοράς Σκεύος Ζερβός.

Πράγματι, ο ευεργετισμός στην Ελλάδα έχει μακρά παράδοση: από την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία με τους πάμπολλους  ευεργέτες (“χορηγούς”) για διάφορες λειτουργίες του κράτους,  μέχρι τα νεότερα χρόνια με τους εθνικούς -στην κυριολεξία- ευεργέτες της πατρίδας πριν και μετά την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους, με πρώτους και καλύτερους τους Ηπειρώτες, που  δαπάνησαν ή κληροδότησαν το σύνολο ή μεγάλο μέρος της περιουσίας τους -της ψυχής τους της ίδιας- για κοινωφελείς σκοπούς (Αβέρωφ, Αρσάκης, Ζωσιμάδες, ΚαπλάνηςΡιζάρηδες, Σίνες, Σταύρου,  Στουρνάρας, Τοσίτσας κ.ά.)

Στους σύγχρονους ευεργέτες περιλαμβάνονται δύο αξιομνημόνευτες περιπτώσεις: η Μαριάννα Βαρδινογιάννη, πρέσβειρα καλής θελήσεως της UNESCO, που έκτισε ένα ολόκληρο χωριό στην κατακαμένη Ηλεία το καλοκαίρι του 2007, και η Μαριάννα Λάτση, που πρόσφερε στο ελληνικό κράτος επί Σημίτη επιταγή 700 εκατομμυρίων δραχμών για την αντιμετώπιση των εκτάκτων αναγκών των σεισμοπαθών. (Στην όποια ένσταση απαντώ: Μακάρι το κράτος μας να ήταν τέτοιο που να μην τις είχε ανάγκη).

Με την ευκαιρία, λοιπόν, του εορτασμού της Ημέρας Μνήμης των Εθνικών μας Ευεργετών», όπως καθιερώθηκε η 30 Σεπτεμβρίου με προεδρικό Διάταγμα του 2007, πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας μια σειρά από εκδηλώσεις ως ελάχιστος φόρος τιμής στους Εθνικούς και Τοπικούς μας Ευεργέτες αλλά και για προβολή τους ως αξιομίμητων προτύπων. Ιδιαίτερα φέτος οι Εθνικοί Ευεργέτες  αναδύονται στην ορχήστρα της τραγικής κοινωνίας μας σαν μέσα από χαρώνειες κλίμακες ως Εθνεγέρτες!…

Όμως, τι να λένε άραγε οι εθνικοί μας ευεργέτες, και κυρίως  της διασποράς,  που έστελναν τα χρήματά τους επ’ έξω στην πάμπτωχη Ελλάδα όταν από τον ουρανό ατενίζουν σήμερα κάποιους πλούσιους να βγάζουν τα δικά τους έξω από την υπό πτώχευση και υπό διαρκή χλευασμό πατρίδα τους; (Και μετά τους φταίνε τα ξένα κοινοβούλια που δεν υπογράφουν την 6η δόση του δανείου!)

Τι να λέει ο Αβέρωφ, όταν βλέπει το πλοίο-σύμβολο, πλοίο-μουσείο του πολεμικού μας ναυτικού, που φέρει τιμητικά το όνομά του, να παραχωρείται για ιερόσυλα πριβέ πάρτι εφοπλιστών, πολλοί αν όχι οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν νηολογήσει τα καράβια τους υπό ξένες σημαίες για να πληρώσουν λιγότερο φόρο.

Τι να λένε οι αδερφοί Ζάππα, που εκτός από την ανέγερση του Ζάππειου Μεγάρου, συνέβαλαν καθοριστικά στην αναβίωση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, όταν βλέπουν τα αποφάγια από το μεγάλο  φαγοπότι στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 2004 και την αθώωση εκείνων που αντικατέστησαν το «ευ αγωνίζεσθαι» με το… ευ ντοπάρεσθαι;

Τι να λένε όταν βλέπουν τα δημόσια κτήρια που κληροδότησαν ή χρηματοδότησαν στην πατρίδα τους να γίνονται κάθε λίγο και λιγάκι αντικείμενα εκτόνωσης ενός ακραίου βανδαλισμού;

Τι να λένε οι γνήσιοι ευεργέτες όταν βλέπουν τους «Ευεργέτες μαϊμούδες», όπως πρόσφατα στην Πάτρα που παραφούσκωναν τις δωρεές τους προς την εκκλησία για να ξεφουσκώνoυν το φορολογητέο τους;

Τι να λένε όταν βλέπουν ότι υψηλό αίσθημα φιλοπατρίας και κοινωνικής αλληλεγγύης, το ελληνικό φιλότιμο, ελάχιστα έως καθόλου ευδοκιμεί πια στην παχυδερμική εποχή μας, όπου έχει κηρυχθεί πτώχευση των ηθικών αξιών πολύ πριν από την οικονομική; Και ιδίως από εκείνους που είχαν την κύρια ευθύνη της τύχης του έθνους!…

Ίσως να μην λένε τίποτε, αλλά απλώς να ακούν τις γνώμες των μεγάλων ανδρών στις υψηλές παρέες που θα έχουν εκεί πάνω: «Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος» (Καλλίμαχος). «Μάλλον φιλούσιν οι ποιήσαντες ευ τους παθόντας ή οι παθόντες ευ τους ποιήσαντας». Δηλ: «Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες» (Αριστοτέλης). «Οι άνθρωποι, πιο πρόθυμα πληρώνουν για το κακό παρά για καλό που τους έκανες, αφού η ευγνωμοσύνη είναι βάρος, ενώ η εκδίκηση είναι ευχαρίστηση».(Τάκιτος)…

Σίγουρα, πάντως, θα τρίζουν τα κόκαλά τους!…

 

 

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: