Άγονη γραμμή

1 Νοεμβρίου 2011

28η Οκτωβρίου παρελάσεις διαμαρτυρίες ιστορία … ωρέ έτσι ητανε!

Filed under: Παπαδάκης Ευάγγελος — Άγονη Γραμμή @ 10:52 πμ
Tags:

Οι μέρες που περνά ο τόπος είναι αναμφισβήτητα οι πιο δύσκολες των τελευταίων δεκαετιών. Θέλει πολύ χώρο και ειδικευμένα άτομα για να κάνουν κάποιο σχετικό απολογισμό στο πως  φτάσαμε ως εδώ και γιατί. Ωστόσο σχετικά με τις διαμαρτυρίες που έγιναν σε όλη τη χώρα κατά τη διάρκεια του εορτασμού της εθνικής γιορτής της 28ης Οκτωβρίου κατά των επισήμων θα ήθελα να γράψω μερικά πράγματα.

Θυμάμαι, όταν πήγαινα στο γυμνάσιο ένα διήγημα και υποθέτω πως τώρα πια δεν θα υπάρχει στα βιβλία, στα πλαίσια του εξευρωπαϊσμού και της μοντέρνας παιδείας, που προσπαθούν κάποιοι να εφαρμόσουν από το υπουργείο παιδείας, προφανώς για να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε και τι πραγματικά μπορούμε να επιτύχουμε σαν λαός όταν το θέλουμε.

Μιλούσε λοιπόν για κάποιον αγωνιστή του Μεσολογγίου, γέρο πια, που το εγγόνι του τον ξύπνησε να πάνε «στη γιορτή της εξόδου». Ο παππούς έκανε τη χάρη στον εγγονό, αλλά ακούγοντας ακαταλαβίστικους λόγους και πομπώδεις εκφράσεις από άτομα που δεν ήξεραν τι θα πει πραγματικός πόλεμος και αγώνας, (σας θυμίζει κάτι αυτό μήπως;) πήρε το εγγόνι του και έφυγαν. Στο δρόμο όμως άκουσε κάποιον παλιό αγωνιστή τυφλό και ρακένδυτο που το επίσημο κράτος που είχε δημιουργηθεί πια τον είχε ξεχάσει, αφήνοντας τον στο περιθώριο και ζητιάνευε για να μπορέσει να ζήσει, να τραγουδά ένα τραγούδι κλέφτικο για το Μεσολόγγι και τους χαμένους συναδέλφους του αγωνιστές. Τότε ο γέρος σταμάτησε απότομα αφουγκράστηκε, δάκρυσε και είπε μονολογώντας «ωρέ έτσι ήτανε!» δείχνοντας πως οι παράτες και τα πανηγύρια είναι ψεύτικα και γελοία αφού δεν έχουν καμιά σημασία, όταν γίνονται από άτομα που δεν ξέρουν και δεν έχουν σταθεί άξια, πολεμώντας στα μετερίζια και τα ταμπούρια του αγώνα, στην πρώτη γραμμή, αλλά καπηλεύονται τους ηρωισμούς και τον αγώνα άλλων άξιων, που έχουν καταφέρει και τους έχουν θέσει στο περιθώριο.

Από μικρή ηλικία έβλεπα στην τότε ασπρόμαυρη τηλεόραση τους ζώντες μακεδονομάχους και τους αγωνιστές του έπους του 40 να παρελαύνουν μπροστά από τους επίσημους και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί οι ανάπηροι πολέμου, όσοι πολέμησαν στην αντίσταση και γενικά όσοι αγωνίστηκαν για να ελευθερωθεί η πατρίδα από τους ξένους εισβολείς έπρεπε να παρελαύνουν και να αποτίουν φόρο τιμής στους καρεκλοκένταυρους της εξουσίας που ήταν στημένοι στην εξέδρα των επισήμων, οι οποίοι ήταν απλά καλαμαράδες και όψιμοι αγωνιστές, κυρίως του καναπέ, η όπως λέει ο σοφός λαός απλά αφισοκολλητές. Το λογικό για μένα, και πιστεύω και για σένα αγαπητέ αναγνώστη, θα ήταν οι πραγματικοί αγωνιστές και πρωταγωνιστές των συγκεκριμένων στιγμών της ιστορίας μας, που δεν υπάρχει όμοιο του στην παγκόσμια ιστορία, να ήταν στην εξέδρα των επισήμων και οι υποτιθέμενοι επίσημοι να παρέλαυναν από μπροστά τους αποτίωντας τον ελάχιστο φόρο τιμής σ’ αυτούς που όρθωσαν το ανάστημα τους σε στιγμές που οι επίσημοι έκαναν διακοπές στην Αίγυπτο (ελληνική κυβέρνηση και βασιλιάς το 41-45)και σε άλλα μέρη της γης, και μόλις απελευθερώθηκε η πατρίδα ήρθαν σαν απελευθερωτές, για να υψώνουν σημαίες στην ακρόπολη και «να σώσουν το κράτος» οδηγώντας το τελικά στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα.

Οι παρελάσεις από μόνες τους είναι ένα καθαρά στρατιωτικό γεγονός από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, οπότε δεν καταλαβαίνω για πιο λόγο θα πρέπει να παρελαύνουν οι μαθητές, τα νηπιαγωγεία και η κάθε τύπου σχολές που θέλουν να κάνουν τη διαφήμιση τους. Τα σχολεία θα μπορούσαν άριστα να κάνουν ουσιαστικές γιορτές και να μαθαίνουν τα παιδιά την πραγματική ιστορία μας και τα πραγματικά γεγονότα όπως είναι, και όχι όπως θέλουν να τα παρουσιάζουν κάποιοι. Τελικά ίσως αυτό που έγινε στον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, με τις πορείες και τις διαμαρτυρίες των πολιτών, ήταν μάλλον η πραγματική διάσταση της γιορτής και η ουσία της και όποιος κατάλαβε κατάλαβε..

Κάποτε θα πρέπει να καταλάβουν κάποιοι, και απ’ ότι φαίνεται ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά για κάτι τέτοιο, πως ο απλός λαός, ο μεροκαματιάρης, αυτός που δουλεύει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ευρωπαίο, με επίσημα και αδιαμφισβήτητα αποδεικτικά στοιχεία της γιούροστατ και δουλεύει, πληρώνει χαράτσια και τελειωμό δεν έχει, μπούχτισε πια από υποσχέσεις για κατασκευή λιμνών και γεφυριών ακόμα και ποταμών, όπου δεν υπάρχουν, και έγινε ότι έγινε στην εθνική επέτειο. Ήταν μάλλον απολύτως φυσιολογικό τελικά.

Χωρίς να έχω την ικανότητα του προφήτη πριν από καμιά εικοσαριά μέρες είχα γράψει και είχα προβλέψει πως δεν είναι μακριά η μέρα, που ο λαός θα πάρει τους πολιτικούς με τις πέτρες και όχι μόνο, αλλά αυτό δεν θα έχει καμιά απολύτως σημασία πλέον και για τους πολίτες! Αφού δεν έχει σημασία και για τους πολιτικούς ότι ο λαός υποφέρει και οδηγήθηκε σε εξευτελιστικές συμφωνίες στην ευρωπαϊκή ένωση, από κράτη που είχε νικήσει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (Γερμανία) η άλλα που είχε βοηθήσει σαν σύμμαχος (Γαλλία). Αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα γεγονός που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο από τον απλό εγωιστή Έλληνα, που έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι ξέρει να πιάνει τα μηνύματα των καιρών και να ανταποκρίνεται ανάλογα, σε εξαιρετικά δύσκολες περιστάσεις.

Η ασυλία κάποτε τελειώνει και οι πολιτικοί μας, μηδενός εξαιρουμένου, μάλλον δεν έχουν καταλάβει, η δεν θέλουν να καταλάβουν, ότι το υπάρχον πολιτικό σκηνικό είναι πλήρως ξεπερασμένο, χρεοκοπημένο, όπως οι ίδιοι χρεοκόπησαν τη χώρα μας και χωρίς μέλλον. Ότι ήταν να δώσει, η μάλλον να πάρει! Το έδωσε, το πήρε! Ο κόσμος πλέον ζητά ολοκληρωτική αλλαγή προσώπων, θεσμών και εξουσίας, μπας και δει επιτέλους καλύτερη προκοπή. Η κραυγή του, είναι η απελπισμένη κραυγή του πολίτη μιας χώρας από τις πλουσιότερες του πλανήτη, μαγαζί γωνία στη μεσόγειο για την ακρίβεια! Ενός από τα καλύτερα οικόπεδα του πλανήτη, που κατάφεραν με θαυμαστό τρόπο και προσπάθεια, είναι αλήθεια, οι πολιτικοί μας, να το καταντήσουν όπως το βιώνουμε σήμερα. Η κραυγή του κόσμου είναι εκκωφαντική, τόσο εκκωφαντική που στην κυριολεξία χτυπά τις πόρτες της αλλαγής να τις σπάσει! Θα πρέπει να είναι εντελώς κουφός όποιος δεν την ακούει, και εννοείται πως κάποια στιγμή θα υποστεί τις όποιες συνέπειες, οι οποίες έχουν απ’ότι φαίνεται ήδη δρομολογηθεί…

 Υ.Γ. Με το τέλειωμα του άρθρου είδα στο διαδίκτυο τον γνωστό ηθοποιό και νυν δήμαρχο Στυλίδας κ. Γκλέτσο να έχει κατεβάσει τους επίσημους από την εξέδρα και να έχει ανεβάσει τους 4-5 εναπομείναντες αγωνιστές του 40 στο ίδιο σημείο, για να τους αποτίσουν φόρο τιμής στην παρέλαση,  λέγοντας πως «δεν έχω το ανάστημα να ανεβώ μαζί τους στην εξέδρα». Μέχρι χθες βέβαια είχε, αλλά δεν τους ανέβαζε! Όμως  αυτό δεν έχει σημασία παρ’ ότι άργησε αισθητά να το κάνει και η απορία είναι γιατί δεν το έκανε ας πούμε πέρυσι; Θα πρέπει πάντως να πούμε ότι ανεξάρτητα αν το έκανε για λόγους πολιτικούς η με οποιαδήποτε άλλη λογική, δεν μπορούμε παρά να του βγάλουμε το καπέλο, γι’ αυτή του την ενέργεια, και μακάρι να τον ακολουθούσαν μιμητές  σε όλες τις πόλεις,  σ’ολη την Ελλάδα. Όχι για τίποτε άλλο ,αλλά για να μπουν έστω και την τελευταία στιγμή της ζωής των εναπομεινάντων αγωνιστών τα πράγματα στη θέση τους, και να τους αποδοθεί η τιμή που πραγματικά τους αξίζει.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: