Άγονη γραμμή

6 Φεβρουαρίου 2012

Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΟ…ΜΑΡΚΙΑΣ…

Filed under: Παπαδάκης Ευάγγελος — Άγονη Γραμμή @ 10:34 μμ
Tags:

 Από γεννήσεως του νεοελληνικού κράτους εδώ και περίπου 180-190 χρόνια, κυρίαρχο ρόλο στην πολυτάραχη  ζωή του παίζουν τα δάνεια που παίρνει με ασύλληπτους ρυθμούς, όχι απαραίτητα για να αναπτυχθεί, αλλά για να πλουτίσει και να συντηρήσει κυρίως τους κάθε λογής βολευτάδες του και τους ανθρώπους του συστήματος. Τα πράγματα δεν έχουν φτάσει απλά σε οριακό σημείο αλλά το έχουν ξεπεράσει προ πολλού, συνεπικουρούμενα και από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Όπως έλεγε και ο αμερικανός στοχαστής και ποιητής Έμερσον, Ραλφ Ουάλντο (1803 – 1882) «τα πράγματα πλέον έχουν ανέβει στη σέλα και ιππεύουν την ανθρωπότητα». Είναι οι έλληνες πολιτικοί που φταίνε αποκλειστικά για ότι συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας, η είναι το πολιτικοοικονομικό σύστημα σε παγκόσμιο επίπεδο που έχει χρεοκοπήσει και δεν τραβάει άλλο;

«Να είστε υπερήφανοι. Εμείς σώσαμε τη χώρα», είπε προχθές στην Κυβερνητική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ ο πρώην πρωθυπουργός. Οι βουλευτές χειροκροτούσαν τον πρόεδρο με περίσσιο καμάρι! Την ίδια ώρα όμως υπήρχαν χιλιάδες άστεγοι στο έλεος του χιονιά στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της χώρας, και αντί να μεριμνήσει το κράτος γι’ αυτούς μεριμνούσαν εθελοντές πολίτες!! Χειροκροτήστε λοιπόν πιο δυνατά κύριοι και κυρίες του ΠΑΣΟΚ  της Νέας Δημοκρατίας και του Λαός. Ναι, ο Γιώργος, ο Βαγγέλης, ο Μιχάλης που δεν πρόλαβε να διαβάσει ο καημένος το μνημόνιο! η Άννα, ο Θόδωρος, τα θέλουν τα παλαμάκια σας.

Τελικά τέτοιο τσίρκο που κάνανε την Ελλάδα, οι κάθε λογής πολιτικοί, μόνο να χειροκροτάτε μάθατε τόσα χρόνια. Αφήσατε τόσο κόσμο στο δρόμο και κανείς πλέον δεν ξέρει τι τον περιμένει αύριο. Φτάσατε τον Έλληνα στο σημείο να μην μπορεί να έχει τα βασικά είδη πρώτης ανάγκης για τη στοιχειώδη διαβίωση του. Μιλάτε για σωτηρία της χώρας, τι στιγμή που εσείς οι ίδιοι την οδηγήσατε στο σημείο μηδέν και τι στιγμή που οι περήφανοι άνθρωποι αυτής της χώρας κάνουν ουρές περιμένοντας για δυο, τρεις και πέντε ώρες να πάρουν λίγα κρεμμύδια και πατάτες για να ζήσουν. Καταχρεώσατε τη χώρα για τις επόμενες γενιές, με δάνεια που ποτέ δεν έφτασαν στον κόσμο, γιατί πήγαν σε μίζες και κρυφούς λογαριασμούς, για να απολαμβάνουν συγκεκριμένα άτομα και οι σφουγγοκωλάριοι του συστήματος. Όπου βρεθεί και όπου σταθεί κανείς σε όλη την επικράτεια, στα ΜΜΕ, στο διαδίκτυο, ακούει μόνο βρισιές για τους κυβερνώντες. Οι βρισιές όμως τελικά μάλλον είναι λίγες για να  περιγράψουν το ισχύον πολιτικό σύστημα, το ξεπούλημα των πάντων και την κατάντια της χώρας μας.

Στην Ελλάδα έτσι κι αλλιώς μας έχει γίνει συνήθεια να ζούμε την απόλυτη παράνοια σε πολλά επίπεδα. Το πιο σύνηθες φαινόμενο; τα πιο ανίκανα και άσχετα άτομα σε σημαντικές και καίριες θέσεις του κράτους. To αποτέλεσμα; γνωστό. Διάλυση των πάντων σε κάθε επίπεδο, οικονομικό στρατιωτικό, υγείας, παιδείας κτλ.

Στην πολιτική ιδεολογία έχουμε φτάσει στο ζηλευτό επίπεδο το ΠΑΣΟΚ να έχει γίνει περισσότερο Νέα Δημοκρατία σε ιδέες και απόψεις από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία πιστεύοντας και αναδεικνύοντας θέσεις που μέχρι χθες ήταν σημαία της Νέας Δημοκρατίας και αδιανόητες για ένα σοσιαλιστικό κόμμα όπως είναι το ΠΑΣΟΚ, και από την άλλη μεριά έχουμε τη Νέα Δημοκρατία βασιλικότερη του βασιλέως αναδεικνύοντας τις θέσεις και τα όποια πιστεύω είχε το ΠΑΣΟΚ μέχρι χθες! Κάτι λέγαμε για παράνοια νομίζω;

Μέσα σ’ όλα αυτά έχεις τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, που μπορούν να σου βγάλουν ότι δημοσκόπηση θέλεις και σε βολεύει, δημοσιεύοντας την στα ΜΜΕ και επηρεάζοντας κατά το δοκούν την έτσι κι αλλιώς αμφιταλαντευόμενη κοινή γνώμη.

Κάποτε όταν ήμουν πιτσιρικάς με τα λίγα που μάθαινα, ακούγοντας τους μεγαλύτερους, καταλάβαινα πως σε κάθε περίπτωση ήξερες ότι είχες απέναντι σου ένα συγκεκριμένο πολιτικό αντίπαλο, η μια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία, που λέγονταν δεξιά, αριστερά, κεντρο, η χούντα και διάλεγες τα ανάλογα μέτρα για να αντισταθείς. Σήμερα που να αντισταθείς; Στις δημοσκοπήσεις; Στους διεθνείς οίκους αξιολόγησης που όποιο κράτος γουστάρουν το αναβαθμίζουν και όποιο δεν γουστάρουν το υποβαθμίζουν για να αποκομίσουν αστρονομικά κέρδη; Στο σάπιο πολιτικοοικονομικό σύστημα που είναι πασιφανές ότι έχει χρεοκοπήσει ,αλλά συνεχίζει να τρέφει τους σφουγγοκωλάριους του; Και με ποιον τρόπο; Σε κάτι άλλο; Ένα χρηματιστηριακό ρητό ειπωμένο από ποιον άλλον; Από τον Ροκφέλερ, τον γκουρού του χρήματος πριν από αρκετά χρόνια, «χρήμα ατελείωτο λέει βγάζεις όταν το αίμα ρέει σαν ποτάμι στην άσφαλτο…» νομίζω ότι ποτέ στην ιστορία σε οποιονδήποτε πόλεμο και αν ψάξουμε είτε οικονομικό είτε συμβατικό, δεν έτρεξε το αίμα που τρέχει τώρα σε κάθε γωνιά του πλανήτη είτε στην πραγματικότητα είτε μεταφορικά. Ο ξεσηκωμός των λαών σε όλη την Ευρώπη, για τα άδικα μέτρα που παίρνουν οι κυβερνήσεις εναντίον τους, είναι απ’ ότι φαίνεται πλέον θέμα χρόνου.

Η διαχρονική και αέναη πάλη μεταξύ του καλού και του κακού συνεχίζεται αμείωτη και στις μέρες μας, αλλά τελικά σήμερα τι είναι καλό και τι κακό; Ποια είναι η σωστή θέση και ποια η λάθος, όταν αυτοί που μάχονταν και οριόντουσαν να μην μπούμε στο ευρώ θέλουν να παραμείνουμε με κάθε θυσία σ’ αυτό, και αυτοί που ήθελαν το αντίθετο θέλουν να βγούμε από αυτό; όταν η «ενωμένη» αριστερά στην Ελλάδα σημειώνει για πρώτη φορά στην ιστορία της δημοκοπικά ποσοστά πάνω από 40%  ίσως και 45% αλλά συνεχίζει να είναι διαλυμένη σε τριάντα κομμάτια, δίνοντας ουσιαστικά την απάντηση ότι δεν θέλει να κυβερνήσει, γιατί θα είναι αναγκασμένη να πάρει μέτρα ενάντια σε ότι λέει και διακηρύττει  εδώ και δεκαετίες!

Μέσα σ’ όλα αυτά ήρθε και η απόφαση του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης που δικαιώνει τους γερμανούς, άρα και τον Χίτλερ! Για τη σφαγή του Διστόμου! Παράνοια; Μπα ιδέα σας! Ο Αλέξανδρος Δουμάς έλεγε ότι η ιστορία είναι σαν ένα καρφί στο οποίο μπορούμε να κρεμάσουμε τα πάντα! Στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται ξεκάθαρα πως την ιστορία τη γράφουν οι δυνατοί έστω και εβδομήντα χρόνια μετά, όσο και αν δεν μας αρέσει αυτό. Και αυτή τη στιγμή οι δυνατοί είναι οι γερμανοί που κάνουν ότι θέλουν και αλωνίζουν στην Ευρώπη, με τις υποτιθέμενες άλλες μεγάλες δυνάμεις Γαλλία και Αγγλία να παρακολουθούν σαν απλοί θεατές, μην μπορώντας να κάνουν κάτι διαφορετικό, αφού έχουν τα δικά τους προβλήματα.

Ο άνθρωπος είναι γενικά αποδεκτό από τους ψυχολόγους ότι αντιδρά κλονισμένα όταν τον κλονίζουν, αντιφατικά όταν τον κοροϊδεύουν και δημιουργικά όταν τον εμπιστεύονται. Οι έλληνες ψάχνουμε άτομο να εμπιστευτούμε και να μας εμπιστευτεί αυτές τις ώρες. Ελπίδες ότι επιτέλους κάποια στιγμή θα επικρατήσει, όχι μόνο για μας αλλά για όλο τον κόσμο, (γιατί μόνο τότε θα έχει συνεχή θετικό αντίκτυπο), η λογική, όχι των κατασκευασμένων αριθμών από τους οίκους αξιολόγησης, αλλά η ανθρώπινη πλευρά, το γνήσιο ανθρώπινο DNA  της δράσης και της επιτέλους αντίδρασης! Του οξυγόνου και της επιβίωσης, όλο και λιγοστεύουν, η μήπως αυξάνονται;

Πάντως σε κάθε περίπτωση οι ελπίδες δεν έχουν εξαλειφτεί ούτε και θα εξαλειφτούν ποτέ, αφού ως γνωστόν η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, και πάντα όλοι μας θα περιμένουμε κάτι να γίνει έστω και την τελευταία στιγμή. Θα περιμένουμε; Είμαστε τελικά τόσο ανίκανοι όλοι οι έλληνες για να διώξουμε τους ανίκανους; η θα πρέπει να το επιδιώξουμε με κάθε τρόπο να γίνει, ότι είναι να γίνει τέλος πάντων, για να μας οδηγήσει επιτέλους σε καλύτερες μέρες.

Ρέθυμνο 6-2-2012                                                                   Παπαδάκις Βαγγέλης

 

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: