Άγονη γραμμή

31 Οκτωβρίου 2011

ΣΕΛΛΙΑ – SELLIA

Filed under: Δημαράτου Μαρία — Άγονη Γραμμή @ 10:17 πμ
Tags:

 

Στις 8 Οκτωβρίου έγινε η νέα συνάντηση Σελλιανών και Selliesi. Την επομένη, Κυριακή 8 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε ο σκοπός της επίσκεψης στην Ιταλία, η δεύτερη και τελική φάση της επί μακρόν επιδιωκόμενης αδελφοποίησης των δύο χωριών, στα Sellia του Catanzaro, με μαζική συμμετοχή των κατοίκων του Ιταλικού χωριού και σημαντική παρουσία των δικών μας Σελλιανών. (more…)

11 Οκτωβρίου 2010

Αδελφοποίηση Σελλιά Ρεθλυμνης με Sellia Catanzaro

Filed under: Δημαράτου Μαρία — Άγονη Γραμμή @ 8:35 πμ
Tags:

S E L L I A    C A T A N Z A R O       Σ Ε Λ Λ Ι Α   Ρ Ε Θ Υ Μ Ν Η Σ

Α Δ Ε Λ Φ Α    Χ Ω Ρ Ι Α

Υπάρχει μια θεωρία σύμφωνα με την οποία κανένας άνθρωπος δεν είναι μοναδικός. Κάπου σ’ αυτή τη γη , ανάμεσα στα δισεκατομμύρια των συνανθρώπων μας, υπάρχει ο «δίδυμος» αδελφός μας, που, κατά το νόμο των πιθανοτήτων, ίσως κάποτε συναντήσουμε. Για δίδυμο χωριό δε γνωρίζαμε, όμως το βρήκαμε.

Στην αρχή συναντηθήκαμε στο διαδίκτυο. Κατά το 2002. Μετά ανταμώσαμε. Το 2004. Ήταν τότε που μια ομάδα περίεργοι Σελλιανοί και φίλοι των Σελλιών από την Κρήτη και την Αθήνα φορτώσαμε ένα λεωφορείο με τσικουδιά και καλή διάθεση και ξεκινήσαμε αναγνωριστικό ταξίδι στην άλλη πλευρά του Ιονίου να δούμε με τα μάτια μας το ομώνυμο χωριό της Ιταλίας. (more…)

16 Απριλίου 2009

Tης Μεγάλης Παρασκευής

Filed under: Δημαράτου Μαρία — Άγονη Γραμμή @ 8:19 μμ
Tags:

(Τόλεγε η γιαγιά  μου η Χατζίνα)

Κάτω στα Ιεροσόλυμα και στου Χριστού τον τάφο,

Εκειά δεντρόν δεν ήτανε,δεντρίν εφανερώθη.

Το δέντρον ήτον ο Χριστός κι οι κλώνοι οι γι Αποστόλοι

Και τα παρακλωνάρια ντου ήτον οι μάρτυρές του

Κι εμαρτυρούν κι ελέγασι για του Χριστού-ν-τα πάθη.

Χριστέ μου όντε σε πιάσανε οι σκύλοι οι -γ-Ιουδαίοι

Κι επέψαν το -ν-παράνομο το σκύλον τον Εβραίο (more…)

12 Μαρτίου 2009

Μηνά μου ο σύντεκνος

Filed under: Δημαράτου Μαρία — Άγονη Γραμμή @ 9:09 μμ
Tags:

(Έκφραση που χρησιμοποιούμε στο χωριό μας για να τονίσομε ότι κάποια από τις αισθήσεις ή τις ικανότητες μας έχει εξασθενήσει, λόγω ηλικίας, και ίσως πλησιάζει το τέλος του βίου)

Από το τελευταίο τεύχος της εφημερίδας «Πλακιάς»

Μια φορά ένας έκαμεν το Χάρο σύντεκνο. Εκειά, λοιπόν στο γλέντι τση βάφτισης, αφού  εβγήκανε στο κέφι, γυρίζει και του λέει.

-Εδά που εσυντεκνιάσαμενε, σύντεκνε Χάρε, θα μου κάμεις μια χάρη. (more…)

Blog στο WordPress.com.